Hvað er að gerast? Páll Hilmarsson á frétt dagsins á Múrnum.

ps. gleðileg jól

Leiðari Gunnars Smára í Fréttablaðinu í dag er einhver sá ömurlegasti texti sem ég hef lesið í dagblaði (og er hann nú ekki á háu stigi fyrir). Það er með ólíkindum hvað menn leggjast lágt fyrir popúlistaflokk eins og Samfylkinguna. Málflutningurinn hefur ekkert með blaðamennsku að gera og er einvörðungu hugsaður sem áróður.

1) Í fyrsta lagi heldur GSE því fram að ISG sé "geymd" í stóli borgarstjóra til að skaða ekki Samfó og VG í þingkosningum. Hér kemur ekki fram að ISG tók þá ákvörðun óþvinguð að bjóða sig fram í borgarstjórnarkosningum. Hún samþykkti óþvinguð að gegna starfi borgarstjóra og er svo sannarlega frjálst að bjóða sig fram í þingkosningum (þrátt fyrir að hafa gefið hátíðlegt loforð um að gera það ekki) svo lengi sem hún gegni ekki starfi borgarstjóra um leið. ISG geymir engin nokkurs staðar og seint myndi hún samþykkja það sjálf. Það sama á við þegar GSE segir að ISG sé haldið "nauðugri í borginni". Hvað á maðurinn við? Er hann geðveikur?

2) ISG er samkvæmt GSE, eðli málsins samkvæmt í Samfylkingunni af því að Kvennalistinn gekk inn í Samfylkinguna á sínum tíma. Reyndar er það rétt að Samfylkingin sjanghæjaði helling af fólki inn í flokkin við stofnun sem var í ýmsum pólitískum samtökum og flokkum, að því forspurðu (þar á meðal undirritaðan) en ekki veit ég til að ISG hafi nokkurn tíman verið skráð í þann flokk og ævinlega verið þverpólitískur leiðtogi þriggja flokka í R-listanum. Hvað Kvennalistann varðar, þá gengu flokkskonur hans í alla flokka. Kvennalistakona var til dæmis áberandi í Sjálfstæðum konum um skeið. Fjölmargar konur streymdu í VG, Framsóknarflokkinn og jafnvel Frjálslyndaflokkinn. Það er því fáránlegt að setja samasemmerki á milli Kvennalistans og Samfylkingarinnar, en einstaklega típískt af krötum að slá eign sinni á allt sem þeir girnast.

3) Hér verð ég að koma með tilvitnun: "Viðbrögð þeirra Alfreðs og Árna afhjúpar líka ákveðinn veikleika í sjálfsmynd Framsóknar og Vinstri grænna. Til þess að koma Ingibjörgu á þing þyrfti Samfylkingin að hala inn rúmlega 40 prósent atkvæða í norðanverðri Reykjavík". Allt tal um veika sjálfsmynd er svo bjánalegt að maður hálfskammast sín fyrir að svara því. Samt sem áður pínist maður til að benda á að hvort ISG fari inn á þing eða ekki skiptir ekki máli. Það eitt að hún taki sæti á lista og gangi formlega í Samfylkinguna er ástæðan fyrir því að samstarfssamningurinn er ónýtur. Þetta skilur GSE örugglega þrátt fyrir barnaskapinn.

Þarf blaðið ekki að koma úr skápnum sem flokksblað Samfó? Er þetta heiðarlegt gagnvart lesendum og starfsmönnum (sem geta nú ekki allir verið jafn blindir aðdáendur Samfylkingarinnar eins og ritstjórinn)?

Mikið óskaplega ertu orðinn dulglegur að blogga Tryggvi. Ég sem hélt að þú værir aumingjabloggari. En það er nú alls ekki raunin.

Hvað er þetta "Error 503". Þegar maður smellir á [more info] koma bara upplýsingar um Error 502, ekkert um 503. Hvers konar vinnubrögð eru þetta!?

Eru allir hættir að blogga? Eða eru menn of uppteknir við að pirrast yfir borgarstjórafíflinu. Ég legg til að þetta kratalið verði sent út á hafsauga.

...

Hugmyndaauðgin er ekki að gera út af við mig þessa dagana.

Bond var góður. Ókei, jökulbrotsbrettafallhífin var fáránleg og allar Tolkienbækurnar til samans eru trúlegri en hin brennandi flugvél, en stundum verður maður að nota blinda augað (eða þannig), það vill svo til að ég á stundum gott með það. Söguþráðurinn hélt að minnsta kosti nokkrum millilítrum af vatni, það tókst ekki í síðustu mynd.

Enn betri voru fréttirnar sem ég fékk í morgun. Núna vil ég ekkert flytja úr landi og hlakka bara til að fara heim eftir jól, ég tala nú ekki um ef að góðu fréttirnar halda áfram að streyma inn. Ég verð þó að passa mig og muna að það var ekki fyrr en ég horfði ofan í hyldýpið að það byrjaði að rofa til. Kannski maður hafi annað augað á hyldýpinu enn um sinn, að minnsta kosti það blinda.

Það er ekki laust við það að mig langi til að flytja úr landi. Alla vega kemur það æ betur í ljós að það voru mikil mistök að flytja út á land. Ekki orð um það meir enda gæti ég misst stjórn á mér og það vil ég ekki gera.

PS. nennir einhver með á Bond í kvöld. Let me know. (Er að æfa mig í ensku áður en ég flyt úr landi...)

Það var ekki laust við að mér fyndist ég vera partur af sögunni þegar ég var á leið til Hafnar fyrir helgi. Ég var nefnilega stoppaður í vopnaleitinni og tekin afsíðis af einhverjum valdsmannslegum öryggisverði. Hefði orðið skelkaður hefði hann ekki tilkynnt mér strax hver var ástæðan. Hann vildi nefnilega skoða naglaklippurnar mínar. Ekki taldi ég það vera mikið mál og dró mínar forlátu naglaklippur upp úr snyrtiveskinu í töskunni. Öryggisvörðurinn handlék naglaklipppurnar, tók út fjölina sem stundum liggur undir skaftinu og otaði naglaklippunum mínum út í loftið eins og hníf og sagði: nei, þetta er of langt. "Eigum við að taka þjölina af?" spurði ég í barnslegri einfeldni, og öryggisvörðurinn svaraði að bragði: "nei við tökum bara naglaklippurnar.

Ekki hvarflaði að mér að mótmæla þessari valdbeitingu en lét í stað vera að upplýsa um önnur lífshættuleg vopn í vopnabúri mínu eins og pennann sem ég hefði getað rekið mun dýpra í brjósthol fórnarlambs míns, trefillinn sem ég hefði getað vafið um háls einhverrar flugfreyjunnar eða 2.5 kílóa doðrantsins sem ég geymdi í bakpokanum og hefði vel geta lent í hausnum á tvemur eða þremur farþegum áður en ég yrði yfirbugaður af öðrum farþegum í fluginu. En það hefði líklega verið móðgun við höfundinn, Salman Rushdie, sem á betra skilið en vera notaður til að drepa eða örkumla saklausa íslenska farþega á leið til Kaupmannahafnar mildan fimmtudagsmorgun í desember.

Er innan um allra thjoda kvikindi i sudupottinum Kaupmannahofn. Veit ekki hvad eg er buinn ad heyra nallan oft sunginn og a hvad morgum tungumalum. U.t.b. 1000 manns eru ad motmæla a vegum SFU (Sosialiske Folkepartis Ungdom) i tengslum vid leidtogafundinn her i Kaupmannahofn og i heildina hafa liklega 15.000-20.000 manns farid ut a goturnar og latid heyra i ser.

Annars er thessi leidtogafundur ekki adalastæda veru minnar her. Heldur var fyrsti formlegi fundur SUN (Sosialistisk Ungdom i Norden) i thrju ar. Thad voru teknar mikilvægar akvardanir fyrir komandi tima og hellingur af hugmyndum komu fram. Thad eru bjartir timar framundan i althjodlegu starfi UVG.

Af mér er hins vegar að frétta að blakæfingin í fyrradag sem ég er enn að drepast eftir var hin besta skemmtun. Vitanlega klúðraði ég fyrsta tímanum með því að mæta í kvennatímann, en það var svo sem allt í lagi að spila með stelpunum þannig að þetta var kannski ekkert klúður þegar uppi var staðið. Í kvöld er hins vegar kallatími og þá kemur í ljós hvort maður er maður með mönnum, eða þannig.

Eitthvað er besti og frægasti bloggari Íslands að missa flugið. Það var svo sem heldur ekki við því að búast að það héldist að eilífu. Annars vissi ég svo sem alltaf að um leið og Stefán færi að trúa því í raun og veru að hann væri besti og frægasti bloggarinn á Íslandi (sem er óhjákvæmilegt) hættir hann að vera það. Svona getur lífið verið skemmtilega mótsagnarkennt...

Inuit Ataqatigiit bætti við sig tvemur þingsætum í gær og gleðjumst við vinstrimenn yfir því. Ég hitti nýjan formann flokksins Josef Motzfeldt í Finnlandi um daginn þar var mikið talað um að hann yrði næsti formaður landstjórnarinnar, svo verður hins vegar væntanlega ekki. Josef er hins vegar mikill töffari, miklu meiri töffari en Jonathan Motzfeld, fráfarandi formaður.

Við mig hafði samband Þórarinn nokkur Leifsson (totil) vegna bókaumfjöllunar. Tóti er með massa bókaumfjöllun á sinni síðu www.totil.com og lætur sér fátt fyrir brjósti brenna. Ég hitti Tóta í afmæli Öglu vinkonu okkar, þá nennti hann nú ekki mikið að spjalla.

Ég er ekki sammála skoðun hans á HHP en hins vegar deili ég skoðun hans á Dís. Mikið vildi ég að ég væri nýbúinn að lesa Dís þá gæti ég rakkað hana niður í sitt verðskuldaða svað. Ég get kannski notað tækifærið og lesið Beturokk og rakkað hana niður í svaðið. Kristján B. nær einhvernvegin bara að gefa út drasl.

Get nú ekki látið hjá líðast að minnast á nýjasta diskinn. Erpur og Rottvælararnir eiga sviðið í mesta brilljans sem riðið hefur hefur yfir landan síðan Bubbi var reiður.

Enn hefur bæst á náttborðið þar sem ég fór á bókasafnið í gær. Er annars að klára Vorhænuna og nýja bestsellerinn hans JPV: Artemis Fowl, Samsærið. Þessi er ágæt en fyrsta bókin var miklu betri. Ástæða þess að ég skellti mér í léttmetið er að Stefán Máni var að gera út af við mig með Hótel Kaliforníu, en eitthvað segir mér að bókin gæti tekið við sér þannig að ég set hana á salt. Beckett er ókláraður en þrátt fyrir það bætti ég Jörðin undir fótum hennar í staflann í einhverju stundarbrjálæði, enda um að ræða ansi veglegan hlunk. Auk þess bættist bættist bókin Beint af augum e. Raymond Carver sem reyndist síðan vera Short Cuts sem ég nenni ekki að eyða dýmætum tíma í. Þannig að Rushdie er næstur á dagskrá og síðan getur maður væntanlega farið að grynnka á jólabókaflóðinu.

Jamm

Ég viðurkenni að hafa farið nokkru offari í ummælum mínum um Mikael Torfason um daginn. Komið hefur í ljós að gífuryrðin eiga við lítið að styðjast og lesist því með hliðsjón af þessari leiðréttingu.

Öll ummæli sem ég hef um bækur verða ekki tekin aftur enda algjörlega laus við fordóma, nema annað sé tekið fram.

Skrapp á nokkra fundi inn á Akureyri í gær og skemmti mér ágætlega. Þarna var um að ræða fundi hjá SHA, UVG og skemmtikvöld VG á Akureyri. Við landsbyggðarmenn látum okkur nú ekki muna um að þeysa yfir í aðra landshluta, enda bara um smá skrepp að ræða. Svo er ég náttúrulega á svo forlátum fjallabíl að það hálfa væri nóg. Þegar heim var komið keyrði fjölskyldan svo niður í Skriðuklaustur til að vera viðstödd Grýlustund, en keyrðum á leiðinni fram á sokkin veg þannig að veg stikurnar rétt náðu upp úr. Fyrir fortölur HBR reið ég ekki á vaðið (náttúrulega á fjallabíl og hefði alveg getað tekið þetta á ferðinni eða bara siglt yfir á 33 tommunum. En frúin tók ákvörðun um að snú við og að sjálfsögðu var ekki amast við því. Við komum því seint á Grýlu en fengum okkur í staðin kakó og kræsilegar veitingar úr jólahlaðborði. Já, það er alltaf gott að koma á Skriðuklaustur.

Ps. Glettingur er áhugavert tímarit. Það væri gaman að geta kynnst því betur.

Hálfnaður með Vorhænuna, búinn með Heimsins heimskasta pabba og rétt byrjaður á Hótel Kaliforníu. Af hverju getur maður ekki bara lesið eina bók í einu. Auk þess er ég í miðjum klíðum að lesa Sult eftir Hamsun og einhverjar bækur eru væntanlega farnar að mygla undir haugnum á náttborðinu.

Kápan á HHP er ein sú ljótasta sem ég man eftir í augnablikinu, hverjum datt þetta í hug. Sem betur fer endurspeglar kápan ekki innihaldið því að ég hafði all nokkra skemmtun af því að lesa þessa bók. Skemmtunin hafði svo sem ekkert að gera með fagurfræði og bókmenntir (þó svo að á köflum megi vissulega finna ánægjulega tilburði til þess) en varð í staðinn uppfylling á einhverri pervisini hnýsiþörf. Þ.e. mér leið æ betur með sjálfan mig lesandi um eymd og volæði sögupersónana. Ekki það að mér líði eitthvað illa heldur er þetta gamalt trikk til að halda lesanda við efnið/áhorfanda við skjáinn, af hverju halda menn að Frasier og Friends klúðri alltaf samböndum og sjénsum, og halda menn að það sé einhver tilviljun að Fraiser tapaði edginu þegar Niles negldi Daphny (svo ég noti orðfæri hr. Torfasonar).

