Þegar Stefán Pálsson

verður allsherjargoði má hann gjarnan vígja sambúð okkar hjónaleysanna. Það verður gaman. Þó skil ég ekki hvernig Páll Hilmarsson og hans fjölbreytta skapgerð kemur því nokkuð við.

Ásgeir Friðgeirsson,

sem allri vinstri grænir elska að hata, lætur spyrða sig við framboð í Samfylkingunni. Er maðurinn genginn af göflunum.

Ásgeir:[Sagt með yfirlætisfullum og holum monttón] Ég ætla að hugsa málið núna í sumarfríinu, ég er vitanlega óflokksbundinn enda eru störf mín sem blaðamaður algjörlega á faglegum grunni. Ég hef alltaf virt öll sjónarmið og skoðað málin frá öllum hliðum í Pressuni. En núna er ég sem sagt að hugsa um að skella mér í Samfylkinguna. Sá flokkur er náttúrulega valinn af algeru handahófi, enda er ég blaðamaður og fagmaður þar að auki og alltaf verið utan flokkspólitískra átaka. Staðreyndin er einfaldlega sú að þjóðin þarf menn eins og mig, svo er ég með svo hljómfagra rödd að hún á það skilið að heyrast oftar í sjónvarpi og útvarpi en hingað til.
Blaðamaður: En ert þú ekki bara útblásinn montbelgur sem er að renna á rassgatið með þetta netfyrirtæki. Er ekki bara besta múvið í þessari stöðu að skella sér á þing og gerast agent bissnesskalla sem þú hefur hvort sem er alltaf skriðið fyrir eins og hundur og láta þá halda þér uppi á sporslum og ókeypis ráðum lögfræðinganna sinna?
Allir: JÚ, ÞAÐ ER HANN!
[Tjaldið]

Dr. Gunni

sveiflast í gestabók sinni á milli ástar og haturs í minn garð. Enda dæmigerður krati.

Það er kannski rétt

að árétta það að afkomendur mínir eru drengirnir tveir með additjúd á sólgleraugnamyndunum. Sá sem er ekki með additjúd er afi þeirra. Einnig skal bent á það að stelpurnar eru ekki afkomendur mínir og hina krakkana í bílunum verð ég líklega seint sakaður um að feðra.

Komment dagsins:

Og hvað er þessi Vilhjálmur þarna að gera í þessum kvikmyndasjóð? Hann lítur út eins og æviráðinn starfsmaður skattstofu sem var bjargað undan möppustafla eftir að hafa legið þar vatns og matarlaust í viku. Eina myndin sem hann hefur hugsanlega séð um dagana er fræðslumyndin Svona röðum við í möppur, framleidd af Bandaríska hernum 1963.

Það verður ekki af Dr. Gunna tekið, bloggmeistara þessarar þjóðar, að hann kann að drulla yfir fólk (öðruvísi en sumir sem drullað hefur verið yfir á þessari síðu). Svo er hann líka svo naskur. Þetta er nákvæmlega það sem mér finnst um Vilhjálm Egilsson freðmöppu en hef aldrei getað komið orðum að því.

Einhverntíman þegar ég útnefndi topp fimm bloggarana, setti ég helgubi í fyrsta sæti og Dr. Gunna í annað sæti. Það er náttúrulega bull og vitleysa. Dr. Gunni gnæfir á blogghimnum eins og bloggguð (svo vaknar mannhelvítið alltaf klukkan sex sem er önnur vísbending um að hann sé ómennskur).

Þetta er áhugavert.

Ég eyddi umtalsverðum tíma í sama vandamál þegar ég var um tíu ára aldur (til að forðast allann misskilning er ég ekki á nokkurn hátt að ýja að því að þankagangur Ármanns samræmist mínum fyrir átján árum síðan að öðru leyti). Ég komst að þeirri niðurstöðu eftir ,eins og áður segir, eftir miklar og margslungnar vangaveltur og rökleiðingar að Fedtemule er hundur. Þannig er nú það og ég er sannfærður um að það sé rétt niðurstaða. Ég er sannfærður um það enn í dag.

Ég hef svo sem

ekki gert mikið af því að setja myndir af afkomendunum inn á þessa síðu. En hér verður gerð bragarbót á, enda skilst mér að eitthvað sé um að ættingjar erlendis reki hér inn nefið. Vessgú...
[ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7]

Mikael Torfason er duglegur.

Hann má eiga það. En þótt hann hafi orðið imponeraður af því að lesa einhverjar bækur eftir Baudrillard þá er ekki þar með sagt að hann viti hvað hann er að segja, frekar en fyrri daginn. Ég hef aldrei heyrt Mikael Torfason segja neitt af viti. Það er nú bara málið. Einu sinni var hann hjá Agli Helgasyni og þóttist eitthvað geta talað um jafnréttismál og femínisma og að sjálfsögðu þurfti hann að blása út hvað hann væri mikið á móti þessu öllu og allt væri prump og fret og leiðinlegt og asnalegt. En eiginlega sagði hann ekkert meira. Mikal Torfason hefur að öllum líkindum aldrei nokkurn tíman lesið eitthvað um femínisma eða kynnt sér hann að ráði. Heldur tekur sér bessaleifi til að drulla endalaust yfir allt og alla að því að einhverjum smeðjulegum vinum hans finnst það bera vott um hugrekki og vera ægileg fyndið. En það er ekki málið. Það er ábyrgðarhlutur að mæta í viðtalsþætti sem þúsundir horfa og í besta falli kjánalegt og óábyrgt að láta skítnum rigna yfir allt og alla og í versta falli hreinræktuð heimska.

