Býð ég öllum í sveitinni!

Ég held að allir geti sammælst um það að gærkvöldið hafi heppnast dásamlega vel. Ég reyndi eftir bestu getu að sinna öllum veislugestunum en eins og við er að búast gafst ekki mikill tími fyrir hvern og einn og þurfti ég að hlaupa á milli í sífellu til að ræða við alla þá sem mættu.

Í augnablikinu hef ég ekkert meira að segja, bara að koma því til skila hversu þakklátur ég er fyrir að fólk hafi tekið þátt í þessu með mér.

Kæru vinir og velunnarar

Afmælisveislan hefur verið færð frá veitingastaðnum Metz yfir á skemmtistaðinn Þjóðleikhúskjallarann.

Tímasetning er óbreytt, þ.e.a.s. veislan stendur frá 22:00 - 24:00.

Ég biðst afsökunar á þessu raski og vona að það hafi ekki valdið neinum óþægindum. Þar sem að nokkrir fremstu tónlistarmenn þjóðarinnar hafa verið fengnir til að skemmta hefur verið ákveðið að gefa fólki kost á að setja heilar 250 krónur í söfnunarbauk til styrktar hljómsveitinni sem hyggur á mikla landvinninga nú á allra næstu misserum. Vonandi mælist þessi gjaldtaka ekki illa fyrir heldur verður einungis til að auka á ánægju kvöldsins.

Bestu kveðjur,
yðar einlægur
Þór Steinarsson afmælisbarn.

Ammmæli

Ó já, það er sem sagt í dag.

Afmælisundirbúningur er hægt og rólega að renna í vaskinn þar sem sá ágæti staður Metz rann settlega á rassgatið í dag. Ég bið boðsgesti samtað sitja á strák sínum og bíða eftir frekari skilaboðum.

Ef að einhver er með góðan stað í huga má sá hinn sami gjarnan hafa samband á netfangið thors@hi.is.

Þetta er mei dei!

10 dagar

Já, niðurtalningin er hafin. Allt stefnir í að afmælið muni slá út aðra áðurhaldnar veislur hér á Fróni, enda er ég allur að spennast upp. Ekki vegna þess að ég kem til með að eiga afmæli, heldur vegna þess að þetta verður svo gaman. Ég hef verið að setja stefnuna á ca. 60 manns en sé það í hendi mér að gestirnir verða aldrei færri en hundrað. Já það er gaman að vera til. Uppákomunum hefur fjölgað og eru ekki af verri endanum, en verður haldið leyndum enn um sinn.

Veitingastaðurinn Metz hefur verið bókaður, opnar kl. 21.00 og mæting ekki seinna en 21.45. Húsið opnar svo almenningi kl. 24.00 og þá verður sauðsvörtum almúganum stefnt á staðinn. Veitingar verða í boði á meðan byrgðir endast.

Fylgist með...

Keep on moving

Flutningar standa fyrir dyrum enn eina ferðina. Ég mun flytja mig um set, en ekki langt. Skuggahverfið varð fyrir valinu og verð ég þar fram á vor, þegar hverfið verður rifið. Afmælisveisluskipulagning gengur ágætlega. Ekki eru samt öll skipulagningarkurl komin til grafar þannig að boðskort eru ekki enn farin út. Þetta verður heljar mikið fjör og allir sem ég þekki eru velkomnir. Heyrst hefur að skemmtiatriðin verði ekki af verri endanum. Til að mynda verður lesið upp úr óútkomnum bókum þannig að eitthvað verður fyrir bókelska að sækja. Meira seinna...

Fyrir þá sem ekki treysta sér í mikið partí aldurs vegna geta huggað sig við það að huggulegt kaffisamsæti verður í nýju íbúðinni minni þegar ég hef komið mér fyrir.

Akkúrat.

Búakashja!

Mér leiðist, er ekkert að frétta af ykkur skúnkum í útlöndum sem þurfið ekki að hlusta sömu fréttirnar dag eftir dag og sama nöldrið í liðinu dag eftir dag. Svo ég tali nú ekki um liðið sem nöldrar yfir nöldrinu. Ísland er orðið innihaldslaust land fjármuna og græðgi. Það hefur kannski ýmislegt lagast undanfarin ár en að sama skapi hefur heill hellingur farið til andskotans. Bankarnir, Eimskip og Baugur eru í fréttum á hverjum einasta helvítis degi. Af hverju? Af því að fjölmiðlar hafa það gott á meðan þeir þurfa ekki að fylgjast með nema handfylli af fyrirtækjum (fyrir utan hina fjölmiðlana) til að fylla út í dálksentrimetrana. Hversu banalt er það?