Nóg um það HHP er skemmtileg bók og ekki orð um það meir. Mikael er svona Einar Kárason okkar kynslóðar nema hvað að hann er fyndinn.

Eitt fer þó óskaplega í taugarnar á mér og það er hið undarlega viðhorf sem hefur helst komið fram hjá Gunnari Smára Egilssyni hingað til og einkennist af hatri á pólitískri rétthugsun og undarlega væminni íhaldssemi á hin ýmsu gildi (konurnar heim?). Auk þess er ekki laust við að það örli á fasisma hér og þar, enda á þetta viðhorf ættir sínar að rekja til nútímalegs kratisma sem er eins og allir vita gengur alltaf skrefinu lengra en fyrirmyndin: nýfrjálshyggja. Mikael er greinilega illa haldið fan Gunnars Smára og ef eitthvað er þá er það helsti löstur hans sem skálds. Fyrir utan menntaskortinn, en andúð á menntun og öfund út í háskólagengna er líka mjög fyrirferðarmikil hjá þeim félögum. Af hverju fórstu ekki bara í bókmenntafræðina og kláraðir hana eins og til stóð á tímabili Mikael. Hættu að hlusta á GSE, kill your idol. Basta

Þú getur sjálfur verið í andarslitrunum. Auk þess veit ég ekki betur en að svokallaður konungur bloggsins hafi verið í öndunarvél síðan fyrsta færslan kom inn á síðuna hans. Ég veit ekki hvaða kongur hann ætti að vera nema hann sé jafndauður og noregskonungarnir gömlu, kannski er það djókið.

Svo harma ég þessa tilvitnun dagsins. Það fer að verða fátt um fína drætti hér eftir.

Þá er ég búinn með Áhyggjudúkkurnar enda flýtti ég mér að klára áður en fleiri lofsyrði koma fram í ritdómum fjölmiðlanna.

Næstu fórnarlömb: Heimsins heimskasti pabbi, Hótel Kalifornía, Molloy og Vorhænan.

Ekki kom ritdómurinn um Áhyggjudúkkurnar í morgunblaðinu mér á óvart. Nú er bara að vona að úthlutunarnefnd ritlauna sjái sér fært að styðja duglega við okkar björtustu von. Og þá á ég að sjálfsögðu við DUGLEGA.

Og nú er ég loksins kominn á alminnilegann bíl sem sæmir alminnilegum Héraðsbúa.

Ég er byrjaður að grynnka á jólabókaflóðinu. Fyrstur á náttborðið er náttúrulega Steinar Bragi, enda sá eini sem ég hef virkilegann áhuga á þessa dagana af íslensku höfundunum. Síðan held ég að ég andskotist í gegnum Mikael og þetta hálfkaraða lið. Það gengur náttúrulega ekki endalaust að svívirða stórann hóp af fólki hafandi bara lesið einstaka verk eftir það á stangli. En ég er náttúrulega svo hrokafullur í fordómum mínum að ég er sannfærður um að hafa rétt fyrir mér. Einhverjir gætu slysast til að álykta sem svo að þessi fyrirfram mótaða skoðun eyðilegði lesturinn að einhverju leyti fyrir mér en það er öðru nær.

Það er skrítið að vera í svona löngu bloggfríi. Samt er bara einn búinn að kvarta...

Mikið er Palli duglegur að blogga þessa dagana.

Mikið er Stefán skáletraður þessa dagana.

Nýja heimasíða VGR er fyrirtak.

Þó að bikararnir séu að ??eipa af önnum og áhyggjum, höfum við dreifararnir það gott í sveitarsælunni. Þannig fórum við (stórfjölskyldan) í bíltúr yfir á Seyðisfjörð og virtum fyrir okkur dásemdir Fjarðarheiðinnar á leiðinni. Seyðisfjörður er fallegur bær, mér liggur við að segja seyðandi. Ekki versnar það nú þegar rigningargrámi og þokusuddi liggur eins og mara yfir fjarðarbotninum. Þá líður mér eins og ég sé komin til annara heima.

Á Hótel Snæfelli var okkur vísað á eina staðinn þar sem hægt var að fá sér kaffi og því fengum við okkur sæti og áttum notalega stund yfir rjúkandi kaffibolla á Olísstöðinni. Það var því nóg að gera hjá okkur á sunnudaginn.

Það er aldeilis stuð á Mogganum í dag. Þangað til fyrir stuttu síðan hefur blaðið tekið gríðarlega hægum breytingum, þannig að vart var komið auga á, rétt eins og skriðjökull. Í dag (kl. 14.00, við hér á Héraði fáum blöðin ekki fyrr en með kaffinu) kom svo blað sem hefði getað verið hin dæmigerða undantekning þegar stórviðburðir eiga sér stað. En svo sá maður fréttina um Raufarhafnarhrepp niðri í horninu og vissi að eitthvað hafði breyst og yrði aldrei aftur. Að sjálfsögðu júbílerar Mogginn með því að tipla á sögu blaðsins á mbl.is en á Mogganum er ekkert heilagara en Mogginn eins og allir vita. Annars er það leiðinlegt fyrir aðsatandendur Raufarhafnarhrepps að vera fyrsta fréttaefnið á forsíðu Moggans sem er ekki stórviðburður.

Nóg um það.

Í dag fórum við á Skriðuklaustur og fengum góðar móttökur. Þar er að ljúka handverkssýningu sem við litum inn á auk þess sem við fengum gratís skoðunarferð um húsið sem er án vafa eitt það allra glæsilegasta hér á landi.

Það er undarlegt að byggðarlag (eða landsfjórðungur) sem vill ekkert minna en álver og virkjun til að þenja út efnahagslífið og búsetuskilyrði á svæðinu getur ekki einu sinni boðið einni einustu fjöskyldu (þ.e.a.s. okkur) upp á dagvistun fyrir börnin okkar. Hvað ætla menn að gera þegar verka-, iðnaðarmenn og alls konar fólk kemur hingað til að byggja upp eða vinna við stóriðjuna? Ég get heldur ekki séð að búsetumál séu í einhverjum farvegi. Að minnsta kosti þurfti ég að flytja inn í einu íbúðina sem var laus í bænum. Er farið að huga að fjármögnun eða einhverjum öðrum framkvæmdaþáttum varðandi stóriðjuframkvæmdirnar sem snúa að sveitarfélögunum hér fyrir austan, ég bara spyr? Eða á þetta bara að gerast allt af sjálfu sér eins og álverið á bara að koma og redda þessu öllu saman af sjálfu sér?

Ég sé að einhverjir vitleysingar

hafa verið að hæðast að síðunni minni. Það kemur mér svo sem ekkert á óvart, enda er ég að gera þetta meira af skyldurækni en af nennu eða getu upp á síðkastið.

Kannski það sé bara best að hætta þessu rausi og loka búllunni.

Á leiðinni heim frá Helsinki

kom ég við í Valby í Kaupmannahöfn þar sem gamall danskur vinur Rasmus Zoffman minn er búsettur. Það er svo sem ekki í frásögur færandi nema hvað að hann er kominn á kaf í tónlistarspekúlasjónir og er hægt að nálgast afraksturinn hér. Við Rasmus vorum saman í Ryslinge hojskole fyrir átta árum síðan. Þar lærði ég að drekka mjög mikinn bjór án þess að verða meðvitundalaus sem er vitaskuld þjóðaríþrótt Dana. Mér hefur farið þónokkuð aftur síðan. Rasmus kom síðan til Íslands ásamt félaga sínum Rasmus Toft og vakti það vitaskuld mikla kátínu að hingað væru komnir tveir Rasmussar. En síðan hef ég ekki hitt hann, þ.e. í sjö ár, og það var svo sem ágætt að líta við í fjóra tíma þótt það hefði mátt vera undir öðrum kringumstæðum.

Þá er aumingjabloggarinn mættur

enn einu sinni að þessu sinni heima hjá sér aldrei þessu vant. Þessir fimm dagar í Helsinki voru ansi hektískir. Það er alveg ljóst að ef ég fer svona ferð aftur verð ég ekki stundinni lengur en þrjá daga. Þegar maður sat ekki langa fundi þá var maður í móttökum eða einhverjum boðum og svo varða menn náttúrulega að fá frið á einhverjum barnum til að ræða málin og koma á einhverju tengslaneti. Það tókst nokkuð vel enda fór slatti af tíma í það. Menningarviðburðir voru of fátíðir enda er Helsinki gjörsamlega þrungin af menningu þótt hún sé ekki gömul borg. Þó vorum við á nokkurs konar konsert í Friðarmiðstöðinni í Helsinki þar sem vinstri hópurinn í Norðurlandaráði ásamt fylgdarliði átti saman góða kvöldstund. Þar voru komnar þrjár finnskar stelpur sem léku þjóðlagatónlist frá gervallri Skandinavíu. Kvöldið eftir vorum við á ágætri skemmtun þótt hún kæmist nú ekki nálægt kvöldinu í Friðarmiðstöðinni. Hún var í Óperuni þar sem kóngafólkið og forsetar voru komin innan um óbreyttan almúgann til að fagna 50 ára afmæli Norðurlandaráðs.

Það var samt allra best að vakna í morgun við móttökur strákanna, því að sjálfsögðu er heima best.

Eg hef svo sem engan tima i ad blogga nuna en vildi bara lata vita ad that er haegt ad blogga i thinghusinu i Helsinki.

Jamm

Nú eru liðnir 22 dagar síðan ég fluttist úr Eggertsgötunni og tíu dagar síðan ég fluttist til Egilsstaða. Síðan þá hefur verið lítið um uppfærslur hér á bæ og það sem verra er, ég þarf að vinna upp margra daga bloggfærslur allra góðkunningjana og hinna. Það er tímafrekt þar sem Stefán, Ármann og Dr. Gunni eru væntanlega fyrirferðamestu bloggarar landsins.

Ef einhver vill fá fréttir þá er ég heimavinnandi húsmóðir þessa dagana, sem er stórlega vanmetið starf (eins og einhver vissi það ekki). Þess á milli horfi ég á snjóinn kyngja niður. En eins og allir vita er kominn um 10-15 cm jafnfallinn snjór hér á Héraði. Þá fer maður á skíði á Norðfirði eða Fjarðarheiði. Já það er nóg af aktívítetum hér á Héraði.

Gat verið

að helvítis maðurinn Stefán Pálsson skildi sanna að með því einu að halda því nógu stíft fram að hann væri besti og frægasti bloggari á Íslandi (eða var það heimi?) yrði hann það. Þetta var hið mesta grín og í ofanálagt fór Stefán að skrifa miklu skemmtilegra blogg. Til að byrja með var þetta fyndið af því að það var sannleikskorn í þessu (sem er nauðsynlegt í öllum húmor) en þegar mannhelvítið var mætt í Kastljós til að tala um blogg var þetta ekkert fyndið lengur. Og viti menn hálft fjórða hundrað manns hafa skoðað síðuna það sem af er í dag og það eiga eftir að vera fimmhundruð áður en langt um líður. Af hverju? Jú af því að þegar fólk kemst að því að það er hægt að lesa skemmtilega bloggsíður þá falla BetaRokk og hennar líkar fljótt í gleymskunnar dá.

Sumum er bara ekki hollt að hafa svona oft rétt fyrir sér.

Á föstudaginn er mikið Múrkvöld.

Þangað mun ég að sjálfsögðu mæta. Ég verð nú samt ekki lengur en svo að ég verð að vera kominn af stað til Egilsstaða fyrir kl. 09:00 morguninn eftir og helst fyrr. Sem betur fer hef ég aðstoðarbílstjóra sem hefur farið til Egilsstaða oftar en elstu menn muna. Á Egilsstöðum mun ég búa við gott yfirlæti fram til 17. okt en þá koma kona mín og synir eftir að ég er búinn að pakka búslóðinni upp og koma okkur fyrir, koma viðskiptasamböndum og öllu nettvörkíng veseninu af stað. Einungis þremur dögum síðar held ég til höfuðborgarinnar til þess eins að keyra áfram út á Kef og beint til Helsingi, hvar ég mun dvelja í vikutíma við að standa í annars konar nettvörkíng veseni. 10 nóvember förum við svo með allt galleríið í afmæli ættarhöfðingjans og í desember tökum við jólafríið skikkanlega snemma. Já maður verður á faraldsfæti það sem eftir er af árinu.

Ekki hef ég tíma til að blogga jafn mikið og Ármann og frægasti bloggari Íslands, Stefán. Enda virðast þeir menn ekki hafa neitt annað að gera. Ég á hinn bógin hef upp stórbrotin áform um nánustu framtíð og um hana geta menn lesið á morgun, ef ég hef tíma.

Jæja

nú erum við komin til tengdó og verðum þar næstu daga. Hér er ADSL tenging og miðað við gömlu tenginguna mína er hún drasl, þ.e. ADSL almennt. Hins vegar er hér PlayStation III og í stað þess að hanga á netinu gríp ég bara í GTA III. Annars eru þessir síðustu dagar í borginni slitróttir og asnalegir. Ég veit eiginlega ekki alvega hvernig ég á að vera. Þar spilar kannski inn í sú staðreynd að ónefnd kona sem ekki vill vera nafngreind á þessari síðu er farin til Blönduós og kemur ekki fyrr en annað kvöld. Það er vægast sagt ómögulegt og ég ekki nema hálfur maður. En eins og menn vita er eina ráðið við því að hella vel í sig.

