Hálfnaður með Vorhænuna, búinn með Heimsins heimskasta pabba og rétt byrjaður á Hótel Kaliforníu. Af hverju getur maður ekki bara lesið eina bók í einu. Auk þess er ég í miðjum klíðum að lesa Sult eftir Hamsun og einhverjar bækur eru væntanlega farnar að mygla undir haugnum á náttborðinu.

Kápan á HHP er ein sú ljótasta sem ég man eftir í augnablikinu, hverjum datt þetta í hug. Sem betur fer endurspeglar kápan ekki innihaldið því að ég hafði all nokkra skemmtun af því að lesa þessa bók. Skemmtunin hafði svo sem ekkert að gera með fagurfræði og bókmenntir (þó svo að á köflum megi vissulega finna ánægjulega tilburði til þess) en varð í staðinn uppfylling á einhverri pervisini hnýsiþörf. Þ.e. mér leið æ betur með sjálfan mig lesandi um eymd og volæði sögupersónana. Ekki það að mér líði eitthvað illa heldur er þetta gamalt trikk til að halda lesanda við efnið/áhorfanda við skjáinn, af hverju halda menn að Frasier og Friends klúðri alltaf samböndum og sjénsum, og halda menn að það sé einhver tilviljun að Fraiser tapaði edginu þegar Niles negldi Daphny (svo ég noti orðfæri hr. Torfasonar).

Nóg um það HHP er skemmtileg bók og ekki orð um það meir. Mikael er svona Einar Kárason okkar kynslóðar nema hvað að hann er fyndinn.

Eitt fer þó óskaplega í taugarnar á mér og það er hið undarlega viðhorf sem hefur helst komið fram hjá Gunnari Smára Egilssyni hingað til og einkennist af hatri á pólitískri rétthugsun og undarlega væminni íhaldssemi á hin ýmsu gildi (konurnar heim?). Auk þess er ekki laust við að það örli á fasisma hér og þar, enda á þetta viðhorf ættir sínar að rekja til nútímalegs kratisma sem er eins og allir vita gengur alltaf skrefinu lengra en fyrirmyndin: nýfrjálshyggja. Mikael er greinilega illa haldið fan Gunnars Smára og ef eitthvað er þá er það helsti löstur hans sem skálds. Fyrir utan menntaskortinn, en andúð á menntun og öfund út í háskólagengna er líka mjög fyrirferðarmikil hjá þeim félögum. Af hverju fórstu ekki bara í bókmenntafræðina og kláraðir hana eins og til stóð á tímabili Mikael. Hættu að hlusta á GSE, kill your idol. Basta

Þú getur sjálfur verið í andarslitrunum. Auk þess veit ég ekki betur en að svokallaður konungur bloggsins hafi verið í öndunarvél síðan fyrsta færslan kom inn á síðuna hans. Ég veit ekki hvaða kongur hann ætti að vera nema hann sé jafndauður og noregskonungarnir gömlu, kannski er það djókið.

Svo harma ég þessa tilvitnun dagsins. Það fer að verða fátt um fína drætti hér eftir.

Þá er ég búinn með Áhyggjudúkkurnar enda flýtti ég mér að klára áður en fleiri lofsyrði koma fram í ritdómum fjölmiðlanna.

Næstu fórnarlömb: Heimsins heimskasti pabbi, Hótel Kalifornía, Molloy og Vorhænan.

Ekki kom ritdómurinn um Áhyggjudúkkurnar í morgunblaðinu mér á óvart. Nú er bara að vona að úthlutunarnefnd ritlauna sjái sér fært að styðja duglega við okkar björtustu von. Og þá á ég að sjálfsögðu við DUGLEGA.

Og nú er ég loksins kominn á alminnilegann bíl sem sæmir alminnilegum Héraðsbúa.