Alla vega, umræðan er leiðinleg, andlaus og pirrandi. Það sem gerist á þessu stigi er að upp hefst umræða um umræðuna (ekki ólík þeirri sem fram fer hér og nú) sú er ævinlega mun andlausari og leiðinlegri en hin upprunalega umræða. Til að mynda lýsir Kolbrún Bergþórsdóttir því reglulega yfir, hvað umræða um tiltekið málefni sem hefur verið ríkjandi ákveðið lengi fer mikið í taugarnar á henni. Þetta er alvega jafn átakanlega ófrumlegt og umræðan sjálf.

Á ég að koma með nýjan vinkil á þetta allt saman?

Nei ég nenni því ekki, fari þetta allt saman í fúlan pytt.

Á meðan get ég huggað mig við að þetta er ekki endilega umræða um umræðuna, heldur frekar umræða um umræðuna sem fram fer um umræðuna.

Tired baby... Tired...

Kannast einhver við þetta:

You wanna fuck with me? Okay. You wanna play rough? Okay. Say hello to my little friend!

You think you're big time? You gonna fuckin' die - big time! Here comes the pain!

Þessi orð eru náttúrulega löngu orðin klassísk í nútímamenningunni. Gædd einhverri villidýrslegri heift úr undirdjúpum mesta kvikmyndaleikara okkar tíma. stundum verður mér hugsað til niðurlags Carlitos Way, einhverrar allra bestu myndar sem gerð hefur verið. Einstaka sinnum renna saman frábær skrif rithöfundar og óaðfinnanleg tjáning leikarans. Það er ekki oft en ef menn vilja sjá dæmi um slíkt er hægt að kíkja á eftirfarandi atriði í lok myndarinnar:

Sorry boys, all the stitches in the world can't sew me together again. Lay down...lay down. Gonna stretch me out in Fernandez funeral home on hun and ninth street. Always knew I'd make a stop there, But a lot later than a whole gang of people thought Last of the Mo-Ricans, well maybe not the last Gail's gonna be a good mom New improved Carlito Brigante Hope she uses the money to get out No room in this city for big hearts like us... Sorry baby, I tried the best I could. Honest Can't come with me on this trip loaf Getting the shakes now, Last call for drinks, Bars closing down Sun's out Where are we going for breakfast, Don't wanna go far Rough night Tired baby... Tired...

Hvenær er síðar?

Bloggið, eins og lífið sjálft er óþolandi rúnk (og stundum er meira að segja hótað að taka mann í rassgatið) og sjálfhverfa. Maður þarf virkilega að hafa fyrir því að koma auga á einhvern tilgang með því að gaspra svona fyrir framan veröldina. Og hvernig kemst maður þá yfir sjálfhverfuna? Veit ekki, kannski ekki.

Annað hvort kemst ég að því eða tek síðuna af lífi.

Núna!

Já góðu vinir, kunningjar, velunnarar, afturbataalkóhólistar.

Ég mun fýra þrjátíuára afmælisdeginum þann 30. janúar. Staður og nákvæmari stund verða tilkynnt þegar þær upplýsingar liggja fyrir. Þeir sem finna sig hér á listanum hægra megin við textan eru sérstaklega velkomnir og munu þeir fá sent rafrænt boðskort áður en langt um líður. Afhverju? Einsfaldlega af því að það er about time!

Þetta verður mikið og efitt kvöld, boðsgestir eru hvattir til að spara kraftana fram að afmælinu og afturbataalkóhólistar eru hvattir til að mæta á minnsta kosti þrjá AA fundi á dag vikuna fyrir afmælið.

"höfuðeinkenni á skáldskap hans er ekki tilraun til að vekja samúð heldur íhugun, undrun, uppreisn gegn aðstæðum"*

Ekki er óalgegnt að fólk afgreiði Guðberg sem meinfýsið skapillskuskáld. En skáldskapur, hugsun og list Guðbergs er mun viðameiri og heilsteyptari en svo. Í raun er hægt að taka hvert einasta verk hans, hverja einustu blaða- eða tímaritsgrein og púsla því saman í einhverja fegurstu mynd sem sköpuð hefur verið úr hráefninu sem Ísland gefur kost á. En þessi mynd er ekki sundurlaus súrrealismi. Þessi mynd, þetta verk, hefur heilsteypta og hnökralausa áferð og myndin stendur ljóslifandi fyrir hverjum sem nennir að horfa.

