Tölur og töflur

Björn Ingi Hrafnsson birtir áhugaverðar töflu á bloggsíðu sinni. Tafla þessi sýnir fylgi flokkanna í skoðanakönnun síðustu tvo mánuði fyrir síðustu alþingiskosningar. Nú veit ég ekki hvort að hver einasta könnun sé þarna inni, en það hlýtur að vera bæði markmið og tilgangur, þannig að ég gef mér það. Svona lítur hún út:

Nú hef ég gert mér að leik að finna út nokkurskonar heildarmarktækni allra þessara kannana með því að reikna meðaltal þeirra allra og bera saman við úrslit kosninganna. Þá kemur í ljós að fylgni milli meðaltalsins og úrslitana er nokkuð mikil, í öllum tilvikum nema einu. Framsóknarflokksins.

Ábending Björns Inga og væntanlega tilgangur greinarinnar er að sannfæra kjósendur um að þeir eigi ekki að láta hugfallast þó að Framsókn mælist með lítið fylgi. Einhverjir bæta alltaf við sig og aðrir tapa.

Það getur vel verið og er svo sem ágætt að benda á, enda á fólk ekki að láta stjórnast af könnunum og kjósa taktískt, heldur eftir sannfæringu sinni og taka málefnalega afstöðu til þess hverjum kjósandinn treystir til að fara með stjórn landsins.

Lítum nú aðeins á mismunatölur milli kannana og kosninga:

Frjálslyndir fá 1,04% minna í kosningu en könnunum.
Vinstri græn fá 0,28% minna.
Samfylkingin fær 0,89% minna.
Sjálfstæðisflokkur fær 2,66% minna.
Framsóknarflokkur fær 4,89% meira.

Hér eru allir á svipuðu róli. Reyndar er Sjálfstæðisflokkurinn aðeins úr takt, en að því gefnu að hann er langsamlega stærsti flokkurinn þá er eðlilegt að hann glati meira af sínum atkvæðum en aðrir flokkar.

Framsóknarflokkurinn sker sig út úr heildinni svo vægt sé til orða tekið. Á könnun og kosningum munar rétt tæplega fimm prósentum og það sem meira er, Framsókn er eini flokkurinn sem bætir við sig í kosningunni, og það engum smá atkvæðafjölda!

Nú væri áhugavert að heyra skoðanir stjórnmálafræðinga og spegúlanta, því að mér dettur ekkert í hug sem gæti verið nógu borðleggjandi skýring á þessu. Nú er vitað að Framsókn auglýsir heiftarlega fyrir kosningar, hefur það svona mikið að segja?

Það er í öllu falli ljóst að Framsókn getur verið drúg með sig ef að hún getur gengið að slíku aukafylgi vísu.

Menn eiga stundum góða spretti á moggablogginu...

And death shall have no dominion

And death shall have no dominion.
Dead men naked they shall be one
With the man in the wind and the west moon;
When their bones are picked clean and the clean bones gone,
They shall have stars at elbow and foot;
Though they go mad they shall be sane,
Though they sink through the sea they shall rise again;
Though lovers be lost love shall not;
And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.
Under the windings of the sea
They lying long shall not die windily;
Twisting on racks when sinews give way,
Strapped to a wheel, yet they shall not break;
Faith in their hands shall snap in two,
And the unicorn evils run them through;
Split all ends up they shan't crack;
And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.
No more may gulls cry at their ears
Or waves break loud on the seashores;
Where blew a flower may a flower no more
Lift its head to the blows of the rain;
Though they be mad and dead as nails,
Heads of the characters hammer through daisies;
Break in the sun till the sun breaks down,
And death shall have no dominion.

D. Thomas

Einungis af gamalli skyldurækni

set ég færslu inn á þessa blessuðu síðu. Það er að sjálfsögðu allt að gerast, en það (sem skiptir máli) er bara trúnaðarmál þannig að hér fáið þið ekki merkilega fréttir af mér. Þó get ég sagt að þegar ég held að lífið geti ekki orðið betra, þá ullar það framan í mig og júvístar eins og stríðinn krakki.

Hefði reyndar þurft að setja hér inn fréttir af menningarneyslu en hef ekki tíma til þess nema að hlaupa hratt yfir.

Sum sé:

300. Hallærisleg stríðsupphafning. Atburðirnir við Laugaskörð eiga ekki svona fíflagang skilið. Frank Miller er fasisti.

Notes on a Scandal. Frábær mynd, sú besta í langan tíma. Minnir mann á hvers formið er megnugt.

Völundarhús Pans. Ágæt, en stórlega ofmetin af annars fínum blaðamanni Bergsteini Sigurðssyni. Hér er ekkert meistaraverk á ferð.

Little miss Sunshine. Últrafílgúdd mynd. Gamangaman.

Lisa Ekdahl. Krúttleg fram úr hófi og dægileg, en hefði viljað meiri djass og minna popp.

Killer Joe. Stórgott fyrir hlé. Vandræðagangur eftir hlé.

The Ant Bully. Teiknimynd fyrir börnin. Skelfileg stríðsupphafning og innprentun á gildum hetjuskapar og fórnarlundar (á vígvellinum). Örugglega frá sömu aðilum og gerðu 300 (Pentagon).

Ykkar friðelskandi

Þór

Ég hef núna í tvígang minnst einstaklinga sem fallið hafa frá allt of snemma. Þessir menn eru Einar Kristján Einarsson, elskulegur móðurbróðir minn, og Matthías Viðar Sæmundsson sem kenndi mér um skeið við Háskólann. Ég hugsa reglulega til þeirra beggja. Þeir voru hvor á sinn hátt yfirburðamenn og komnir á stað í lífinu sem flest fólk dreymir um hvað varðar andlegan þroska og atgervi. Ég var feiminn við að minnast þeirra hér fyrst en finnst núna að þetta sé góður vettvangur. Þetta er minn vettvangur.

Um daginn var enn einn yfirburðamaður tekinn frá okkur. Hlynur Konráðsson félagi minn frá Akureyri féll frá með sviplegum hætti. Ég er svo marg búinn að þenja tilfinningarnar til hins ítrasta og reyna að skilja og sætta mig við, en það er bara ekki hægt. Hann er sannarlega búinn að vera mér ofarlega í huga undanfarið.

Hlynur var trúlega einhver heilsteyptasti maður sem ég hef kynnst, allt átti sér orsakir og afleiðingar sem Hlynur var ævinlega meðvitaður um. Hann var einlægur, opinskár og góður vinur, þekkti sín takmörk og var óhræddur að takast á við óvænt og ögrandi verkefni.

Við vorum góðir félagar og þó að fundum okkar bæri ekki oft saman, þá var alltaf jafn auðvelt og að sækja í félagsskap hans og eiga með honum góðar stundir. Ég fór alltaf glaðari af hans fundi.
Aldrei nokkurn tíman bar skugga á okkar samvistir og mér er til efs að hann hafi nokkurn tíman átt eitthvað sökótt við nokkurn mann.

Minningin sem þessi drengur skilur eftir sig er sú fallegasta sem nokkur getur óskað sér. Hann lifði sínu stutta og ánægjulega lífi til fulls. Við erum fátækari að hafa misst þig og ríkari að hafa kynnst þér.

Í lífsbarningnum er erfitt að missa trausta og gefandi menn eins og Hlyn Konráðsson. Hann var stoð og stytta þeirra sem á hann treystu. Guð blessi öll þau sem misst hafa þennan mæta mann. Hugur minn er hjá ykkur öllum.