Vorjafndægur, nú er þetta allt að gerast.

Sólin hækkar enn og hefur nú ráðandi stöðu á norðurpólnum, jamm. Nú gerir maður ekkert nema bíða eftir að myrkrið skríði enn á ný inn í innstu kjarna lífsvessanna. Eða eins og skáldið kvað: "Það er að koma haust og það verður endalaust." En kannski maður bíði eftir sumarsólstöðum áður en haustfílingurinn tekur völdin.

Þreytist seint að vitna í þessar þungbúnu línur Sigfúsar (nei, ekki Daðasonar) vinar míns, sem þó er bjartsýnasti maður sem ég þekki.

Flestar mínar frístundir fara í að horfa á uppáhalds sjónvarpsstöðina mína sem er BBC Food. Ef að himnaríki er eitthvað í líkingu við vonir mínar þá samanstendur það af eintómum matreiðsluþáttum þar sem ég og Jesús erum gestirnir og fáum að horfa á allt hressa og skemmtilega fólkið kaupa inn mat og elda, á milli þess sem Jesús breytir vatni í vín.

Þær eru þó ekki margar, frístundirnar. Lífið er vinna, bara spurning hvort að maður finnur sér eitthvað skemmtilegt að gera. Ég er af miklum vilja en takmarkaðri getu að finna mér eitthvað að gera sem ég hefði gaman af í lífinu. Donald Trump hefur gaman af sinni vinnu, enda þarf hann aldrei að fara í frí: "I newer take a vacation, all my travels are business related." Ó já til hvers að flýja vinnuna til Benidorm þegar maður getur verið að loka samningum í Frankfurt eða Tókíó.

Á mínum yngri árum vann ég eitt sumar í skinnaiðnaði hjá Sambandinu á Akureyri. Það var skítadjobb. Meðal þess sem ég þurfti að gera var að þurrka blautgærur úr sút. Kemískir vökvar, hitasvækja og viðbjóðsleg lykt inn í myrku horni. Með mér var gamall kall sem hafði verið þar lengur en ég hafði dregið andann, stóð í sýrumekkinum og reykti bláan Gold Coast, sem eru verst lyktandi sígarettur vesturheims. Kannski var hann að reyna að yfirgnæfa lyktina, en fyrir mér blandaðist þetta allt saman í velgjandi mökk sem situr enn í mér og mun gera um ókomna tíð. Kannski fór hann einhverntíman í sólarlandaferð, þó ég eigi bágt með að trúa því, ekki alveg af þeirri kynslóð. Ef hann hefur gert það hefur fríið líklega farið í það að kvíða heimförinni.

Nei, frekar vil ég loka samningum í Tórínó eða Montreal og fara á Holtið í hádeginu. Ég þarf ekki að eiga spilavíti, hótel og stórhýsi eins og Trump, minna má það vera. Hótel væri svo sem ágætt, jafnvel Holtið. Þar gæti ég unað mér í eldhúsinu innan um kokkana á milli þess sem ég lokaði samningum í Sjanghæ og San Marínó. Og þó að víngerðin væri af öðrum toga en í eftirlífinu, myndi ég láta mér það lynda.

Bráðum kemur betri tíð með blóm í haga sæta langa sumardaga, eins og annað mikilhæft skáld sagði. Þangað til mun ég berjast fyrir bættum hag og betri jörð, mér og hinni íslensku þjóð til handa.

Chiao tutti,

ykkar elskandi,

Þór.

hér hef ég ekkert að segja,

nema það að næsta bloggfærsla verður skrifuð eftir fjóra daga.

Fylgist spennt með.

ykkar,

Þór