Eftirfarandi hefur skáldið ritað:

Guðbergur hefur reynt að semja lífsverk byggt á eigin fagurfræði og hann vissi að henni yrði ekki vel tekið. Í öllu tók hann mið af hrauninu þar sem hann ólst upp. Hraun er þannig: Glóandi magn grjóts sem rennur úr eldfjalli. Það stöðvast, kólnar og deyr, en aðeins að vissu marki. Í þannig úfnu ástandi safnar það smám saman á sig mosa sem molnar og breytist í jarðveg sem úr geta jafnvel vaxið há tré við réttar aðstæður.

Sá sem hefur unnið svoleiðis verk hatar ekki þjóð sína.

Um Guðberg hefur nýlega verið skrifað lært rit sem ég hvet alla til að lesa og nefnist Holdið hemur andann.

Um hana hefur verið sagt:

[Í bókinni] er haldið fram að fagurfræði í skáldskap Guðbergs feli ekki aðeins í sér samræðu við íslenska menningu og samfélag, heldur megi finna í henni hugmyndasögulegar samsvaranir við ákveðin skáld og heimspekinga í vestrænni hugmyndna- og frásagnarhefð.

Þessi samræða Guðbergs er ekki meinfýsið argaþras, ekki nöldur brundills gamalmennis, heldur einhver uppbyggilegasta og gáfulegasta samræða sem fram hefur farið á þessu litla landi. Samræða sem spannar gjörvallan skáldskaparheim og feril GB. Þetta vita einhverjir en fáir hafa komið auga á. Hægt er að benda á, þessu til staðfestingar, fyrsta ljóðið í fyrstu bók Guðbergs Endurtekin orð . Ef grannt er skoðað má sjá að skáldið opnar hugmyndaheim sem stendur ennþá óhaggaður 43 árum síðar og gefur okkur mikilvæga tengingu við evrópska fagurfræði og hugmyndasögu.

Festingin

Gef þú mér rauða sól
og gulan bréfmána
til að líma á bláan grunn.
Og sjö stjörnur.

Ég bý til úr leir
jarðarinnar
tvær mannverur,
brenni lófa þeirra saman,
bý til festingu.

En ég ríki ekki yfir líkt og
guð.
Gefðu mér sólina rauðu,
leir og gulan bréfmána.
(s. 9)

(Ef einhver hefur áhuga á að kynna sér þessar pælingar um tengingu ljóðsins við hugarheim skáldsins, bendi ég á rit sem var gefið út í framhaldi af fyrsta ritþingi Gerðubergs þar sem GB var til viðtals og umræðu.)

Þau fáu skáld sem hafa haft slíka þýðingu fyrir list þessarar fátæku þjóðar, eins og hér hefur verið rakið í fátæklegu máli, eiga að mínu viti ekki skilið að vera kallaðir hatursmenn hennar. Og kannski er sárast að horfa upp á úthrópunina þegar hún kemur úr ranni eins þessara fáu skálda.

*sjá texta skáldsins.

Dæs, æ ég veit ekki...

Óskiljanlegur pistill Sigríðar Halldórsdóttur sem birtist í Fréttablaðinu í dag gerði mig dapran auk þess að gera mér ljóst að hún botnar hvorki eitt né neitt í því sem Guðbergur er að segja. Það gera reyndar ekki margir en mig grunar að það sé vegna þess að það er svo auðvelt að misskilja viljandi glimrandi og bráðhollar athugasemdir Skáldsins.

Mér er svo sem skítsama þó að Sigga og hennar líkar (man einhver GAT) séu í fílukasti á síðum dagblaðana en þegar hún sakar GB um að hata þjóð sína þá er hún á háskalegri braut. Mig grunar að vinstrisinnuðu smáborgararnir hafi ekki séð brot af því sem GB er fær um þegar hann þarf að vanda um fyrir einhverjum ef að svona á að halda áfram.

Hvernig væri nú að fólk færi að bera tilhlýðilega virðingu fyrir eina íslenska rithöfundi þessar kynslóðar sem lifði Laxness af?