Mikael Torfason hefur örugglega ekki heldur lesið Baudrillard, alla vega ekki skilið mikið því samkvæmt þessari grein heldur hann að hann sé fastur í eyðimörk(sic!) veruleikans á meðan aðrir lifi í svokölluðum ofurraunveruleika. Tilfellið er hins vegar að samkvæmt rugludallinum Baudrillard eru allir pikkfasti í heimi líkneskjanna og hafa ekkert að segja um hvar þeir standa. Enn fremur er ekkert að marka það sem Baudrillard segir, samkvæmt Baudrillard, af því að hans texti og orðræða er afsprengi úr heimi líkneskjanna (eins og allt annað, líka Mikael Torfason og Heimsins heimskasti pabbi) og þar af leiðandi algerlega merkingarlaust og bjánalegt.

Nú ef að Mikael Torfason er að fara senda frá sér skáldverk byggt á hugmyndum Baudrillards er líklega eins gott að hengja sig, alla vega er ekkert útlit fyrir annað en að snillingurinn verði sendandi frá sér bestsellera um hver einustu jól.

Hmm, eðli illskunnar.

Þá kannast Ármann örugglega við hið merka rit The Anatomy of Human Destructiveness eftir freudistann Erich Fromm. Það er mikið og gott verk. Hann lét mikið eftir sig, þar á meðal annað verk sem heitir The Sane Society.

Mynd dagsins

Hey Palli!

Fílar´etta?

Muuu

i am



what
microsoft OS are you?

Sverrir á stórleik

á Múrnum.

-Flott greining á íslensku stjórnmálalandslagi, svona á að gera þetta.

-Tíkin tekin í gegn, vinstri grænir rúla!

-MIIB greind að hætti hússins, ekkert að því.

Sverrir er nefnilega meira en góður fótboltaspilari.

Er þetta málið??? Það kemur í ljós.

Fjandinn hafi þig

Stefán Pálsson. Núna er ég búinn að eyða meiri tíma en ég kæri mig um að segja frá í það að lesa einhverjar endalausar færslur um framhjáhald og lifrarbólgu. Ég verð að endurskoða ákveðna forgangsröðun... Hmmm látum okkur nú sjá hvort á ég að halda áfram með grindina að ritgerðinni sem er að taka á sig mynd og líða vel og vera ánægður með hversu vel gengur með stórvirkið og tímamótaverkið sem ég er með í smíðum, EÐA LESA UM FRAMHJÁHÖLD OG LIFRARBÓLGU NÍTJÁN ÁRA STELPU SEM HELDUR MEÐ LUTON!!!

Ég er ömurlegur, ég á mér ekkert líf. Ég á ekki skilið að geta kallað mig Bachelaurum hvað þá meira. Far vel kæra akademía. Þú varst ágæt.

Ekki gleyma!

Þá þarf ég

ekki að eyða tíma í að horfa á Kastljósið í vetur.

Jeminn!

Fyrirsögn dagsins:

"Of feitt fólk höfðar mál gegn skyndibitastöðum í Bandaríkjunum"

Og komment dagsins kemur úr sömu átt:

„Ég hélt alltaf að þetta væri hollt fyrir mann. Ég hélt aldrei að það væri eitthvað að þessu"

Mér hefur orðið

lítið úr verki í dag. Ástæðurnar eru margvíslegar en einna helst þessar:

a) Ég þurfti að strauja fötin mín í morgun.
b) Það var breikþrú í ritgerðarvinnu í gær. Og ég þarf að safna orku til áframhaldandi verka.
c) Við deyjum hvort eð er öll eftir sautján ár og sjö mánuði.
d) Ég er á leiðinni að hitta mentorinn minn á eftir og þá tekur vinnan hvort eð er allt aðra stefnu þar sem allt sem ég hef gert undanfarið er örugglega helbert rugl og vitleysa. Eftirfarandi samtal kemur líklega til með að eiga sér stað:

Þ: Sko það sem ég er að hugsa er að taka grein eftir Halldór Guðmundsson og...
M: Halldór Guðmundsson! Halldór Guðmundsson!!! Hvernig dettur þér þetta í hug Þór.
Þ: Eeeee, bara sona datt það í hug...
M: Hvað áttu við. Gerir þú þér ekki grein fyrir hvað þú ert að gera?
Þ: Jú, eða.. ég veit ekki.
M: Við vorum búin að tala um allt annað Þór. Halldór Guðmundsson er bjáni, við lesum ekki Halldór Guðmundsson. Hann er ekki okkar maður!
Þ: Ég veit, en ég bara fór einhvernvegin óvart að skoða þetta og pæla sona, þú veist...
M: Ég hef ekki tíma í svona vitleysu Þór. Ég samþykkti að taka þetta að mér vegna þess að ég hélt að það yrði eitthvað vit í þessu.
Þ: Fyrirgefðu. Ég fer þá bara. (kveður)
[tjaldið]

e) Það styttist í helgina og þar sem ég er alkóhólisti get ég ekki unnið fyrir tilhugsuninni um að hrynja í það.
f) Ég er afleitur námsmaður og kann ekki að skrifa B.A. ritgerð og þar með sýnt sjálfum mér og öðrum að ég hef á mínum langa námsferli ekki getað tileinkað mér akademískan hugsunarhátt og þaðan af síður sjálfstæð vinnubrögð.

es: Þó að allar þessar vangaveltur hafa flogið í hug minn, og ég trúað þeim sjálfur í augnablik er ekki þar með sagt að um helberann sannleika sé að ræða. Því eins og við vitum er hann ekki til. Ekki frekar en framtíðin.