Síðasta færslan úr Eggertsgötunni. Það verður erfitt að vera ekki lengur með þessa dúndurtengingu.

Holy greed

Erum við að taka þetta

í Rydernum. Það er aldeilis frábært og þó að Garcia hafi tapað fyrir David Toms. Ja hérna. Minn maður, Thomas Björn, hefur ekki átt nógu gott mót en vonandi nær hann að halda sínu á móti Stewart Cink þá er þetta allt í góðu.

Í kvöld var matarboð hjá Sigfúsi.

Þar voru mætt Huginn, Dagný og Högni, auk mín og Helgu að ónefndri Margréti húsfrú. Hér var um að ræða mikið og gott matarboð þar sem góður bjór og góðir hedfónar fóru saman að ónefndum plottum sem koma til með að gera út af við pólitíska plebba.

Tók einhver eftir því að tveggja prósentustiga fylgisaukning VG var allstaðar túlkuð sem óbreytt fylgi í Gallúpkönnuninni í dag

Ætli bloggvirkni endurspegli raunvirkni?

Ef svo er þá er Ármann óvenju virkur þunglyndissjúklingur.

Jahá, þetta er ótrúlegt.

ASAT er ekki bara aðdáendaklúbbur Sögubrota af Tyrkjum heldur líka skammstöfun fyrir Asparate aminotransferasi, sem má þó ekki rugla saman við Alanine aminotransferasi sem er skammstafað ALAT.

Getraun dagsins er því: Hvað er Asparate aminotransferasi?

Enn er uppfærslan í hassi, urr!

Það verður ekki

af Stefáni tekið að honum er á góðri leið með að verða besti bloggari landsins. Greinilegt að hann stefnir ótrauður að því markmiði.

Greinin sem ég var að skrifa kom ekki í gær, en kannski í dag eða á morgun. Það er farið að verða erfitt að komast að með greinar á UVG.

Uppfærslukerfið í hassi. Dæmigert.

...

Af hverju

er maður að skrifa greinar til klukkan tvö á næturnar? Veit ekki en afraksturinn verður vonandi komin upp á síðu UVG í fyrramálið.

Ég er hættur við að kaupa Freelanderinn en skelli mér vonandi á Defender í staðinn, enda er hann miklu flottari og kostar ekki nema þrjúþúsundkalli meira á mánuði þrátt fyrir að vera umtalsvert dýrari bíll. Já börnin mín góð, regla númer eitt í bílakaupum: Verðið skiptir ekki máli, bara hversu mikið er áhvílandi. Þannig er nú það!

Ég gaf næstum því blóð í fyrsta skipti í dag, já ég sagði næstum því. Ég skammast mín fyrir að hafa ekki gert það fyrr, en er stoltur fyrir að vera búin að því núna, næstum því.

Og nú fer ég að sofa.

Nú er ég að fara að skoða Freelanderinn aftur kannski maður skelli sér á hann. Jamm

Mætti þá ekki kalla síðuna hans Stefáns Ecce Bloggo? Bara spyr.

Hvað er í gangi

á menningardálki Múrsins? Getur einhver sagt mér það?

Erfið helgi að baki

og eftir sit ég með hálsbólgu auk þess sem ég er búinn að drepa heilasellur sem ég mátti ekki við að missa. Eins og fram hefur komið annars staðar var landsfundur UVG geysilega vel heppnaður. Við erum að verða langflottasta félagið.

Í tilefni þess

að Tryggvi Már átti afmæli um daginn set ég tengil á hann og bræður [1, 2, 3, 4] hans í netheimum.

Hvað er að gerast.

Er ég að breytast í aumingjabloggara. Meira að segja mesti aumingjabloggarinn er búinn að uppfæra, en ekki ég (fyrr en núna). Skollinn. Kannski breytist þetta þegar ég flyt til Egilsstaða, það á margt eftir að breytast þá.

Hvernig stendur á því að Mogginn birti tvær greinar um sama hlutinn með nánast sömu fyirsög sama daginn. Það finnst mér hallærislegt. Önnur hefði getað beðið til morguns.

Í dag var ég næstum því búinn að kaupa mér 1996 Grand Cherokee, forstjórabíl frá helvíti með leðursætum og öllu klabbinu. Eigandinn klúðraði þessu þar sem hann er greinilega ekki með hlutina á hreinu. Það er kannski eins gott, vinir mínir í vinstri grænum hefðu kannski hætt að tala við mig. Hvað um það, bless leðuráklæði og 350 hestöfl (hulk). Kannski kaupi ég mér bara Land Rover í staðinn. Vinir mínir í VG fyrirgefa það frekar.

Ég ætla að segja sem minnst um komment Hertu Däbler-Gmelin um Bush og Hitler. Þetta segir manni hins vegar ýmislegt um hvernig sagan á eftir að dæma George W. Bush. Það verður ekki fallegt. Hitler dró alla vega enga dul á það að hann væri fasisti.

Í gær

skilaði ég grein inn á Moggann. Það verður gaman að sjá hversu lengi maður þarf að bíða eftir að hún birtist. Í dag fór ég hins vegar með strákana á torfærukeppni á Hellu. Það gerði ég eftir að Palli H. stakk upp á því að við skelltum okkur. Ég veit ekki af hverju Palli vildi fara á Hellu. Strákunum fannst bílarnir ekkert sérstaklega merkilegir, ekki frekar en okkur Palla. Þannig að við stoppuðum ekki lengi. Ég hélt að Páll væri væri torfæruáhugamaður en þegar við vorum að renna inn á svæðið sagði hann frá því að hann hafi verið þrettán ára þegar hann sá svona keppni síðast. Við vorum ekki lengi á otrfærunni. Ferðin var samt fín. Til dæmis fórum við á hin magnaða veitingastað Kanslarann á Hellu. Þar borðuðum við ostborgara og heyrðum Eið Smára skora seinna markið. Þegar ungviðið sofnaði á leiðinni heim fengum við svo gott tækifæri til að leggja á ráðin um heimsyfirráð. Two kings.

Já þeir geta verið ágætir sunnudagsbíltúrarnir á suðurlandsundirlendinu.

Síðan hans Óla Njáls

er dauð. Nú má hann ekki skrifa neitt lengur því að nemendur hans eru búnir að finna síðuna.

Só long Óli Njáll.

Huginn

þú ert hauglatasti bloggari sem sögur fara af. Það þýðir ekki að auglýsa endurkomu í bloggheima og falla síðan í dá!

Já Tryggvi Már.

Til að fá gesti þarftu að skrifa reglulega, helst nokkum sinnum á dag. Þú ert svo skemmtilegur að það verður ekki mikið mál.

Vera er komin út

Í blaðinu er meðal annars grein um Naomi Klein og bókina hennar No Logo, sem er stórmerkileg bók. Þar er einnig viðamikil umfjöllun um vændi og þrælasöluna sem fylgir því. Og svo er náttúrulega hellingur af alls konar efni um konur. Konur í atvinnulífinu, konur í íþróttum, konur á landsbyggðinni og hvað veit ég. Í þessu tölublaði átti líka að birtast texti sem ég skrifaði á þessa síðu um daginn. Hann kom ekki og það finnst mér ekki gaman. Ég vil skrifa í Veru.

Heyrið þið það.

Loksins hef ég fengið myndir af könunum sem skemmtu sér hérna á Íslandi um daginn.



Úrvalsmennirnir Chris Gallon forritari t.v. og Mark Lister læknir t.h. og svo náttúrulega Gullfoss.

Æ

hvað ég hlakka til að flytja héðan úr gettóinu Eggertsgötu.

Jón Ormur

fór frekar illa með Steingrím Sigurgeirsson í Kastljósi áðan. Enda er Steingrímur greinilega blindaður af svipaðri bókstafstrú og múslimarnir sem hann var að pönkast á í þættinum.

Ég þjáist af bloggleti.

Ætli maður geti orðið bloggþunglyndur eða lent í bloggtilvistarkrísu. Ég veit ekki, alla vega er ekkert að mér í mannheimum. Kannski er bara nóg að gera.

Ég gæti pirrast yfir brandaranum hans Ármanns, sérstaklega þar sem hann getur ekki einu sinni sett tengil á mann. Ekki ætla ég hins vegar að gera það, heldur gera Ármanni til geðs og minna fólk á hið átakamikla og merkingarþrungna verk Mons og Jens. Enda ekki á hverjum degi sem hann lætur taka til sín á nýjum og spennandi vettvangi.

Í lokin kemur svo komment dagsins og það er í Boði JB og KG í Tenacious D.

Lots of times when me and KG are watchin'
All the fuckin' shit that goes down at City Hall,
We get the feeling we should fuck shit up,
Yeah we should fuckin' start a riot.
A Riot!

Ok, fjandinn hafið...eitt einn. Söngur til heiðurs Dio.

Dio has rocked for a long, long time,
Now it's time for him to pass the torch.
He has songs of wildebeests and angels,
He has soared on the wings of a demon.

It's time to pass the torch,
You're too old to rock, no more rockin' for you.
We're takin' you to a home,
But we will sing a song about you.

And we will make sure that you're very well taken care of.
You'll tell us secrets that you've learned. Raow!
Your sauce will mix with ours,
And we'll make a good goulash baby.
Dio, time to go!
You must give your cape and scepter to me.
And a smaller one for KG.
Go! Go! Dio! Dio!
Ef þið vitið ekki hvernig þetta hljómar getið þið hring í mig og beðið mig um að syngja lagið fyrir ykkur.

Skemmtikvöldið heppnaðist

svo sannarlega vel í gærkvöldi. Fjöldi manns var kominn saman á Hallveigarstöðum þar sem mikið var gert fólki til skemmtunar. SJS stjórnaði bingói og töfradúettinn Töfrandi sýndi geigvænleg töfrabrögð og ýmislegt fleira var gert fólki til skemmtunar. Okkar ágæti flokksbróðir Ásgrímur Angantýsson spilaði svo undir "fjöldasöng" þar til yfir lauk. Já það var stuð!

Skemmtikvöld UVG

er í kvöld og undirbúningur á fullu. Ófarir annara verða að sjálfsögðu meginuppistaða skemmtiatriðanna. Þess má geta að sumir vita ekki hvað bíður þeirra. En enginn ætti samt sem áður að láta það aftra sér í því að mæta. Þetta verður brjálað fjör!

Hallveigarstaðir kl. 20:00 í kvöld.

Það er gott

að launamunur kynjana sé komin í umræðuna. Enda lagast munurinn ekki fyrr en eftir 120 ár ef þróunin verður með sama hraða og nú. Það finnst sumum í lagi.

Talandi um suma. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir virðist ekki hafa haft mikinn metnað til að laga launamun kynjana á sínum vinnustað. Ekki er það mjög merkilegt af yfirlýstum femínista.

Colin Powell

var aldeilis tekinn í gegn í Jóhannesarborg. Hann er örugglega ekki vanur svona móttökum. Það er líklega eins gott að Bush fór ekki, þá hefði allt farið á annan endan og lítið komið út úr ráðstefnunni.

Er þetta ekki makalaus frétt?

Féll í eigin gröf
Sikileyskur maður fylgdist svo grannt með byggingu grafhýsis síns að ákafinn varð honum að bana. Giovanni Greco, 63 ára, var mjög umhugað um að grafhýsi hans yrði nákvæmlega eins og hann hafði hugsað sér. Því leit hann reglulega við hjá verkamönnunum sem byggðu það. Síðasta heimsóknin varð honum hins vegar að bana. Hann klifraði upp í stiga til að fá betri yfirsýn, féll ofan í eigin gröf og fórst.

Í guðanna bænum!

Segið mér að einhver sé að taka upp þættina um Mann fjölsk. Ef svo er vinsamlegast látið mig vita

Það er af sem áður var.

Í eina tíð var bókhlaðan aldrei full nema þegar líða tók á önnina, ritgerðir tóku að hlaðast upp og próf að nálgast. Núna er bókhlaðan pakkfull frá fyrsta degi og hending ef maður nær borði eða tölvu. Í dag var ég heppin, en það þýðir ekki að ég sé það oft og tíðum!

Þetta gæti lesist sem fortíðarþrá, en er það ekki. Ég þoli ekki fortíðarþrá, hún er fyrir aumingja. Það allra versta er að syrgja eitthvað sem aldrei varð. Það gera sumir.

Horfði á myndina The Last Castle.

Ég nenni ekki að fjalla um myndina að öðru leyti en því að hún er ágæt fær 6.6 í einkunn, en jafnframt tvo aula. Síðari aulinn er nokkuð heiftarlegri en sá fyrri enda kemur bandaríski fáninn þar við sögu (annars hef ég ekkert persónulega út á bandaríska fánan að setja, nema kannski það að á hann vantar stjörnur). Sá fyrri snýst að sjálfsögðu um það að allir byrja að syngja einhverja ættjarðarslepju í einum kór, án viðvörunar.

Einnig ber að var við því að á hulstrinu eru þrjár þyrlur sveimandi yfir hetjunum. En í myndini kemur aðeins ein við sögu.

Ég finn ekki

hleðslutækið mitt og er því símalaus. Þetta er undarleg og nokkuð ógnvekjandi reynsla, en ég ætti að komast áfallalaust í gegnum daginn með hjálp tíkalla og nikótíns.

Björn Lomborg!

Dagar þínir eru taldir.

Það væri nú gaman

ef þú bloggaðir meira Tryggvi. Eða verða menn andlega geldir af því að kenna krökkunum í Hagaskóla, svona eins og að borða sacher í Vín á gamals aldri eftir efnilega byrjun? Hér gæti ég svo búið til getraun í framhaldi af þessu.

