Hæ!

Kazaa og DC++ eru komin í gagnið og nú streymir tónlistin inn í tölvuna mína, hvílík sæla. N.E.R.D. (No One Ever Really Dies) og Outkast (The Love Below að sjálfsögðu) eru mestu spútnikböndin í mínu lífi um þessar mundir og Air og The Darkness, djövulls snillingar (já, ég sagði djövulls).

Ég er að taka einveruna í sátt. Sem betur fer er því helvítis feisi að ljúka. Núna er ég sáttur við að dvelja langdvölum með engum nema sjálfum mér og Pharrell Williams og Andre 3000 í eyrunum. djövulls snillingar!

Það besta er að guðsmóðirin sem sagði mér að taka á þessu vandamáli kom út úr skápnum sem lónlí týpa eftir að hafa tekið yfirhalningu á mér. 1-0! Sorrí Ms. Jackson...

Ég sakna Vals, helvítið á honum.

Tók á mig rögg í gær og hringdi í Háskólann, Lín, Féló og Félagsstofnun stúdenta, það hefur tekið mig margar vikur að herða mig upp í það. Nú er bara bankinn eftir, held ég þurfi að hella í mig heilli Contrauflösku áður en ég drullast í það.

Ætli ég verði ekki í eldhúsinu á List í sumar og barnum á kvöldin. Það er ágætt það er skemmtilegra að elda en hrista kokteila og hella bjór í glös. Reyndar vont að geta ekki flörtað við kellingarnar, ég þrífst á því helvíti. Úha!

Kannski ég flörti bara við Óla kokk, eða neee...

Og hvað nú? Vinna vinna vinna.

Valur er farinn til Frakklands og þar með hefur enn ein blóðtakan verið framkvæmd. 2004 má fara í fúlann pytt mín vegna. Krúið á List bjargar því sem bjargað verður Þangað til týndu synirnir hrökklast heim einn af öðrum. Sigfús, Steinar Bragi, Jón P. Ásgeirsson og svo Valur. Þangað til verð ég að drepa tímann með drykkju og kemískum svefni.

Þetta er moldvörpulíf!

Og þar er ég enn... Tja, á reyndar frí í dag þannig að það er spurning hvað maður gerir.