Horfði á myndina

Le fabuleux destin d'Amélie Poulain í gærkveldi og var svolítið nervös vegna þess að ég hafði heyrt svo mikið um hana og ævinlega eitthvað bjánalegt lof. En einhvernvegin er hægt að gleyma því þegar maður horfir á myndina og ég gat ótruflaður notið áhorfsins.

Jæja

Skemmtileg tvíburaumræða

komin í gang í gestabók Dr. Gunna. Til dæmis er slengt fram þeirri hugmynd að Ármann og Sverrir eigi að brjótast til frama í kvikmyndaheiminum. Ekki svo slæm hugmynd. Humm, Grímur hvað segirðu um það?

Huhumm...








I´m pretty and smart!

Þau merkilegu tíðindi

hafa borist að Birna hafi lokið doktorsritgerð sinni um Guðberg Bergsson. Birna hefur sannarlega unnið mikið þrekvirki og bara ákvörðunin um að takast á við Guðberg hlýtur að vera mikil þolraun. Jæja, hvað um það kannski maður fari og djöflist eitthvað í eigin ritgerð í stað þess að þvælast eins og vitleysingur um netið.

Og hvað í

fjandanum á það að þýða að eiga ekki GSM síma. Það eru nú lágmarkskröfur í síðnútímasamfélagi.

Það er nú

meiri viðkvæmnin að geta ekki unað bróður sínum að nota símann aðeins án þess að vera með skæting.

Það er komið

offisiélt nafn á fótboltaklúbbinn, Boltaklúbburinn Sigur eða dauði!. Þeir sem óska eftir inngöngu geta sent mér póst. Skilyrðið er að sjálfsögðu að vera málmetandi maður í þjóðfélaginu eða hafa unnið brautryðjendastarf í listum eða vísindum.

Í dag spilar Boltaklúbburinn Sigur eða dauði! á malbiksvellinum við Grandaskóla.

Eftir smásmugulegt framhjáhald

var tekin ákvörðun um að halda sig við gamla góða bloggið. Enda geta breytingar verið stórvarasamar. Annars er sunnudagur í dag og ég hef ekki hugmynd um hversu margir koma eða hvar við getum spilað. Mér dettur helst í hug að fara í Grandaskóla aftur þar sem enginn völlur stendur til boða. Ef einhver býr yfir öruggri vitneskju um fótboltavöll sem myndi sæma liðinu (ónefnda) væru ábendingar vel þegnar. Allar ábendingar frá Palla verða hins vegar hunsaðar þar sem hann veit ekkert hvað hann er að tala um. Gerir eflaust eins og hann getur til að eyðileggja fyrir þeim sem hafa ennþá heilsu til að spila fótbolta af tómri öfund og illgirni.

Það hefur gerst

oftar en einu sinni að maður hafi ekki getað bloggað vegna vesens í bloggerinum. Ðós deis ar óver mæ frend. Tékkitt

Hvað er að sjá þetta.

Ég get allavega ekki séð betur en að Katrín hafi rétt fyrir sér. Ljótt ef satt er.

He he

Nú er loksins

að komast einhver skriður á mann. Verst að þegar eitthvað fer í gang þá koma önnur verkefni sem þola enga bið.

Svona er lífið skemmtilegt og fjölbreytt.

Við þessum spurningum

eru vitanlega ekki til nein rétt svör og alls óvíst að um einhver svör sé að ræða.

Er maður klisja eða hvað?

Það er hábölvað

að vera ekki með almennilega vinnuaðstöðu. Ég les á einum stað og fer á annan til að skrifa og svo ef ég dett niður á þá hugmynd að leita að grein til að nota þarf ég að ferðast upp á bókhlöðu dauðans. Arg.

Ég sendi engan

helvítis póst til að vinna bók eftir Guðfinnu Eydal, ég kem bara með svarið.

Svarið við spurningu

Sverris er auðvelt en einhver er örugglega kominn með svarið fyrir löngu. Hér er verið að ræða um hljómsveitina Talking Heads og lagið (Nothing But) Flowers. Skepnan sem nefnd er til sögunnar er náttúrulega skröltormur (liggur þaðekki í augum uppi?)

Nýjasta tímarit Veru

er í alla staði athyglisvert líkt og flest eintök þessa ágæta tímarits. Það er því undarlegt að Ásgeir Friðgeirsson ryðjist fram með þá fullyrðingu á Pressunni að nýjasta eintakið komi á óvart fyrir skemmtileg efnistök. Í mínum huga koma skemmtileg efnistök nákvæmlega ekkert á óvart hjá Veru. Þar hafa ævinlega verið áhugaverð viðtöl og umfjallanir.