Hver endaði í Vín borðandi Sacher kökur á gamalsaldri eftir efnilega (og kannski rétt rúmlega það) byrjun?

Og engar helvítis kæjakmyndir...

Já það eru

góðar fréttir að það sé hægt að pressa ösku ástvina sinna og búa til úr þeim eðalsteina.

Mikið partí

hjá gömlum MAingum á Dubliners, enda er Dóri Gítar að spila þar í kvöld sem búið hefur í Barselóna nánast síðan hann kláraði menntó. Ekki er mér boðið, enda kláraði ég Verkmenntaskólann.

Já ég er bitur...

Það er alltaf fjör í tölvuveri Háskólabókasafnsins.

Við hliðina á mér sat útlendingur sem grúskaði í bókum og sló einhverju inn í tölvu. Nema hvað þegar ég var í miðju kafi að hugsa upp einhverja ódauðlega snilldina, glymur í gsm síma útlendingsins og til að kóróna allt saman þá svarar hann hátt og skýrt, Sahlam aleikum! inn í tölvuverinu þannig að auk þess að missa þráðinn í snilldinni varð ég dauðhræddur við útlendinginn sem reyndist vera hryðjuverkamaður örugglega í þann mund að dæla lífhættulegu gasi inn á þriðju hæð Háskólabókasafnsins. Ég meina hvað getur grúskandi múslimi á íslandi verið annað en hryðjuverkamaður, að skiptast á tölvupósti við yfirmenn sína í Saudi Arabíu í ofanálagt.

Í um það bil eina og hálfa sekúndu þutu þessar hugsanir í gegnum hausinn á mér, þangað til ég fór að velta því fyrir mér hvað væri eiginlega að gerast.

Skamm Þór, skamm.

Komment dagsins gjöriði svo vel...

Ég hef enga skoðun á leikhúsi. Ég þekki þar ekkert til. Ég fer aldrei í leikhús.

Samuel Beckett

Að sjálfsögðu

tekur Óli Njáll ummælin nærri sér, enda var leikurinn til þess gerður.

Ég hugsa að mín síða sé samt sem áður ein af skemmtilegri lesningum veraldarvefsins. Og hví ekki. Þetta lesa alla vega 30 til 40 manns á dag. Jamm, ég er óuppgötvaður.

Og hér getið þið dvalið daginn langann.

Jamm, tengsli.

Annars var mikið gaman hjá okkur í gær. Mark og Chris fóru á kostum. Ég vaknaði kl 11:00, en sofnaði ekki fyrr en Helga dró mig af baðgólfinu, jamm, skamm. Ekki orð um það meir!

Annars vil ég bara minnast á síðuna hans Óla Njáls, þvílík leiðindi! Hvað gerði maðurinn í sumarfríinu? Ég bara spyr?

Við hliðina á mér

eru tveir þjóðverjar að skoða saman einhvern texta í tölvuverinu. Öðru hverju rekur konan upp tryllingshlátur eða taugaþandar stunur. Karlinn segir lítið en kemur með stuttar athugasemdir inn á milli. Öðru hvoru missa þau tökin og demba sér í hörkusleik, rétt til að minna sig á hvort annað og fara í taugarnar á mér.

Hvernig á ég að geta tjáð mig um tilvistalegar pælingar í Sléttuúlifnum með svona rugl við hliðina á mér, hjálp!

Þá er maður

mættur á bókhlöðuna (betra seint en aldrei) eftir að hafa mótmælt í fámennum en góðmennum hópi, framkvæmdum við Kárahnúka. Hér kem ég til með að vinna eins og berserkur til klukkan 16:00 en þá hefst undirbúningur fyrir mikið matarboð hvar kanarnir og úrvalsmennirnir Mark og Chris verða meðal gesta. Munu þeir snæða sjófrysta ýsu í boði HFÞ sem hefur bloggað meira af forsjá en kappi síðustu daga (ha ha).

Þó svo að ég vinni eins og berserkur er nokkuð líklegt að ég taki mér kaffipásu um þrjú leytið og reyki svo eins og eina sígarettu um 15:03. Hvað segirðu um það Palli, ha?

Þó

er Kristbjörn ekki mest væld maður sem ég hef kynnst.

Eða hvað?

Ja, hugmynd er alltaf hugmynd.

Þessi er nógu væld til að tengja yfir á hana.

Svo er rétt

að geta þess að Huginn er vaknaður úr bloggdvala.

Það er Sigfús hins vegar ekki þó svo að hann hafi rumskað nokkrum sinnum.

Þó svo að

föstudagskvöldið hafi verið rólegt þýðir það ekki að laugardagskvöldið hafi verið rólegt líka. Ó nei, Sigfús Ólafsson hélt heilmikla innflutningsveslu og bauð milljón manns. Þangað fór ég með tvo bandaríkjamenn, þá Chris og Mark og voru þeir í góðu stuði. Mikið gaman og mikið djamm. Líkt og undanfarið eyddi ég ekki krónu á barnum og er það náttúrulega hið besta mál á þessum snauðu tímum.

Nú skal haldið

á bókhlöðuna og lesið mér til heilsubótar. Svo skal haldið á Grand hótel og kannaður salur nokkur kenndur við ráðstefnur, jamm jamm. Þar verður minnsta kosti einn ráðherra. Á ráðstefnunni þ.e.

Jæja,

Ásgeir er víst ekki eini penni pressunnar, rétt skal vera rétt. En breytir svo sem ekki neinu.

Minn ástkæri Ásgeir Friðgeirsson

hefur ákveðið að halda áfram sem ritstjóri(og eini penni) Pressunnar. Þessi skemmtilegu skilaboð komu af því tilefni.

Lesendur Pressunnar eru einu marktæku dómararnir um það hvort þessi ákvörðun mín hafi áhrif á efnisval og efnismeðferð Pressunnar þar sem ég mun áfram sinna ritstjórn vefjarins.

Jamm, núna geta menn ákveðið hvort þeir telja Pressuna sinna hlutverki sínu sem alvöru fjölmiðill (burt séð frá því hvort hún hafi einhverntíman gert það), ekki síst í ljósi fréttarinnar sem birtist í dag, stuttu eftir að Ásgeir ákvað að sitja áfram. En þar segir einmitt frá því hversu rosalega margir sækjast aftir sæti á listum samfó. Og hver er þar ofarlega á blaði annar en Ásgeir Friðgeirsson, ritstjóri.

Tra la la

Nú er gaman! Ásgeir Friðgeirsson ætlar í prófkjör.

Ég held að Tryggvi Már

ætti að lesa soldin Nietschze og pistilinn hans Eiríks. Sléttuúlfur myndi jafnvel hjálpa. Lífið er leiðinlegt og fúlt, ekki skemmtilegt og "ég hlakka til að fást við það" (urr).

Það er leiðinlegt á bókhlöðunni. Steppenwolf er leiðinleg bók. Úti er leiðinlegt veður. Ég er leiðinlegur.

Mér leiðist.

Það er mjög óvenjulegt að fá ekki að vita nafn helstu söguhetjunnar í skáldsögu. Hversvegna tókstu þá ákvörðun að hafa sögumanninn nafnlausan? Eru einhver bókmenntaleg fordæmi fyrir þessu?

Þessi makalausa spurning er í viðtali sem Random House tók við Rupert Thomson, höfund bókarinnar Opinberunarbókin (sem ég er að hugsa um að lesa bráðlega).

Þeir í Random House vita bersýnilega ekki mikið um bókmenntir.

Þó að einhverjir

eigi kannski erfitt með að trúa því þá er búið að auglýsa aðalfund reykjavíkurfélags VG

Hér er að finna

einhverja allra skemmtilegustu lesningu sem finna má á íslenskum netsíðum þessa dagana. Eiríkur Guðmundsson er eina von mín um opinbera bókmenntaumræðu á þessu andlausa skeri.

Þetta er okkar maður Birna.

Minority Report

er svo sem ekki gallalaus, til dæmis skil ég ekki enn hvað lottókúlurnar voru að gera þarna. Eða af hverju maðurinn þurfti að afskræma sig til að komast inn í musterið. En það var fullt af snilld. Kondöktorískar hreifingar fyrir framan tölvuskjáinn við undirleik Beetovens (eða eitthvað?) er náttúrulega hrein snilld. Svo er eitthvað í þessari mynd sem mér fannst ég ekki hafa séð áður. Eitthvað óhreint og eitthvað vonleysi sem hefði átt skilið önhappí endi, þar sem hetjan getur ekki sigrast á kerfinu, sem eflir hrollvekjandi tilhugsun áhorfandans í garð þess sem gagnrýnt er (hvaða andskotans mynd endar svona).

En í staðin er happí endir á þessu (eyðilagði ég eitthvað?) sem er svo sem allt í lagi þar sem myndin er kominn í þrusu Taggart hasar og þá kemur bara svona hefðbundinn "aha! ég fann morðingjann" endir. Það er líka allt í lagi. Enda er Taggart Ókei.

Myndin er líka Ókey. Hún er flott og töff. Fullt af sniðugum hugmyndum, en Spílberg dettur að sjálfsögðu í langdregin vemmilegheit sem er að verða treidmark og fyrir vikið dettur myndin niður.

Tja... 6.9 af 10

Jú,

Tryggvi er farinn að blogga á ný og það er vel. Þar ætti nú að vera bókmenntablogg en ekki hef ég orðið var við það. Tryggvi, hvar er neistinn?

Ja hérna!

Þetta

eru aldeilis merkilegar fréttir!

Og í tilefni

fyrri ummæla minna um Brecht læt ég þessa tilvitnun dagsins flakka.

Haustið 1947 var Brecht kallaður fyrir Óamerísku nefndina svokölluðu, ásamt átján mönnum öðrum sem unnið höfðu fyrir kvikmyndaiðnaðinn í Hollywood. Brecht var eini útlendingurinn í hópnum. Honum var mjög í mun að verða ekki kyrrsettur í landinu og ákvað því að svara öllum spurningum, öfugt við Bandaríkjamennina sem kusu að nýta sér stjórnarskrárbundinn rétt sinn til að neita að svara sumum spurningum, svosem hvort þeir væru flokksbundnir kommúnistar. Þessu réttarhaldi yfir Brecht hefur verið lýst svo, að það hafi verið því líkast sem apar væru að yfirheyra dýrafræðing. Brecht var fenginn túlkur sem talaði ensku jafnvel enn verr en hann sjálfur. Aðspurður sagðist Brecht aldrei hafa verið í kommúnistaflokki, sem var sannleikanum samkvæmt. Hann var búinn að æfa með vini sínum yfirheyrsluna einsog hann gat sér til að hún yrði, og sumar spurningarnar komu því einsog beint úr leikriti eftir hann sjálfan. Þannig las saksóknarinn upp feiknarlega vonda þýðingu á pólitísku kvæði eftir Brecht og spurði hann síðan: "Did you write that, Mr. Brecht?" – "No. I wrote a German poem, but that is very different from this." – Brecht var sleppt og fékk meiraðsegja hrós fyrir góða hegðun og samstarfsvilja. Hann dró þá ályktun af öllu saman að fasismi ætti langt í land í Bandaríkjunum. "Þeir voru miklu skárri en nasistarnir. Nasistar hefðu aldrei leyft mér að reykja." – Hann beið þó ekki boðanna heldur flaug strax daginn eftir til Evrópu.

Af hverju

er tíu ára strákur látinn afgreiða mig í mötuneyti bókhlöðunnar. Fyrir utan þá staðreynd að það er vinnulöggjöf í landinu, þá þurfti ég að minna hann að gefa mér til baka og láta mig fá kökuna sem ég pantaði. Auk þess þurfti ég að segja honum hvað ég ætti að fá mikið til baka og tína peningana upp úr gólfinu eftir að blessað barnið missti þá alla niður.

Ekki gleymdi hann samt að tilkynna mér að það væri ein ábót á kaffið.

Og nú held ég áfram að lesa Ævi Galileos eftir Brecht. Það er skemmtilegt leikrit, mun skemmtilegra en Marat/Sade eftir Weiss.

Ein og gefur

að skilja verður ekki bloggað næstu tvo sólahringana.

Hvernig les maður

sex bækur á tvemur sólahringum? Ég er um það bil að komast að því...

Vonandi án þess að tapa geðheilsunni.

Einar hvern?

Ég tek undir það!

Kusack sem forseta.

Farinn til Akureyrar.

Veit ekki hvort hægt sé að blogga þar, það kemur í ljós...

The Master of Blogg

er búinn að setja sérstakan tengil hingað af heimasíðunni sinni. Mikill heiður. Versalir bloggsins.

Og hér er svo topp tíu listinn minn yfir John Cusack myndir:


1. Grosse Pointe Blank
2. High Fidelity
3. Thin Red Line
4. The Grifters
5. Bullets Over Broadway
6. Say anything...
7. Cradle Will Rock
8. Better Off Dead
9. One Crazy Summer
10. Midnight in the Garden of Good and Evil

Ath. hér er tekið tillit til hlutverka hr. Cusacks en ekki myndanna sem slíkra. Being John Malovich var ekki gjaldgeng þar sem ég hef andstyggð á John Malkovich.

Ármann eipar

á blogginu í dag. Það inniheldur m.a. tvö minningarbrot og tvo topp tíu lista (sem eru greinilega komnir í tísku. Áður voru topp fimm listar í tísku en það var hjá dr. Gunna og eflaust stolið úr hinni stórgóðu mynd High Fidelity).

Af hverju

sé ég ekki lengur klukkan hvað færslrnar fóru inn! Aldrei getur maður lært að fikta ekki í helvítis kóðanum.