Ég er byrjaður að grynnka á jólabókaflóðinu. Fyrstur á náttborðið er náttúrulega Steinar Bragi, enda sá eini sem ég hef virkilegann áhuga á þessa dagana af íslensku höfundunum. Síðan held ég að ég andskotist í gegnum Mikael og þetta hálfkaraða lið. Það gengur náttúrulega ekki endalaust að svívirða stórann hóp af fólki hafandi bara lesið einstaka verk eftir það á stangli. En ég er náttúrulega svo hrokafullur í fordómum mínum að ég er sannfærður um að hafa rétt fyrir mér. Einhverjir gætu slysast til að álykta sem svo að þessi fyrirfram mótaða skoðun eyðilegði lesturinn að einhverju leyti fyrir mér en það er öðru nær.

Það er skrítið að vera í svona löngu bloggfríi. Samt er bara einn búinn að kvarta...

Mikið er Palli duglegur að blogga þessa dagana.

Mikið er Stefán skáletraður þessa dagana.

Nýja heimasíða VGR er fyrirtak.

Þó að bikararnir séu að ??eipa af önnum og áhyggjum, höfum við dreifararnir það gott í sveitarsælunni. Þannig fórum við (stórfjölskyldan) í bíltúr yfir á Seyðisfjörð og virtum fyrir okkur dásemdir Fjarðarheiðinnar á leiðinni. Seyðisfjörður er fallegur bær, mér liggur við að segja seyðandi. Ekki versnar það nú þegar rigningargrámi og þokusuddi liggur eins og mara yfir fjarðarbotninum. Þá líður mér eins og ég sé komin til annara heima.

Á Hótel Snæfelli var okkur vísað á eina staðinn þar sem hægt var að fá sér kaffi og því fengum við okkur sæti og áttum notalega stund yfir rjúkandi kaffibolla á Olísstöðinni. Það var því nóg að gera hjá okkur á sunnudaginn.

Það er aldeilis stuð á Mogganum í dag. Þangað til fyrir stuttu síðan hefur blaðið tekið gríðarlega hægum breytingum, þannig að vart var komið auga á, rétt eins og skriðjökull. Í dag (kl. 14.00, við hér á Héraði fáum blöðin ekki fyrr en með kaffinu) kom svo blað sem hefði getað verið hin dæmigerða undantekning þegar stórviðburðir eiga sér stað. En svo sá maður fréttina um Raufarhafnarhrepp niðri í horninu og vissi að eitthvað hafði breyst og yrði aldrei aftur. Að sjálfsögðu júbílerar Mogginn með því að tipla á sögu blaðsins á mbl.is en á Mogganum er ekkert heilagara en Mogginn eins og allir vita. Annars er það leiðinlegt fyrir aðsatandendur Raufarhafnarhrepps að vera fyrsta fréttaefnið á forsíðu Moggans sem er ekki stórviðburður.

Nóg um það.

Í dag fórum við á Skriðuklaustur og fengum góðar móttökur. Þar er að ljúka handverkssýningu sem við litum inn á auk þess sem við fengum gratís skoðunarferð um húsið sem er án vafa eitt það allra glæsilegasta hér á landi.

Það er undarlegt að byggðarlag (eða landsfjórðungur) sem vill ekkert minna en álver og virkjun til að þenja út efnahagslífið og búsetuskilyrði á svæðinu getur ekki einu sinni boðið einni einustu fjöskyldu (þ.e.a.s. okkur) upp á dagvistun fyrir börnin okkar. Hvað ætla menn að gera þegar verka-, iðnaðarmenn og alls konar fólk kemur hingað til að byggja upp eða vinna við stóriðjuna? Ég get heldur ekki séð að búsetumál séu í einhverjum farvegi. Að minnsta kosti þurfti ég að flytja inn í einu íbúðina sem var laus í bænum. Er farið að huga að fjármögnun eða einhverjum öðrum framkvæmdaþáttum varðandi stóriðjuframkvæmdirnar sem snúa að sveitarfélögunum hér fyrir austan, ég bara spyr? Eða á þetta bara að gerast allt af sjálfu sér eins og álverið á bara að koma og redda þessu öllu saman af sjálfu sér?