Ásgeiri finnst Vera vera leiðinlegt blað að öllu jöfnu þótt hann hafi fylgst með því í hátt á annan áratug. "Ekkert í þessum blððum hefur haft það sterkt aðdráttarafl að það hafi dregið mann til sín." En núna loksins er komið fram "bráðskemmtilegt og gott blað"

Það verður að segjast að mér er fullkomlega óskiljanlegt hvað er svona öðruvísi í nýjasta tölublaði Veru. Hvað hafi breytt því úr helberum leiðindum í skemmtilegt og gott blað. Efnistökin eru eins og í undanförnum blöðum og fjölbreytileikinn sá sami, enda koma kvenréttinda- og jafnréttismál inn á vel flest milli himins og jarðar.

Svo nokkur dæmi séu tekin þá eru þættir þeirra Heiðu Eiríksdóttur (áður í umsjón Andreu Jónsdóttur) og Úlfhildar Dagsdóttur bráðskemmtilegir og ekkert síðri í tölublöðunum á undan. Sama má segja um viðtöl Þórunnar Hrefnu Sigurjónsdóttur og Helgu Baldvinsdóttur Bjargardóttur, fræðilegar umfjallanir og margt fleira.

En kannski hefur Ásgeir Friðgeirsson ekki lesið Veru. Kannski er hann bara í einhverju plöggi af því að konan hans fékk ókeypis áskrift af blaðinu eða að því að frænka hans er nýbyrjuð á ritstjórninni. Hver veit?

Allavega las hann ekki viðtalið við Sverri Jakobsson ef marka má umfjöllunina um blaðið, en þar stendur: "einhleypur sósíalískur sagnfræðingur játar ást sína á Enid Blyton." Enid Blyton kemur einu sinni fyrir í viðtalinu þar sem Sverrir talar um að honum hafi blöskrað misréttið í bókum hennar. Hvergi játar hann ást sína á höfundinum, enda kemur það efni hins annars ágæta viðtals ekki við. Þaðan af síður kemur það efninu við að viðmælandinn sé einhleypur. Enda kemur það hvergi fyrir.

Því hlýtur að vera um annað hvort að ræða, undarlegar hvatir Ásgeirs Friðgeirssonar (sem ég geri ráð fyrir að skrifi textann, því Pressan er búin að losa sig við alla aðra vegna fjárskorts sem voru þó allir margfalt betri pennar) eða hroðvirknisleg vinnubrögð. Hvort tveggja er svo sem allt eins líklegt.

Ég er algerlega saklaus

af öllum hrekkjum, ég er svona týpa sem skrifar undir og veg aldrei úr launsátri. Og nú veistu það Óli Njáll.

Gaman gaman!

Nú er allt að gerast.

Hér er hægt

að nálgast mikið úrval af myndefni frá hljómsveitinni Tenacious D sem er að slá í gegn á popptíví og víðar. Óumdeilanlega skemmtilegustu myndbönd veraldar í dag og ekki eru lögin síðri.

Er á leiðinni

í bústað. Kannski maður kíki á Hafnarfjallið og Hraunfossa í leiðinni.

Þá er það ákveðið

Boltinn verður í Laugardalnum. Völlurinn liggur einhversstaðar fyrir neðan Suðurlandsbrautina þannig að menn keyra fram hjá Glæsibæ og áfram niður í dalinn og líta svo á vinstri hönd einhversstaðar á leiðinni.

Fóbbolti á morgun!

Já það verður fótbolti á morgun enda verð ég á staðnum. Eru einhverjar uppástungur um staðsetningu?

Ok, stundum getur

Óli Njáll verið sauður. Sá sem lætur eitt neikvætt orði út úr sér um Plöggmeistara Íslands verður taken care off. Bara svo það sé á hreinu. Stundum hverfur fólk bara af yfirborði jarðar. Jafnvel egóboltar eins og Óli Njáll.

Ekki var mér skemmt

þegar ég frétti að jafnréttisstýran hafi brotið jafnréttislög. Henni er nú varla stætt að sitja áfram jafnvel þótt að ráðherra gefi henni leifi til þess. Að sjálfsögðu er það pólitísk ákvörðun og varla tekin með hagsmuni jafnréttisstofa að leiðarljósi. Það er líka spurning hvort henni er stætt á því að stija í bæjarstjórn fyrir flokkinn. Alla vega verður stjórn félagsins á Akureyri að velta því vel og rækilega fyrir sér.

Afhverju publisar helvítis bloggerinn ekki neitt!!!

Jakkafataklæddi róttæklingurinn

er plöggmeistari Íslands

Skrenskið var nú í kurteisari

kantinum í gær og þeim mun meiri ástæða til að taka soldið væld skrens í kvöld. Sjómaðurinn ungi og frilla hans hafa boðið í mat og nú fer ég að tölta mér yfir í tíuna. Síðan verður farið í saurlífið í mibæ Reykjavíkur og tékkið tekið á helstu stöðunum.

Maður veit aldrei hvar þetta endar.

Skál!