Ásgeir nokkur Ingólfsson

hefur átt nokkra góða spretti og nokkra lélega Nietzschebrandara á síðunni sinni. Ásgeir er bókmenntafræðinemi og Akureyringur og því fór ég að velta vöngum yfir því hver þessi maður væri. (Það eru nefnilega ekki margir bókmenntafræðinemar frá Akureyri, eins og gefur að skilja).

Eftir þónokkrar vangaveltur kviknaði ljós. Ásgeir vinnu í bóksölu stúdenta og Ásgeir vann einu sinni ritgerðarsamkeppni um Vefarann mikla þegar verkið var sett upp í þolanlegri uppfærslu L.A.

Ritgerðin var miklu betri.

Ég get ekki

látið hjá líðast að minnast á að uvg.vg er að hressast eftir sumardoða. Ykkar elskulegur á nefnilega grein dagsins.

Þeir sem lögðust

í sumardvala gerast nú æ iðnari við bloggið. Þannig hafa bæði Sigfús og Jói Þórs rumskað. Ekkert hefur hins vegar spurst til Hugins eða Kollu.

Er Dolph Lundgren

fullkomnasti maður í heimi? Lesið allt um það í undarlegri grein Stefáns Pálssonar á múrnum...

Er þetta

frjálshyggjuframboð ekki kofningur úr Sjálfstæðisflokknum. Af hverju eru hlutirnir ekki kallaðir sínum réttu nöfnum?

Urg og surg

*stuna*

Sprengikrafturinn

í UVG er slíkur að það hálfa væri nóg. Nú geta sumir byrjað að vinna og sumir hætt að kvarta.

En hvað maður er latur.

Eftirfarandi aðilar eru útnefndir til aulaverðlauna helgarinnar

Heimir Már Pétursson - hvað get ég sagt? Ekki man ég eftir að einhver hafi klúðrað einhverju jafn lúðalega og Heimir Már klúðraði glæsilegri karnivalstemningu skrúðgöngunnar. Hverjir ráða þennan mann í vinnu?

22 - uh, best að græða rækilega á hommahelginni. Auglýsa 500 kall inn en hækka það svo skyndilega upp í þúsund kall þegar þeir átta sig á í hvað stefnir. Ósvífni.

Ólafur Ragnar Grímsson - þessi heimsókn í rússnenska morðskipið er það svívirðilegasta og viðbjóðslegasta sem þessi maður hefur tekið þátt í, og er þó úr nógu að velja.

Ekki talaði ég við Mark Steel í síma í dag þó svo að ég hafi gert heiðarlega tilraun til þess.

Fundurinn

frestast af margvíslegum orsökum fram á mánudag og verður þá haldinn á sama tíma og sama stað. Það ætti svo sem ekkert að gera til þar sem hann hefur einungis verið auglýstur á þessari aumu síðu sem engin *barm* les hvort sem er *skæl*.

Það er fátt

skemmtilegra en að fara með bílinn í skoðun kl. 8:30 og fá sér svo te og ristað brauð heima á eftir. Allt stefnir í að ég verði kominn á bókhlöðuna fyrir tíu og haldi áfram að skrifa í einum rykk eins og um var rætt. Í kvöld er svo fundur hjá UVG á Kaffi Viktor (efri hæð) kl. 21:00.

Allir sem bera hag VG fyrir brjósti ættu að láta sjá sig þar.

Bókhlaðan í dag

og næstu daga. Nú verð ég að fara koma mér í gang eftir helgi heiladauðans og skrifa þessa ritgerð í einum rykk. Huggun harmi gegn er að nú hefur mér bæst liðsauki í bölvinu, enda sjálfur Sigfús mættur á svæðið eftir að hafa lyft upp heilum landsfjórðungi með annarri hendi. Ekki er svo verra að fá Huginn hingað upp á hlöðu, hann þarf að klára ritgerð, væntanlega um raunheimspekileg málefni enda er Huginn algerlega á móti öllu því sem samræmist ekki raunum vísinda. Því andmælum vér skáldin einum rómi. Samt er erfitt að andmæla Huginn, eitt það erfiðasta sem ég geri. Ekki af því að mig langar í raun að vera honum sammála, heldur vegna þess að hann er sannfærður um að ég geti ekki haft nokkuð til míns máls, sem ég hef vissulega. Og hið allra raunarlegasta er að það er vegna þess að raunin er að raunverulegur áhugi Hugins á því sem stendur utan raun vísindanna er raunarlega lítill.

Jamm, jamm

það var heimadjamm á laugardeginum. Svo fór ég út í gærkvöldi. Þar var ljómandi fínt þó svo að það hefði verið stutt. Það er alltaf gaman að spjalla aðeins við einhverfu spurningatvíburana. Í heildina hefur þetta því verið ágætis helgi. Venjulega dett ég í mikið þunglyndi og kvíðaköst eftir að hafa tekið hressileg skrens en núna er allt svoleiðis í algeru lágmarki, enda drakk ég ekki nema fimm til sex bjóra á kvöldi. Því get ég , eins og gvuð forðum, litið yfir helgina og séð að hún var harla góð.

Amen

Gott verslódjamm

í gær, endaði reyndar í hálfgerðum leiðindum. Í kvöld verður því bara heimapartí hjá okkur og allir að sjálfsögðu verlkomnir.

Hef lítið bloggað upp á síðkastið. Margt hefur komið til, bremsuklossar, málningavinna og fleira. Páll Hilmarsson er maður vikunnar og hlýtur hann að launum notaða bremsuklossa sem hann getur leitað að í bílskúrnum hans Nonna.

Versló framundan, adios!

Þegar Stefán Pálsson

verður allsherjargoði má hann gjarnan vígja sambúð okkar hjónaleysanna. Það verður gaman. Þó skil ég ekki hvernig Páll Hilmarsson og hans fjölbreytta skapgerð kemur því nokkuð við.

Ásgeir Friðgeirsson,

sem allri vinstri grænir elska að hata, lætur spyrða sig við framboð í Samfylkingunni. Er maðurinn genginn af göflunum.

Ásgeir:[Sagt með yfirlætisfullum og holum monttón] Ég ætla að hugsa málið núna í sumarfríinu, ég er vitanlega óflokksbundinn enda eru störf mín sem blaðamaður algjörlega á faglegum grunni. Ég hef alltaf virt öll sjónarmið og skoðað málin frá öllum hliðum í Pressuni. En núna er ég sem sagt að hugsa um að skella mér í Samfylkinguna. Sá flokkur er náttúrulega valinn af algeru handahófi, enda er ég blaðamaður og fagmaður þar að auki og alltaf verið utan flokkspólitískra átaka. Staðreyndin er einfaldlega sú að þjóðin þarf menn eins og mig, svo er ég með svo hljómfagra rödd að hún á það skilið að heyrast oftar í sjónvarpi og útvarpi en hingað til.
Blaðamaður: En ert þú ekki bara útblásinn montbelgur sem er að renna á rassgatið með þetta netfyrirtæki. Er ekki bara besta múvið í þessari stöðu að skella sér á þing og gerast agent bissnesskalla sem þú hefur hvort sem er alltaf skriðið fyrir eins og hundur og láta þá halda þér uppi á sporslum og ókeypis ráðum lögfræðinganna sinna?
Allir: JÚ, ÞAÐ ER HANN!
[Tjaldið]

Dr. Gunni

sveiflast í gestabók sinni á milli ástar og haturs í minn garð. Enda dæmigerður krati.

Það er kannski rétt

að árétta það að afkomendur mínir eru drengirnir tveir með additjúd á sólgleraugnamyndunum. Sá sem er ekki með additjúd er afi þeirra. Einnig skal bent á það að stelpurnar eru ekki afkomendur mínir og hina krakkana í bílunum verð ég líklega seint sakaður um að feðra.

Komment dagsins:

Og hvað er þessi Vilhjálmur þarna að gera í þessum kvikmyndasjóð? Hann lítur út eins og æviráðinn starfsmaður skattstofu sem var bjargað undan möppustafla eftir að hafa legið þar vatns og matarlaust í viku. Eina myndin sem hann hefur hugsanlega séð um dagana er fræðslumyndin Svona röðum við í möppur, framleidd af Bandaríska hernum 1963.

Það verður ekki af Dr. Gunna tekið, bloggmeistara þessarar þjóðar, að hann kann að drulla yfir fólk (öðruvísi en sumir sem drullað hefur verið yfir á þessari síðu). Svo er hann líka svo naskur. Þetta er nákvæmlega það sem mér finnst um Vilhjálm Egilsson freðmöppu en hef aldrei getað komið orðum að því.

Einhverntíman þegar ég útnefndi topp fimm bloggarana, setti ég helgubi í fyrsta sæti og Dr. Gunna í annað sæti. Það er náttúrulega bull og vitleysa. Dr. Gunni gnæfir á blogghimnum eins og bloggguð (svo vaknar mannhelvítið alltaf klukkan sex sem er önnur vísbending um að hann sé ómennskur).

Þetta er áhugavert.

Ég eyddi umtalsverðum tíma í sama vandamál þegar ég var um tíu ára aldur (til að forðast allann misskilning er ég ekki á nokkurn hátt að ýja að því að þankagangur Ármanns samræmist mínum fyrir átján árum síðan að öðru leyti). Ég komst að þeirri niðurstöðu eftir ,eins og áður segir, eftir miklar og margslungnar vangaveltur og rökleiðingar að Fedtemule er hundur. Þannig er nú það og ég er sannfærður um að það sé rétt niðurstaða. Ég er sannfærður um það enn í dag.

Ég hef svo sem

ekki gert mikið af því að setja myndir af afkomendunum inn á þessa síðu. En hér verður gerð bragarbót á, enda skilst mér að eitthvað sé um að ættingjar erlendis reki hér inn nefið. Vessgú...
[ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7]

Mikael Torfason er duglegur.

Hann má eiga það. En þótt hann hafi orðið imponeraður af því að lesa einhverjar bækur eftir Baudrillard þá er ekki þar með sagt að hann viti hvað hann er að segja, frekar en fyrri daginn. Ég hef aldrei heyrt Mikael Torfason segja neitt af viti. Það er nú bara málið. Einu sinni var hann hjá Agli Helgasyni og þóttist eitthvað geta talað um jafnréttismál og femínisma og að sjálfsögðu þurfti hann að blása út hvað hann væri mikið á móti þessu öllu og allt væri prump og fret og leiðinlegt og asnalegt. En eiginlega sagði hann ekkert meira. Mikal Torfason hefur að öllum líkindum aldrei nokkurn tíman lesið eitthvað um femínisma eða kynnt sér hann að ráði. Heldur tekur sér bessaleifi til að drulla endalaust yfir allt og alla að því að einhverjum smeðjulegum vinum hans finnst það bera vott um hugrekki og vera ægileg fyndið. En það er ekki málið. Það er ábyrgðarhlutur að mæta í viðtalsþætti sem þúsundir horfa og í besta falli kjánalegt og óábyrgt að láta skítnum rigna yfir allt og alla og í versta falli hreinræktuð heimska.

Mikael Torfason hefur örugglega ekki heldur lesið Baudrillard, alla vega ekki skilið mikið því samkvæmt þessari grein heldur hann að hann sé fastur í eyðimörk(sic!) veruleikans á meðan aðrir lifi í svokölluðum ofurraunveruleika. Tilfellið er hins vegar að samkvæmt rugludallinum Baudrillard eru allir pikkfasti í heimi líkneskjanna og hafa ekkert að segja um hvar þeir standa. Enn fremur er ekkert að marka það sem Baudrillard segir, samkvæmt Baudrillard, af því að hans texti og orðræða er afsprengi úr heimi líkneskjanna (eins og allt annað, líka Mikael Torfason og Heimsins heimskasti pabbi) og þar af leiðandi algerlega merkingarlaust og bjánalegt.

Nú ef að Mikael Torfason er að fara senda frá sér skáldverk byggt á hugmyndum Baudrillards er líklega eins gott að hengja sig, alla vega er ekkert útlit fyrir annað en að snillingurinn verði sendandi frá sér bestsellera um hver einustu jól.

Hmm, eðli illskunnar.

Þá kannast Ármann örugglega við hið merka rit The Anatomy of Human Destructiveness eftir freudistann Erich Fromm. Það er mikið og gott verk. Hann lét mikið eftir sig, þar á meðal annað verk sem heitir The Sane Society.

Mynd dagsins

Hey Palli!

Fílar´etta?

Muuu

i am



what
microsoft OS are you?

Sverrir á stórleik

á Múrnum.

-Flott greining á íslensku stjórnmálalandslagi, svona á að gera þetta.

-Tíkin tekin í gegn, vinstri grænir rúla!

-MIIB greind að hætti hússins, ekkert að því.

Sverrir er nefnilega meira en góður fótboltaspilari.

Er þetta málið??? Það kemur í ljós.

Fjandinn hafi þig

Stefán Pálsson. Núna er ég búinn að eyða meiri tíma en ég kæri mig um að segja frá í það að lesa einhverjar endalausar færslur um framhjáhald og lifrarbólgu. Ég verð að endurskoða ákveðna forgangsröðun... Hmmm látum okkur nú sjá hvort á ég að halda áfram með grindina að ritgerðinni sem er að taka á sig mynd og líða vel og vera ánægður með hversu vel gengur með stórvirkið og tímamótaverkið sem ég er með í smíðum, EÐA LESA UM FRAMHJÁHÖLD OG LIFRARBÓLGU NÍTJÁN ÁRA STELPU SEM HELDUR MEÐ LUTON!!!

Ég er ömurlegur, ég á mér ekkert líf. Ég á ekki skilið að geta kallað mig Bachelaurum hvað þá meira. Far vel kæra akademía. Þú varst ágæt.

Ekki gleyma!

Þá þarf ég

ekki að eyða tíma í að horfa á Kastljósið í vetur.

Jeminn!

Fyrirsögn dagsins:

"Of feitt fólk höfðar mál gegn skyndibitastöðum í Bandaríkjunum"

Og komment dagsins kemur úr sömu átt:

„Ég hélt alltaf að þetta væri hollt fyrir mann. Ég hélt aldrei að það væri eitthvað að þessu"

Mér hefur orðið

lítið úr verki í dag. Ástæðurnar eru margvíslegar en einna helst þessar:

a) Ég þurfti að strauja fötin mín í morgun.
b) Það var breikþrú í ritgerðarvinnu í gær. Og ég þarf að safna orku til áframhaldandi verka.
c) Við deyjum hvort eð er öll eftir sautján ár og sjö mánuði.
d) Ég er á leiðinni að hitta mentorinn minn á eftir og þá tekur vinnan hvort eð er allt aðra stefnu þar sem allt sem ég hef gert undanfarið er örugglega helbert rugl og vitleysa. Eftirfarandi samtal kemur líklega til með að eiga sér stað:

Þ: Sko það sem ég er að hugsa er að taka grein eftir Halldór Guðmundsson og...
M: Halldór Guðmundsson! Halldór Guðmundsson!!! Hvernig dettur þér þetta í hug Þór.
Þ: Eeeee, bara sona datt það í hug...
M: Hvað áttu við. Gerir þú þér ekki grein fyrir hvað þú ert að gera?
Þ: Jú, eða.. ég veit ekki.
M: Við vorum búin að tala um allt annað Þór. Halldór Guðmundsson er bjáni, við lesum ekki Halldór Guðmundsson. Hann er ekki okkar maður!
Þ: Ég veit, en ég bara fór einhvernvegin óvart að skoða þetta og pæla sona, þú veist...
M: Ég hef ekki tíma í svona vitleysu Þór. Ég samþykkti að taka þetta að mér vegna þess að ég hélt að það yrði eitthvað vit í þessu.
Þ: Fyrirgefðu. Ég fer þá bara. (kveður)
[tjaldið]

e) Það styttist í helgina og þar sem ég er alkóhólisti get ég ekki unnið fyrir tilhugsuninni um að hrynja í það.
f) Ég er afleitur námsmaður og kann ekki að skrifa B.A. ritgerð og þar með sýnt sjálfum mér og öðrum að ég hef á mínum langa námsferli ekki getað tileinkað mér akademískan hugsunarhátt og þaðan af síður sjálfstæð vinnubrögð.

es: Þó að allar þessar vangaveltur hafa flogið í hug minn, og ég trúað þeim sjálfur í augnablik er ekki þar með sagt að um helberann sannleika sé að ræða. Því eins og við vitum er hann ekki til. Ekki frekar en framtíðin.

Horfði á myndina

Le fabuleux destin d'Amélie Poulain í gærkveldi og var svolítið nervös vegna þess að ég hafði heyrt svo mikið um hana og ævinlega eitthvað bjánalegt lof. En einhvernvegin er hægt að gleyma því þegar maður horfir á myndina og ég gat ótruflaður notið áhorfsins.

Jæja

Skemmtileg tvíburaumræða

komin í gang í gestabók Dr. Gunna. Til dæmis er slengt fram þeirri hugmynd að Ármann og Sverrir eigi að brjótast til frama í kvikmyndaheiminum. Ekki svo slæm hugmynd. Humm, Grímur hvað segirðu um það?

Huhumm...








I´m pretty and smart!

Þau merkilegu tíðindi

hafa borist að Birna hafi lokið doktorsritgerð sinni um Guðberg Bergsson. Birna hefur sannarlega unnið mikið þrekvirki og bara ákvörðunin um að takast á við Guðberg hlýtur að vera mikil þolraun. Jæja, hvað um það kannski maður fari og djöflist eitthvað í eigin ritgerð í stað þess að þvælast eins og vitleysingur um netið.

Og hvað í

fjandanum á það að þýða að eiga ekki GSM síma. Það eru nú lágmarkskröfur í síðnútímasamfélagi.

Það er nú

meiri viðkvæmnin að geta ekki unað bróður sínum að nota símann aðeins án þess að vera með skæting.

Það er komið

offisiélt nafn á fótboltaklúbbinn, Boltaklúbburinn Sigur eða dauði!. Þeir sem óska eftir inngöngu geta sent mér póst. Skilyrðið er að sjálfsögðu að vera málmetandi maður í þjóðfélaginu eða hafa unnið brautryðjendastarf í listum eða vísindum.

Í dag spilar Boltaklúbburinn Sigur eða dauði! á malbiksvellinum við Grandaskóla.

Eftir smásmugulegt framhjáhald

var tekin ákvörðun um að halda sig við gamla góða bloggið. Enda geta breytingar verið stórvarasamar. Annars er sunnudagur í dag og ég hef ekki hugmynd um hversu margir koma eða hvar við getum spilað. Mér dettur helst í hug að fara í Grandaskóla aftur þar sem enginn völlur stendur til boða. Ef einhver býr yfir öruggri vitneskju um fótboltavöll sem myndi sæma liðinu (ónefnda) væru ábendingar vel þegnar. Allar ábendingar frá Palla verða hins vegar hunsaðar þar sem hann veit ekkert hvað hann er að tala um. Gerir eflaust eins og hann getur til að eyðileggja fyrir þeim sem hafa ennþá heilsu til að spila fótbolta af tómri öfund og illgirni.

Það hefur gerst

oftar en einu sinni að maður hafi ekki getað bloggað vegna vesens í bloggerinum. Ðós deis ar óver mæ frend. Tékkitt

Hvað er að sjá þetta.

Ég get allavega ekki séð betur en að Katrín hafi rétt fyrir sér. Ljótt ef satt er.

He he

Nú er loksins

að komast einhver skriður á mann. Verst að þegar eitthvað fer í gang þá koma önnur verkefni sem þola enga bið.

Svona er lífið skemmtilegt og fjölbreytt.

Við þessum spurningum

eru vitanlega ekki til nein rétt svör og alls óvíst að um einhver svör sé að ræða.

Er maður klisja eða hvað?

Það er hábölvað

að vera ekki með almennilega vinnuaðstöðu. Ég les á einum stað og fer á annan til að skrifa og svo ef ég dett niður á þá hugmynd að leita að grein til að nota þarf ég að ferðast upp á bókhlöðu dauðans. Arg.

Ég sendi engan

helvítis póst til að vinna bók eftir Guðfinnu Eydal, ég kem bara með svarið.

Svarið við spurningu

Sverris er auðvelt en einhver er örugglega kominn með svarið fyrir löngu. Hér er verið að ræða um hljómsveitina Talking Heads og lagið (Nothing But) Flowers. Skepnan sem nefnd er til sögunnar er náttúrulega skröltormur (liggur þaðekki í augum uppi?)

Nýjasta tímarit Veru

er í alla staði athyglisvert líkt og flest eintök þessa ágæta tímarits. Það er því undarlegt að Ásgeir Friðgeirsson ryðjist fram með þá fullyrðingu á Pressunni að nýjasta eintakið komi á óvart fyrir skemmtileg efnistök. Í mínum huga koma skemmtileg efnistök nákvæmlega ekkert á óvart hjá Veru. Þar hafa ævinlega verið áhugaverð viðtöl og umfjallanir.

Ásgeiri finnst Vera vera leiðinlegt blað að öllu jöfnu þótt hann hafi fylgst með því í hátt á annan áratug. "Ekkert í þessum blððum hefur haft það sterkt aðdráttarafl að það hafi dregið mann til sín." En núna loksins er komið fram "bráðskemmtilegt og gott blað"

Það verður að segjast að mér er fullkomlega óskiljanlegt hvað er svona öðruvísi í nýjasta tölublaði Veru. Hvað hafi breytt því úr helberum leiðindum í skemmtilegt og gott blað. Efnistökin eru eins og í undanförnum blöðum og fjölbreytileikinn sá sami, enda koma kvenréttinda- og jafnréttismál inn á vel flest milli himins og jarðar.

Svo nokkur dæmi séu tekin þá eru þættir þeirra Heiðu Eiríksdóttur (áður í umsjón Andreu Jónsdóttur) og Úlfhildar Dagsdóttur bráðskemmtilegir og ekkert síðri í tölublöðunum á undan. Sama má segja um viðtöl Þórunnar Hrefnu Sigurjónsdóttur og Helgu Baldvinsdóttur Bjargardóttur, fræðilegar umfjallanir og margt fleira.

En kannski hefur Ásgeir Friðgeirsson ekki lesið Veru. Kannski er hann bara í einhverju plöggi af því að konan hans fékk ókeypis áskrift af blaðinu eða að því að frænka hans er nýbyrjuð á ritstjórninni. Hver veit?

Allavega las hann ekki viðtalið við Sverri Jakobsson ef marka má umfjöllunina um blaðið, en þar stendur: "einhleypur sósíalískur sagnfræðingur játar ást sína á Enid Blyton." Enid Blyton kemur einu sinni fyrir í viðtalinu þar sem Sverrir talar um að honum hafi blöskrað misréttið í bókum hennar. Hvergi játar hann ást sína á höfundinum, enda kemur það efni hins annars ágæta viðtals ekki við. Þaðan af síður kemur það efninu við að viðmælandinn sé einhleypur. Enda kemur það hvergi fyrir.

Því hlýtur að vera um annað hvort að ræða, undarlegar hvatir Ásgeirs Friðgeirssonar (sem ég geri ráð fyrir að skrifi textann, því Pressan er búin að losa sig við alla aðra vegna fjárskorts sem voru þó allir margfalt betri pennar) eða hroðvirknisleg vinnubrögð. Hvort tveggja er svo sem allt eins líklegt.

Ég er algerlega saklaus

af öllum hrekkjum, ég er svona týpa sem skrifar undir og veg aldrei úr launsátri. Og nú veistu það Óli Njáll.

Gaman gaman!

Nú er allt að gerast.

Hér er hægt

að nálgast mikið úrval af myndefni frá hljómsveitinni Tenacious D sem er að slá í gegn á popptíví og víðar. Óumdeilanlega skemmtilegustu myndbönd veraldar í dag og ekki eru lögin síðri.

Er á leiðinni

í bústað. Kannski maður kíki á Hafnarfjallið og Hraunfossa í leiðinni.

Þá er það ákveðið

Boltinn verður í Laugardalnum. Völlurinn liggur einhversstaðar fyrir neðan Suðurlandsbrautina þannig að menn keyra fram hjá Glæsibæ og áfram niður í dalinn og líta svo á vinstri hönd einhversstaðar á leiðinni.

Fóbbolti á morgun!

Já það verður fótbolti á morgun enda verð ég á staðnum. Eru einhverjar uppástungur um staðsetningu?

Ok, stundum getur

Óli Njáll verið sauður. Sá sem lætur eitt neikvætt orði út úr sér um Plöggmeistara Íslands verður taken care off. Bara svo það sé á hreinu. Stundum hverfur fólk bara af yfirborði jarðar. Jafnvel egóboltar eins og Óli Njáll.

Ekki var mér skemmt

þegar ég frétti að jafnréttisstýran hafi brotið jafnréttislög. Henni er nú varla stætt að sitja áfram jafnvel þótt að ráðherra gefi henni leifi til þess. Að sjálfsögðu er það pólitísk ákvörðun og varla tekin með hagsmuni jafnréttisstofa að leiðarljósi. Það er líka spurning hvort henni er stætt á því að stija í bæjarstjórn fyrir flokkinn. Alla vega verður stjórn félagsins á Akureyri að velta því vel og rækilega fyrir sér.

Afhverju publisar helvítis bloggerinn ekki neitt!!!

Jakkafataklæddi róttæklingurinn

er plöggmeistari Íslands

Skrenskið var nú í kurteisari

kantinum í gær og þeim mun meiri ástæða til að taka soldið væld skrens í kvöld. Sjómaðurinn ungi og frilla hans hafa boðið í mat og nú fer ég að tölta mér yfir í tíuna. Síðan verður farið í saurlífið í mibæ Reykjavíkur og tékkið tekið á helstu stöðunum.

Maður veit aldrei hvar þetta endar.

Skál!

Stundum fæ ég mataruppskriftir

í tölvupósti. Oftast nær frá Nönnu Rögnvaldsdóttur sem er ágæt en stundum slæðist með póstur frá öðrum meðlimum í matarklúbbnum. Það hefur vakið undrun mína hversu duglegar þingkonur samfylkingarinnar eru að senda póst á gervallann póstlistann sem telur einhverjar hundruðir (að minnsta kosti). Þeir hljóma þá eitthvað í þessa átt.

Sæl Nanna mín, hún móðursystir mín vill endilega vera með í klúbbnum, hún er svo dugleg í eldhúsinu. Viltu vera svo væn að skrá hana.

Svo er skrifað undir, oftast Svanfríður Jónasdóttir. Það grátlega er að Nanna hefur ítrekað bent fólki á að hún skrái ekki fólk í klúbbinn heldur geti hver sem er farið inn á heimasíðu Matarástar og skráð sig þar með því að skrifa netfangið sitt og ýta á enter. En svona er lífið, fullt af leyndardómum. En auðvitað vilja þær líka sýna hvað þær eru duglega í eldhúsinu og hvað þær borðuðu góðan mat síðast þegar þær fóru til Bruxelles eða Haag. Þannig að við auðmjúkur pöpullinn getum líka lesið um það einstaka sinnum. Ekki er mikið um að aðrir á listanum geri þetta.