Stundum fæ ég mataruppskriftir

í tölvupósti. Oftast nær frá Nönnu Rögnvaldsdóttur sem er ágæt en stundum slæðist með póstur frá öðrum meðlimum í matarklúbbnum. Það hefur vakið undrun mína hversu duglegar þingkonur samfylkingarinnar eru að senda póst á gervallann póstlistann sem telur einhverjar hundruðir (að minnsta kosti). Þeir hljóma þá eitthvað í þessa átt.

Sæl Nanna mín, hún móðursystir mín vill endilega vera með í klúbbnum, hún er svo dugleg í eldhúsinu. Viltu vera svo væn að skrá hana.

Svo er skrifað undir, oftast Svanfríður Jónasdóttir. Það grátlega er að Nanna hefur ítrekað bent fólki á að hún skrái ekki fólk í klúbbinn heldur geti hver sem er farið inn á heimasíðu Matarástar og skráð sig þar með því að skrifa netfangið sitt og ýta á enter. En svona er lífið, fullt af leyndardómum. En auðvitað vilja þær líka sýna hvað þær eru duglega í eldhúsinu og hvað þær borðuðu góðan mat síðast þegar þær fóru til Bruxelles eða Haag. Þannig að við auðmjúkur pöpullinn getum líka lesið um það einstaka sinnum. Ekki er mikið um að aðrir á listanum geri þetta.

Stundum sendir fólk líka tölvupóst til þerra hundruða einstaklinga sem eru á listanum og tilkynna að það hafi fengið hræðilegan tölvuvírus og nú megi menn ekki opna tölvupóst og helst ekki kveikja á tölvunni. Samt er það nú svo að Yahoo kerfið sendir ekki viðhengi í þessu tilviki og á það hefur líka verið bent margoft. En þetta klikkar ekki, nokkrum dögum eftir að hamrað hefur verið á þessu sendir einhver tilkynningu um að allir verði að slökkva á tölvunum sínum og henda þeim í ruslatunnuna svo hún fái ekki vírus, arg.

Maður lærir samt margt af henni Nönnu og þess vegna læt ég mig hafa þetta. Í síðasta bréfi komu þessi úrvalsgóðu eldhúsráð, sem hljóta að teljast komment dagsins:

Grilltíminn var reiknaður út samkvæmt formúlu Alans Davidson fyrir matreiðslu á laxfiskum - k = d² x 0,7, þar sem k stendur fyrir eldunartímann og d fyrir þykkt fisksins þar sem hann er þykkastur. Ég var reyndar búin að steingleyma að formúlan er miðuð við fisk soðinn í vatni en hún reyndist þó smellpassa.

Versta að ég er tiltölulega nýbúinn að steikja mér ferskan lax, annars hefði ég svo sannarlega farið að reikna.

Nú er Stefán

kominn heim frá Færeyjum en samt sem áður er kveðjustund ennþá í námd.

Sigfús

er á leið í bæinn og með honum í för hinn ágæti Sören frá Danmörku. Um hann má lesa hjá Sigfúsi (hefur reyndar verið hægt síðan 18. júní). Ekki get ég lofað miklu skrensi eins og síðast en held þó á vit ævintýranna með Helgu, Huginn og Dagnýju. Þegar líður á kvöldið bætist Sigfús væntanlega í hópinn með Sören í farangrinum.

Styttist í fimmþúsundustu heimsóknina.

Þetta er spennandi.

Menn eru farnir

að kenna færslur mínar við bókmenntir, ekki veit ég hvort síðan komi til með að standa undir nafni, en get svo sem unað Ármanni nafngiftina, enda er hann yfirlýstur póstmódernisti. En svo ég haldi áfram að gefa lesendum innsýn í þau viðfangsefni sem eru efst á baugi hverju sinni, þá hef ég nú beint sjónum mínum aftur að Íslandi eftir að hafa skellt mér til meginlandsins þar sem Critchley fer ofan í Heidegger, Nietzsche, Blanchot og Becket. Á eftir að glöggva mig betur á því í síðari yfirlestrum.

En nú er það sem sagt Ísland á sjötta áratugi síðustu aldar þar sem Sigfús Daðason, kornungur, kemur eins og stormsveipur inn í bókmenntaumræðuna (byrjar greinina að sjálfsögðu á því að biðjast afsökunar) og rassskellir stórmenni á við Próf. Sigurð Nordal og Dr. Björn Sigfússon sem halda að þeir geti ákveðið hvað megi fjalla um og hvernig í ljóða og skáldsagnagerð. (Þetta viðgengst reyndar enn í dag og hefur undirritaður mátt þola að minnsta kosti eina ofsókn að hálfu sjálfskipaðra dómara í fræðunum.)

Þegar ég er í bókhlöðunni háir það mér hversu auðsveigð athyglin getur verið. Þannig las ég ritdóm Sverrir Kristjánssonar frá 1963 um bók Matthíasar Johannesen Hugleiðingar og viðtöl. Gagnrýnin snerist aðallega um að gera grín að Mattíhasi og Sigurði A. það var fyndið. Ekkert var samt fjallað um bókina sjálfa utan tilvitnun í klettafjallaskáldið á saurblaði bókarinnar. Það þótti Sverri (Kristjánssyni) mikið guðlast.