Stundum sendir fólk líka tölvupóst til þerra hundruða einstaklinga sem eru á listanum og tilkynna að það hafi fengið hræðilegan tölvuvírus og nú megi menn ekki opna tölvupóst og helst ekki kveikja á tölvunni. Samt er það nú svo að Yahoo kerfið sendir ekki viðhengi í þessu tilviki og á það hefur líka verið bent margoft. En þetta klikkar ekki, nokkrum dögum eftir að hamrað hefur verið á þessu sendir einhver tilkynningu um að allir verði að slökkva á tölvunum sínum og henda þeim í ruslatunnuna svo hún fái ekki vírus, arg.

Maður lærir samt margt af henni Nönnu og þess vegna læt ég mig hafa þetta. Í síðasta bréfi komu þessi úrvalsgóðu eldhúsráð, sem hljóta að teljast komment dagsins:

Grilltíminn var reiknaður út samkvæmt formúlu Alans Davidson fyrir matreiðslu á laxfiskum - k = d² x 0,7, þar sem k stendur fyrir eldunartímann og d fyrir þykkt fisksins þar sem hann er þykkastur. Ég var reyndar búin að steingleyma að formúlan er miðuð við fisk soðinn í vatni en hún reyndist þó smellpassa.

Versta að ég er tiltölulega nýbúinn að steikja mér ferskan lax, annars hefði ég svo sannarlega farið að reikna.

Nú er Stefán

kominn heim frá Færeyjum en samt sem áður er kveðjustund ennþá í námd.

Sigfús

er á leið í bæinn og með honum í för hinn ágæti Sören frá Danmörku. Um hann má lesa hjá Sigfúsi (hefur reyndar verið hægt síðan 18. júní). Ekki get ég lofað miklu skrensi eins og síðast en held þó á vit ævintýranna með Helgu, Huginn og Dagnýju. Þegar líður á kvöldið bætist Sigfús væntanlega í hópinn með Sören í farangrinum.

Styttist í fimmþúsundustu heimsóknina.

Þetta er spennandi.

Menn eru farnir

að kenna færslur mínar við bókmenntir, ekki veit ég hvort síðan komi til með að standa undir nafni, en get svo sem unað Ármanni nafngiftina, enda er hann yfirlýstur póstmódernisti. En svo ég haldi áfram að gefa lesendum innsýn í þau viðfangsefni sem eru efst á baugi hverju sinni, þá hef ég nú beint sjónum mínum aftur að Íslandi eftir að hafa skellt mér til meginlandsins þar sem Critchley fer ofan í Heidegger, Nietzsche, Blanchot og Becket. Á eftir að glöggva mig betur á því í síðari yfirlestrum.

En nú er það sem sagt Ísland á sjötta áratugi síðustu aldar þar sem Sigfús Daðason, kornungur, kemur eins og stormsveipur inn í bókmenntaumræðuna (byrjar greinina að sjálfsögðu á því að biðjast afsökunar) og rassskellir stórmenni á við Próf. Sigurð Nordal og Dr. Björn Sigfússon sem halda að þeir geti ákveðið hvað megi fjalla um og hvernig í ljóða og skáldsagnagerð. (Þetta viðgengst reyndar enn í dag og hefur undirritaður mátt þola að minnsta kosti eina ofsókn að hálfu sjálfskipaðra dómara í fræðunum.)

Þegar ég er í bókhlöðunni háir það mér hversu auðsveigð athyglin getur verið. Þannig las ég ritdóm Sverrir Kristjánssonar frá 1963 um bók Matthíasar Johannesen Hugleiðingar og viðtöl. Gagnrýnin snerist aðallega um að gera grín að Mattíhasi og Sigurði A. það var fyndið. Ekkert var samt fjallað um bókina sjálfa utan tilvitnun í klettafjallaskáldið á saurblaði bókarinnar. Það þótti Sverri (Kristjánssyni) mikið guðlast.

Þá gat ég ekki stillt mig um að glugga í grein eftir Sverri nokkurn Jakobsson í nýjasta hefti Andvara. Hún var ágæt, hins vegar nær sagnfræði aldrei að vera mjög heillandi í mínum augum, en það segir líklega meira um mig en sagnfræði per se.

Svo var það ræðan sem Þórbergur hélt á fimmtíu ára afmæli Sovésku byltingarinnar. Hún er skemmtileg og einstaklega heillandi. Hún er efni í komment dagsins á næstunni.

Og allann tímann átti ég að vera að lesa Sigfús.

Og nú fer ég að lesa, andskotinn.

Fyrst að menn eru að tala um Dorrit

þá er gaman að minnast síðastliðinnar helgar þegar orðið tepruskapur var víðsfjarri, en þá fóru Anna bretaprinsessa, Ólafur Ragnar og náttla Dorrit í hópreið. Og var ekki meiri tepruskapur en svo að þessu var skellt í stríðsletri á forsíðu DV.

Thomas Hobbes (1588-1679)

á heiðurinn af lengsta bókartitli sem ég hef séð. Vessgú:

Philosophicall rudiments concerning government and society. Or, a dissertation concerning man in his severall habitudes and respects, as the member of a society, first secular, and then sacred. Containing the elements of civill politie in the agreement which it hath both with naturall and divine lawes. In which is demonstrated, both what the origine of justice is, and wherein the essence of Christian religion doth consist. Together with the nature, limits, and qualifications both of regiment and subjection. (1642)

Það var fámennt

í hádeginu og greinilegt að menn eru uppteknir eins og lesa má á merkilegum vefsíðum. Sá sem er uppteknastur hlýtur þó að vera Páll Hilmarsson þar sem hann situr og bloggar sem aldrei fyrr. Viðurnefnið aumingjabloggari verður senn úrelt.

Umræðan um rauðhærða

er skemmtileg. Ég man tildæmis eftir Rauðhærða riddaranum, ekki var hann óbaldinn blessaður. Svo rakst ég á þetta sem verður að teljast komment dagsins:

"Scientists believe, however, that red hair might totally disappear in the future."

Ja hérna, hver hefði trúað þessu. Við sjáum sem sagt fram á friðsæla framtíð.

Þetta komment er nú reyndar ekki síðra:

"Today red hair is almost considered common."

Þetta er búinn að vera góður morgun

Sótti um líftryggingu og náði í nýtt debet-kort eftir að hafa sinnt heimilisverkum í góða stund. Auk þess borðaði ég hollan og staðgóðan morgunverð sem samanstóð af tveimur ristuðum brauðsneiðum með osti og appelsínumarmelaði og fullum bolla af Earl gray tei með tveimur teskeiðum af sykri og hálfum desilíter af mjólk. Ég er ekki þreyttur og ekki svangur kl. 10:30 sem hlýtur að teljast góður árangur á minn mælikvarða.

Ætli það komi ekki í minn hlut

að tilkynna komu Hugins á morgun. Það verður gaman að hitta hann. Huginn er fengsæll maður og fyllti skipið í tvígang í túrnum, svo fer hann aftur eftir fimm daga stopp.

Kannski maður dragi Huginn með í bolta á sunnudaginn.

Á að hækka skatta

til að bæta heilbrigðisþjónustu, það virðist vera.

Eru kosningar að nálgast. Já, það virðist vera.

Unnu K.A. menn Framara. Já, það virðist vera.

Nú

fer ég að lesa. Og hvað skyldi ég lesa, nema auðvitað hina stórgóðu bók Very Little... Almost Nothing eftir Áðurnefndan Simon Critchley.

Tilvitnun dagsins:

Let me begin with a polemical, yet heartfelt, statement. I find the concept ‘Europe’ pretty useless and my suggestion is that we stop talking about it. As James Joyce, a good European, says somewhere, if we can’t change country, then let’s change the subject. I think the subject ‘Europe’ should be abandoned.

Simon Critchley

Lesið greinina "Why We're All Bastards" í heild sinni hér.

Þetta

er fyndið.

Þusti til Kebblavíkur

til þess eins að láta bora í tennur mínar. Það var svo sem ekkert gott en heldur ekkert vont. Tannlæknirinn skoðaði, röntgemyndaði, potaðist í tennur mínar, sprautaði deyfiefni í tannhold mitt, plokkaði óvelkominn tannstein, boraði, blés og fyllti í tvær holur á innan við hálftíma. Og allt var þetta án teljandi kvala.

Þá er það búið í bili.

Jepps

Kominn heim

úr stuttri bústaðarferð til þess eins að lesa skammir fótboltafélaga minna. Það er náttúrulega ótækt að tilkynning með nægum fyrirvara sé ekki nóg til að menn átti sig á hvað þurfi að gera. Það fer hreinlega allt í lamasess þegar ég er ekki til staðar. Strákar það er bara best að þið áttið ykkur á því að stundum þarf ég að sinna öðrum en ykkur á sunnudögum milli þrjú og sex.

Fór á vídíjóleiguna

og tók eina nýja og eina gamla. Sú nýja er The Man Who Sued God með hinum stórkostlega Billy Connolly og sú gamla er klassamyndin Rushmore þar sem Jason Schwartzman sýnir stórleik og gefur Bill Murray lítið eftir. Þetta ætti að verða fyrirtaks gláp.

Bloggað í húsdýragarðinum

Já, það er hægt að blogga í húsdýragarðinum.

Ég gat ekki betur séð en helvítis Grótta hafi tekið mörkin á besta knattspyrnuvelli landsins og þar með hindrað besta fótboltaklúbblandsins í að stunda iðju sína. Annars sé ég ekki betur en að ég verði ekki í bænum á morgun þannig að ég missi af bolta og þar af leiðandi þurfi ekki hafa áhyggjur.

Fyrirsögn dagsins

Árni Johnsen og Klakabandið skemmtu gestum á Færeyskum dögum

HEI

mig langar líka í sumarferð Múrsins.

Kenny Rogers

Úff, mikill bjór, mikið blaður. Hausverkur frá helvíti. Af hverju nenna menn að tala svona mikið um pólitík. ÞAÐ ER JÚLI, Í GUÐANNA BÆNUM!!!

Sigfús ferðamálafulltrúi

er kominn. Stefnan verður því tekin niður í sollinn og heljarskrens tekið á ölstofum bæjarins.

Fór til tannlæknis

í morgun inn á Eyrarbakka. Svo þegar ég var keyra fram hjá Hrauninu hringdi ég í tannlæknastofuna til að fá leiðbeiningar og klíníkdaman sagði mér að keyra aðalgötuna inn að pitsa 67 og beygja til hægri, þar væri gult hús og stofan á þriðju hæð. Eftir að hafa keyrt aðalgötuna án þess að sjá pitsahús fóru að renna á mig tvær grímu og grunur minn um að engin stofa væri á Eyrarbakka fór að styrkjast. Ég hringdi því í símaskránna til að komast að því að helvítis tannlæknastofan er í Keflavík.

Svo var náttúrulega

tóti blaðamaður helvíti góður. En hann er ekki búinn að blogga í mánuð. Kannski er hann dauður? Vona ekki.

Jamm jamm

Hún Betarokk er greinilega yfirsig hissa að komast ekki á topp 5, sem er mjög vísindalega hannaður listi í gestabók Dr. Gunna. En ég meina ég hef einfaldega aldrei nennt að hanga yfir þessum djammsögum, nema djammsögunum hans Dr. Gunna sem eru vitaskuld miklar nóbelssögur. Sérstaklega þegar hann er búinn að borða of mikið Herbalife.

Ég get svo sem skilið að hún vilji vera toppfimminu mínu.

Svo getur hún bara reynt að venja sig við þá tilhugsun að það er fullt af bloggurum sem hefðu átt að fara á listann en vilja það vafalaust ekki þar sem heimsóknir mega ekki fara úr hófi fram.

Svo náttla dissaði ég Óla Njál sem er þegar uppi er staðið besti bloggarinn.

Svo finnst mér að það megi meta við mig hógværðina. Ég setti mig nú einu sinni í 5. sæti!

Þetta er nú meira ruglið.

Ég held

að Ármann hafi séð að sér og hætt við að gefa Politikens frimærkebog. Það er náttúrulega rekar lélegt að lofa einhverju og hætta síðan við það, en Politikens frimærkebog er náttúrulega fyrirtaksbók og því ekki auðvelt að láta hana frá sér.

Tvímælalaust

fyrirsögn dagsins:

Spá sjöföldun hagnaðar fyrirtækja í Úrvalsvísitölunni.

Af hverju

fer ég á barinn á miðvikudagskvöldi og drekk fimm bjóra? Og þar af einn úldinn, flatann og fúlann bjór á O´briens. Ekki skil ég það.

Í dag liggur samt sem áður fyrir að (1)þrífa íbúðina, (2)klára bókina Trúðinn eftir Heinrich Böll, (3)kvíða fyrir því að fara til tannlæknis á morgun, (4)sofa aðeins meira, (5)upphugsa 10 e. ritgerð, (6)finna Ansichten eines Clowns e. Böll fyrir Sverri sem lofar að vera búinn að lesa hana fyrir mánudaginn svo ég geti átt uppbyggilega samræður um bókina við einhvern í næstu viku, (7) kaupa diskinn About a Boy með Badly Drawn Boy, (8)ná í bókina Politikens frimærkebog til Ármanns, (9)forgangsraða.

Það er alveg ljóst að ég þarf að hvíla mig áður en ég leysi öll þessi verkefni.

About a Boy

er góð mynd en Badly Drawn Boy er ennþá betri tólistamaður. Og undarlegt að bíórýnir Múrsins hafi ekki minnst á tónlistina í myndinni þar sem hún spilar mikla og góða rullu og er alveg hreint frábær enda öll eftir BDB (þ.e. sándtrakkið).