Þá gat ég ekki stillt mig um að glugga í grein eftir Sverri nokkurn Jakobsson í nýjasta hefti Andvara. Hún var ágæt, hins vegar nær sagnfræði aldrei að vera mjög heillandi í mínum augum, en það segir líklega meira um mig en sagnfræði per se.

Svo var það ræðan sem Þórbergur hélt á fimmtíu ára afmæli Sovésku byltingarinnar. Hún er skemmtileg og einstaklega heillandi. Hún er efni í komment dagsins á næstunni.

Og allann tímann átti ég að vera að lesa Sigfús.

Og nú fer ég að lesa, andskotinn.

Fyrst að menn eru að tala um Dorrit

þá er gaman að minnast síðastliðinnar helgar þegar orðið tepruskapur var víðsfjarri, en þá fóru Anna bretaprinsessa, Ólafur Ragnar og náttla Dorrit í hópreið. Og var ekki meiri tepruskapur en svo að þessu var skellt í stríðsletri á forsíðu DV.

Thomas Hobbes (1588-1679)

á heiðurinn af lengsta bókartitli sem ég hef séð. Vessgú:

Philosophicall rudiments concerning government and society. Or, a dissertation concerning man in his severall habitudes and respects, as the member of a society, first secular, and then sacred. Containing the elements of civill politie in the agreement which it hath both with naturall and divine lawes. In which is demonstrated, both what the origine of justice is, and wherein the essence of Christian religion doth consist. Together with the nature, limits, and qualifications both of regiment and subjection. (1642)

Það var fámennt

í hádeginu og greinilegt að menn eru uppteknir eins og lesa má á merkilegum vefsíðum. Sá sem er uppteknastur hlýtur þó að vera Páll Hilmarsson þar sem hann situr og bloggar sem aldrei fyrr. Viðurnefnið aumingjabloggari verður senn úrelt.

Umræðan um rauðhærða

er skemmtileg. Ég man tildæmis eftir Rauðhærða riddaranum, ekki var hann óbaldinn blessaður. Svo rakst ég á þetta sem verður að teljast komment dagsins:

"Scientists believe, however, that red hair might totally disappear in the future."

Ja hérna, hver hefði trúað þessu. Við sjáum sem sagt fram á friðsæla framtíð.

Þetta komment er nú reyndar ekki síðra:

"Today red hair is almost considered common."

Þetta er búinn að vera góður morgun

Sótti um líftryggingu og náði í nýtt debet-kort eftir að hafa sinnt heimilisverkum í góða stund. Auk þess borðaði ég hollan og staðgóðan morgunverð sem samanstóð af tveimur ristuðum brauðsneiðum með osti og appelsínumarmelaði og fullum bolla af Earl gray tei með tveimur teskeiðum af sykri og hálfum desilíter af mjólk. Ég er ekki þreyttur og ekki svangur kl. 10:30 sem hlýtur að teljast góður árangur á minn mælikvarða.

Ætli það komi ekki í minn hlut

að tilkynna komu Hugins á morgun. Það verður gaman að hitta hann. Huginn er fengsæll maður og fyllti skipið í tvígang í túrnum, svo fer hann aftur eftir fimm daga stopp.

Kannski maður dragi Huginn með í bolta á sunnudaginn.

Á að hækka skatta

til að bæta heilbrigðisþjónustu, það virðist vera.

Eru kosningar að nálgast. Já, það virðist vera.

Unnu K.A. menn Framara. Já, það virðist vera.

Nú

fer ég að lesa. Og hvað skyldi ég lesa, nema auðvitað hina stórgóðu bók Very Little... Almost Nothing eftir Áðurnefndan Simon Critchley.

Tilvitnun dagsins:

Let me begin with a polemical, yet heartfelt, statement. I find the concept ‘Europe’ pretty useless and my suggestion is that we stop talking about it. As James Joyce, a good European, says somewhere, if we can’t change country, then let’s change the subject. I think the subject ‘Europe’ should be abandoned.

Simon Critchley

Lesið greinina "Why We're All Bastards" í heild sinni hér.

Þetta

er fyndið.

Þusti til Kebblavíkur

til þess eins að láta bora í tennur mínar. Það var svo sem ekkert gott en heldur ekkert vont. Tannlæknirinn skoðaði, röntgemyndaði, potaðist í tennur mínar, sprautaði deyfiefni í tannhold mitt, plokkaði óvelkominn tannstein, boraði, blés og fyllti í tvær holur á innan við hálftíma. Og allt var þetta án teljandi kvala.

Þá er það búið í bili.

Jepps

Kominn heim

úr stuttri bústaðarferð til þess eins að lesa skammir fótboltafélaga minna. Það er náttúrulega ótækt að tilkynning með nægum fyrirvara sé ekki nóg til að menn átti sig á hvað þurfi að gera. Það fer hreinlega allt í lamasess þegar ég er ekki til staðar. Strákar það er bara best að þið áttið ykkur á því að stundum þarf ég að sinna öðrum en ykkur á sunnudögum milli þrjú og sex.