Palli gerir tilkall

til Politikens frimærkebog. En það er náttúrulega á misskilningi byggt þar sem ég var langt á undan með rétt svar.

Sorrí Palli. It´s mine!

Þetta

er að sjálfsögðu lagið If You Leave með hljómsveitinni OMD.

Jamm og jæja.

Og

núna á ég engar sígarettur...

Nei!

Bloggararnir geta ekki þagnað.

Hver er þessi Ian?

Ég styð Óla Njál

heils hugar í aðgerðum sínum gegn hagkaupsveldinu. Ekki kemur mér þó á óvart að Hagkaup sé að beita starfsmenn sína andlegu ofbeldi og að banna fólki að vera með síma í vinnunni er náttúrulega svívirðilegur glæpur, sérstaklega þar sem starfsmenn Hagkaupa eru upp til hópa þroskaðir og skynsamir einstaklingar.

Hagkaupsveldið gerir sér náttúrulega enga grein fyrir hvað það á við að etja. Óli Njáll er rútíneraður forræðishyggjukommúnisti og byltingasinni og fer létt með að efna til byltingar gegn ofríkisbákninu Hagkaupum þar sem fremst í flokki verða tyggjójórtrandi táningsstúlkur og gelgjulegir unglingsstrákar. Og að sjálfsögðu munu Pantherfélagar og Ágúst Flygenring, þá nýheilaþveginn eftir Militantlestur, taka þátt í byltingu Hagkaupsstarfsfólksins.

Komment dagsins

"Líkt og Model og Cosa Nostra var Da da hljóðversverkefni sem þakkaði hárgreiðslustofu fyrir hjálpina á plötuumslaginu. Að þessu sinni var það hárgreiðslustofan Effect. Da da var tríó skipað Jóni Þóri Gíslasyni sem hafði verið í Fjörefni, Bjarna Sveinbjörnssyni og Ívari Sigurbergssyni, sem átti lítillega eftir að koma við sögu hljómsveitarinnar Gulleyjan. Plata Da da var 4-laga 12" og Steinar gaf hana út 1987. Þrátt fyrir að hárið væri glæsilegt kveiktu fáir á perunni."

Lesið eitískaflann sem datt óvart út hjá Dr. Gunna.

Birt án leyfis...

Valdi

er kominn með tenglasafn, þar er ég í fríðum flokki. Valdi er með hlutina á hreinu!

Jamm og jæja...


Sjáðu hvaða týpa þú ert

Fyrir mér

hefur skáldskapur ævinlega í för með sér yfirskilvitlega reynslu. Þó aðeins ef um er að ræða góðan skáldskap, góð ljóð.

Þannig naut ég tveggja verka í gær. Annars vegar kvikmyndarinnar Storytelling sem er í senn furðuleg og eftirminnileg, eins og kvikmyndahöfundurinn Todd Solondz á skap til. Hitt verkið er bókin Gæludýrin eftir Braga Ólafsson sem er ekki síður eftirminnileg, þó ekki ýkja furðuleg. Bragi er samt sem áður (að öllum líkindum) okkar fremsti rithöfundur, að Guðbergi undantöldum. Allir hinir geta upp til hópa farið í fúlann pytt. Þ.e. þeir sem eru komnir yfir fimmtugt. ( Ég er kominn út á hálann ís).

Á einkennilegann hátt kallast þessi tvö verk á. Ekki síst hvað varðar uppbyggingu. Framan af er verkið brotið upp en fókuserar á ákveðið viðfang þegar komið er inn í söguna. Aðalpersónur eru gjörsamlega vanmáttugar gagnvart umhverfi sínu og aðstæðum og láta ætíð í minni pokann þegar á reynir. Og uppgötva allt of seint að afleiðingar aðgerðarleysisins eru hörmulegri en nokkurn gat órað fyrir. Nitzscheískar pælingar í báðum tilfellunum, þó svo að Bragi sé hafi uppi ákveðnari vísanir. Enda er Nitzsche í mikilli tísku sem sennilega hefur ekki enn náð hámarki sínu.

Viti menn! Daginn eftir þegar meltingin er komin á gott skrið byrja undarlegir hlutir að gerast.

Ég man þegar ég fór á mesta skáldafyllerí lífs míns. Við vorum fjögur í bíl: Jón Páll Ásgeirsson, Auður Jónsdóttir og Hákon Skúlason og ég. Við keyrðum austurefttir og upp austfirðina. Á hverjum degi neyttum við áfengis í miklum mæli (aðallega ég og Jón) en ekki síður skáldskapar því með í för var Sigfús Daðason og hin ágæta bók Ljóðastund á Signubökkum(?). Baudelaire, Rimbaud og Sigfús sáu okkur svo fyrir þeirri undarlegustu áfengisvímu sem ég hef nokkurn tíman komist í kast við.

Er ég að upplifa einhver flashbökk? Er skáldskapurinn að ölva mig sem aldrei fyrr?

Ef svo er þá er þetta svo sannarlega rétti tíminn.

Einhvern vegin finnst mér öll skáld heita Bragi.

Fyrirsögn dagsins

USA feilbombet bryllup

Þetta er besti dómarinn HM í Kóreu og Japan samkvæmt nettavisen, og kemur væntanlega ekki á óvart.

Komment dagsins

The two biggest comic book heroes that Hollywood's ever made films for [Superman og Batman] could star together in a World's Finest movie, if director Richard Donner convinces the head honchos at Warner Bros. it's a good idea.

Þetta ætti að vera fengur fyrir ónefnda teiknimyndanörda.

Tekið af hinum ómetanlega vef Coming Attractions

Fóbboltinn var stórgóður!

sjaldan hef ég leikið á betri velli, ef frá er talinn einn leikur með 8unda flokki Þórs í gamla daga (vinstri bakvörður. Síðan hef ég alltaf haft ákveðnar taugar til vinstri bakvarða...). Eini gallinn var sá að einungis átta mættu sem þýddi það að á þeim tímapunkti sem annar markvörðurinn slasaðist og þurfti að fara heim vorum við of fáir (sem virðist ætla að verða fastur liður). En samt sem áður var þetta hin besta skemmtun. Hinn stórgóði Þjóðverji Bendt bættist í hópinn og sýndi snilldartakta. Vonandi kemur hann næsta sunnudag.

Vonandi kemst ég líka því að allt í einu get ég ekki gengið vegna verkja í vinstra innanlæri. Örugglega eitthvað minniháttar.

Ég hvet alla til að mæta á sunnudaginn. Boltinn verður ekki betri!

Jú jú

einmitt. Hvað þá með karakterinn Rystál.

Af hverju

enda gamlir susarar alltaf á Rúv og grenja svo yfir því að vinna á ríkisstofnun. Svona er lífið, fullt af leyndardómum.

Við spilum fótbolta

á sunnudaginn. Ég sting upp á því að Palli verði dómari, en í staðin fyrir að skakklappast um völlin sér til ómældrar lífshættu gæti hann setið í svona háum stól fyrir miðri endalínu eins og blakidómari. Hvernig væri það?

Fyrirsagnir dagsins:

Connery enn í fullu fjöri.

Knattspyrnukonur í Playboy.

Risastór friðardúfa á kornakri.


...og svo að sjálfsögðu komment dagsins:

„Heilsa Arafats átti mikinn þátt í því að Bush sagði í ræðu sinni að Palestínumenn þyrftu nýjan leiðtoga," sagði í blaðinu, sem er í eigu Silvio Berlusconi forsætisráðherra."

Jú jú, mikið rétt.

Je minn,

hvað er einmanalegra en að sitja (svo gott sem) einn innan um tugþúsundir bóka á sólbjörtum sumardegi. Ef einhver vill fá sér kaffi eða sígó má sá hinn sami hringja í mig í 846-1923, það er ekki verra ef sá hinn sami getur frætt mig um greinina "Frá Verki til Texta" e. Barthes.

Talandi um tímaritsgreinar, þá byrjaði ég á hinu merka riti Ritið um daginn. Útópía er einhverskonar tema ritsins og að sjálfsögðu á Árni Bergmann, sérfræðingur í staðleysubókmenntum, fyrstu greinina. Sú er skrambi góð og þegar talið berst að bók Paul Auster, In the Country of Last Things er ekki laust við að fari svolítið um mann.

Úlfhildur Dagsdóttir á svo grein nr. tvö og fjallar þar í löngu máli um sæborga og fóstur og fleira skemmtilegt. Ég keyrði mig í gegnum megnið af greininni en þegar ég átti fjórar síður eftir sá ég í hendi mér að það væri tímaeyðsla að halda þessu áfram. Sorrý Úlfhildur, var ekki að fíla þetta.

Að lokum las ég grein Sumarliða Ísleifssonar, "Fyrirmyndarsamfélagið Ísland". Hún var ágæt, en frekar þunn. Sniðugt samt að skilgreina ímynd Íslands í útlöndum sem útópíska.

Eftir stendur Árni eins og klettur upp úr hafi fræðanna og hefur þrengt að voninni en skerpt sýnina á tilveruna (eða þannig).

Þýskaland-Braílía.

Hver hefði trúað þessu?

Með fullri virðingu

fyrir Bloggi dauðans, þá segir þessi frétt Kistunar meira um hnignun þess fyrrum glæsta veftímarits en nokkurn tíman eitthvað um Blogg dauðans. Einu sinni var Kistan gott veftímarit, áður en ónefnd bókaforlög komu til sögunnar, ekki lengur.

Fór í Bókhlöðuna

í dag, reyndar seint og illa en náði þó að lesa B.A. ritgerð um Bubba og grufla aðeins í Nietzsche. Bubbaritgerðina las ég að vísu bara fyrir forvitnissakir, hún er nefnilega skrifuð af valmenninu Ugga Ævarssyni, enda hin ágætasta. Uggi sat með mér í hinum sögulega kúrs Fagurfræði og bókmenntasaga sem kenndur var af Birnu Bjarnadóttur. Er það tilviljunin ein að Birna er leiðbeinandi okkar beggja við samningu B.A. ritgerðar? Eða er Birna bara mesti spútnik kennari innan bókmenntafræðinnar um þessar mundir? skyldi þó aldrei vera.

Soffía Bjarnadóttir sat kúrsinn líka. Hver skyldi líta eftir B.A. skrifum Soffíu?

Þegar ég kom heim beið mín eintak af hinu gagnmerka fræðiriti Ritið og kom mér nokkuð á óvart þar sem ég sótti um að gerast áskrifandi fyrir ári síðan en var hafnað þar sem ég átti ekki kreditkort. Þótti mér það súrt í broti en fékkst ekki meir við það. Enda kom það seinna í ljós að það þurfti mun meira en fræðilegann áhuga til að ég endurnýjaði kreditkortið.

Ég geri sem sagt ráð fyrir að hún Þórdís hafi látið það eftir sér eftir margra mánaða samviskubit að gera mig að áskrifanda þrátt fyrir að ég væri kortalaus maður. Í staðin límdi hún lítin post-it miða á kápuna og bað mig náðarsamlegast að koma við á þriðju hæð Nýja-Garðs og borga sér í beinhörðum péningum.

Sú verður ánægð þegar ég kem vappandi með glansandi kortanúmer.

En talandi um brot. Eitthvað var ég búinn að lofa framhaldsskrifum um fyrirbærið hér á síðunni. Það verður að bíða betri tíma, en hvernig líst mönnum á heitið:

Hvar endar þetta? Ágrip af sögu brotsins í bókmenntum vesturheims eftir 1800.

Er hægt

að rífa sig upp á hárinu? Ja, nú reynir á.

Í gær:

Var ég þunnur.

Horfði ég upp á Palla meiða sig í hnéskelinni.

Tæklaði ég Óla Njál á malbikinu.

Hélt ég matarboð fyrir tengdó.

Horfði ég á Riding in Cars With Boys.

Palli var sorglegur, tengdó voru hress, Óli Njáll var ekki hress, Riding in Cars With Boys var góð, en svolítið löng.

Í dag ætla ég að komast að því um hvað B.A. ritgerðin mín á að fjalla. Einhverjar fleiri uppástungur?

Einn maður

hefur bæst í boltann, þá erum við fjórir, ef ég kann að telja rétt. Hvar er svo meiningin að há viðureignina?

Ég er hættur

á höfninni. Í staðin hefst ég handa við B.A. ritgerð. Já lífið getur verið dámsamlegt.

Farvel stórlúður.
Farvel myglukassar.
Farvel lífshætta.

Gott hjá Stefáni

að standa með blóðspýjuna úr puttanum eftir að hafa skorið sig, en finna sér samt tíma til að hamra það á lyklaborðið...

Aukinn viðvera Stefáns í bloggheimum er samt sem áður fagnaðarefni.

Ég er sko til

í útifótbolta, jafnvel á kostnað krikketsins ef því er að skipta. Enda eru aðstæður til krikketleiks lélegar og óneitanlega fær maður að hlaupa meira í fótboltanum. En hvað um það kannski getur maður verið í báðum íþróttunum, ekki veitir að því að komast í form.

Eru ekki einhverjir fleiri til í tuskið?

Fjórtán tíma akkorðsvakt

er sem sagt lokið (ekki tólf). Ég var settur niður í lest, þar er fjörtíu stiga frost. Núna hef ég tíma til að horfa á eina vídeóspólu, borða einn skrúfupoka með paprikubragði (já ég er fallinn) og drekka eins og einn líter af Fanta. Svo fer ég að sofa því á morgun er önnur eins törn.

Jibbí.

Ég er ennþá að leita mér að vinnu. Kann að tala í gsm, senda tölvupóst og lyfta tuttuguogfjögurra og tuttuguogeins kílóa kössum í fjörtíu stiga frosti!