Fór á vídíjóleiguna

og tók eina nýja og eina gamla. Sú nýja er The Man Who Sued God með hinum stórkostlega Billy Connolly og sú gamla er klassamyndin Rushmore þar sem Jason Schwartzman sýnir stórleik og gefur Bill Murray lítið eftir. Þetta ætti að verða fyrirtaks gláp.

Bloggað í húsdýragarðinum

Já, það er hægt að blogga í húsdýragarðinum.

Ég gat ekki betur séð en helvítis Grótta hafi tekið mörkin á besta knattspyrnuvelli landsins og þar með hindrað besta fótboltaklúbblandsins í að stunda iðju sína. Annars sé ég ekki betur en að ég verði ekki í bænum á morgun þannig að ég missi af bolta og þar af leiðandi þurfi ekki hafa áhyggjur.

Fyrirsögn dagsins

Árni Johnsen og Klakabandið skemmtu gestum á Færeyskum dögum

HEI

mig langar líka í sumarferð Múrsins.

Kenny Rogers

Úff, mikill bjór, mikið blaður. Hausverkur frá helvíti. Af hverju nenna menn að tala svona mikið um pólitík. ÞAÐ ER JÚLI, Í GUÐANNA BÆNUM!!!

Sigfús ferðamálafulltrúi

er kominn. Stefnan verður því tekin niður í sollinn og heljarskrens tekið á ölstofum bæjarins.

Fór til tannlæknis

í morgun inn á Eyrarbakka. Svo þegar ég var keyra fram hjá Hrauninu hringdi ég í tannlæknastofuna til að fá leiðbeiningar og klíníkdaman sagði mér að keyra aðalgötuna inn að pitsa 67 og beygja til hægri, þar væri gult hús og stofan á þriðju hæð. Eftir að hafa keyrt aðalgötuna án þess að sjá pitsahús fóru að renna á mig tvær grímu og grunur minn um að engin stofa væri á Eyrarbakka fór að styrkjast. Ég hringdi því í símaskránna til að komast að því að helvítis tannlæknastofan er í Keflavík.

Svo var náttúrulega

tóti blaðamaður helvíti góður. En hann er ekki búinn að blogga í mánuð. Kannski er hann dauður? Vona ekki.

Jamm jamm

Hún Betarokk er greinilega yfirsig hissa að komast ekki á topp 5, sem er mjög vísindalega hannaður listi í gestabók Dr. Gunna. En ég meina ég hef einfaldega aldrei nennt að hanga yfir þessum djammsögum, nema djammsögunum hans Dr. Gunna sem eru vitaskuld miklar nóbelssögur. Sérstaklega þegar hann er búinn að borða of mikið Herbalife.

Ég get svo sem skilið að hún vilji vera toppfimminu mínu.

Svo getur hún bara reynt að venja sig við þá tilhugsun að það er fullt af bloggurum sem hefðu átt að fara á listann en vilja það vafalaust ekki þar sem heimsóknir mega ekki fara úr hófi fram.

Svo náttla dissaði ég Óla Njál sem er þegar uppi er staðið besti bloggarinn.

Svo finnst mér að það megi meta við mig hógværðina. Ég setti mig nú einu sinni í 5. sæti!

Þetta er nú meira ruglið.

Ég held

að Ármann hafi séð að sér og hætt við að gefa Politikens frimærkebog. Það er náttúrulega rekar lélegt að lofa einhverju og hætta síðan við það, en Politikens frimærkebog er náttúrulega fyrirtaksbók og því ekki auðvelt að láta hana frá sér.

Tvímælalaust

fyrirsögn dagsins:

Spá sjöföldun hagnaðar fyrirtækja í Úrvalsvísitölunni.

Af hverju

fer ég á barinn á miðvikudagskvöldi og drekk fimm bjóra? Og þar af einn úldinn, flatann og fúlann bjór á O´briens. Ekki skil ég það.

Í dag liggur samt sem áður fyrir að (1)þrífa íbúðina, (2)klára bókina Trúðinn eftir Heinrich Böll, (3)kvíða fyrir því að fara til tannlæknis á morgun, (4)sofa aðeins meira, (5)upphugsa 10 e. ritgerð, (6)finna Ansichten eines Clowns e. Böll fyrir Sverri sem lofar að vera búinn að lesa hana fyrir mánudaginn svo ég geti átt uppbyggilega samræður um bókina við einhvern í næstu viku, (7) kaupa diskinn About a Boy með Badly Drawn Boy, (8)ná í bókina Politikens frimærkebog til Ármanns, (9)forgangsraða.

Það er alveg ljóst að ég þarf að hvíla mig áður en ég leysi öll þessi verkefni.

About a Boy

er góð mynd en Badly Drawn Boy er ennþá betri tólistamaður. Og undarlegt að bíórýnir Múrsins hafi ekki minnst á tónlistina í myndinni þar sem hún spilar mikla og góða rullu og er alveg hreint frábær enda öll eftir BDB (þ.e. sándtrakkið).

Palli gerir tilkall

til Politikens frimærkebog. En það er náttúrulega á misskilningi byggt þar sem ég var langt á undan með rétt svar.

Sorrí Palli. It´s mine!

Þetta

er að sjálfsögðu lagið If You Leave með hljómsveitinni OMD.

Jamm og jæja.

Og

núna á ég engar sígarettur...

Nei!

Bloggararnir geta ekki þagnað.

Hver er þessi Ian?

Ég styð Óla Njál

heils hugar í aðgerðum sínum gegn hagkaupsveldinu. Ekki kemur mér þó á óvart að Hagkaup sé að beita starfsmenn sína andlegu ofbeldi og að banna fólki að vera með síma í vinnunni er náttúrulega svívirðilegur glæpur, sérstaklega þar sem starfsmenn Hagkaupa eru upp til hópa þroskaðir og skynsamir einstaklingar.

Hagkaupsveldið gerir sér náttúrulega enga grein fyrir hvað það á við að etja. Óli Njáll er rútíneraður forræðishyggjukommúnisti og byltingasinni og fer létt með að efna til byltingar gegn ofríkisbákninu Hagkaupum þar sem fremst í flokki verða tyggjójórtrandi táningsstúlkur og gelgjulegir unglingsstrákar. Og að sjálfsögðu munu Pantherfélagar og Ágúst Flygenring, þá nýheilaþveginn eftir Militantlestur, taka þátt í byltingu Hagkaupsstarfsfólksins.

Komment dagsins

"Líkt og Model og Cosa Nostra var Da da hljóðversverkefni sem þakkaði hárgreiðslustofu fyrir hjálpina á plötuumslaginu. Að þessu sinni var það hárgreiðslustofan Effect. Da da var tríó skipað Jóni Þóri Gíslasyni sem hafði verið í Fjörefni, Bjarna Sveinbjörnssyni og Ívari Sigurbergssyni, sem átti lítillega eftir að koma við sögu hljómsveitarinnar Gulleyjan. Plata Da da var 4-laga 12" og Steinar gaf hana út 1987. Þrátt fyrir að hárið væri glæsilegt kveiktu fáir á perunni."

Lesið eitískaflann sem datt óvart út hjá Dr. Gunna.

Birt án leyfis...

Valdi

er kominn með tenglasafn, þar er ég í fríðum flokki. Valdi er með hlutina á hreinu!

Jamm og jæja...


Sjáðu hvaða týpa þú ert

Fyrir mér

hefur skáldskapur ævinlega í för með sér yfirskilvitlega reynslu. Þó aðeins ef um er að ræða góðan skáldskap, góð ljóð.

Þannig naut ég tveggja verka í gær. Annars vegar kvikmyndarinnar Storytelling sem er í senn furðuleg og eftirminnileg, eins og kvikmyndahöfundurinn Todd Solondz á skap til. Hitt verkið er bókin Gæludýrin eftir Braga Ólafsson sem er ekki síður eftirminnileg, þó ekki ýkja furðuleg. Bragi er samt sem áður (að öllum líkindum) okkar fremsti rithöfundur, að Guðbergi undantöldum. Allir hinir geta upp til hópa farið í fúlann pytt. Þ.e. þeir sem eru komnir yfir fimmtugt. ( Ég er kominn út á hálann ís).

Á einkennilegann hátt kallast þessi tvö verk á. Ekki síst hvað varðar uppbyggingu. Framan af er verkið brotið upp en fókuserar á ákveðið viðfang þegar komið er inn í söguna. Aðalpersónur eru gjörsamlega vanmáttugar gagnvart umhverfi sínu og aðstæðum og láta ætíð í minni pokann þegar á reynir. Og uppgötva allt of seint að afleiðingar aðgerðarleysisins eru hörmulegri en nokkurn gat órað fyrir. Nitzscheískar pælingar í báðum tilfellunum, þó svo að Bragi sé hafi uppi ákveðnari vísanir. Enda er Nitzsche í mikilli tísku sem sennilega hefur ekki enn náð hámarki sínu.

Viti menn! Daginn eftir þegar meltingin er komin á gott skrið byrja undarlegir hlutir að gerast.

Ég man þegar ég fór á mesta skáldafyllerí lífs míns. Við vorum fjögur í bíl: Jón Páll Ásgeirsson, Auður Jónsdóttir og Hákon Skúlason og ég. Við keyrðum austurefttir og upp austfirðina. Á hverjum degi neyttum við áfengis í miklum mæli (aðallega ég og Jón) en ekki síður skáldskapar því með í för var Sigfús Daðason og hin ágæta bók Ljóðastund á Signubökkum(?). Baudelaire, Rimbaud og Sigfús sáu okkur svo fyrir þeirri undarlegustu áfengisvímu sem ég hef nokkurn tíman komist í kast við.

Er ég að upplifa einhver flashbökk? Er skáldskapurinn að ölva mig sem aldrei fyrr?

Ef svo er þá er þetta svo sannarlega rétti tíminn.

Einhvern vegin finnst mér öll skáld heita Bragi.

Fyrirsögn dagsins

USA feilbombet bryllup

Þetta er besti dómarinn HM í Kóreu og Japan samkvæmt nettavisen, og kemur væntanlega ekki á óvart.

Komment dagsins

The two biggest comic book heroes that Hollywood's ever made films for [Superman og Batman] could star together in a World's Finest movie, if director Richard Donner convinces the head honchos at Warner Bros. it's a good idea.

Þetta ætti að vera fengur fyrir ónefnda teiknimyndanörda.

Tekið af hinum ómetanlega vef Coming Attractions