15. október 2007

Þau leynast víða ljóðskáldin

Thou Shalt Always Kill

Thou shalt not steal if there is direct victim.

Thou shalt not worship pop idols or follow lost prophets.

Thou shalt not take the names of Johnny Cash, Joe Strummer, Johnny Hartman, Desmond Decker, Jim Morrison, Jimi Hendrix or Syd Barrett in vain.

Thou shalt not think any male over the age of 30 that plays with a child that is not their own is a pedophile - Some people are just nice.

Thou shalt not read NME.

Thou shalt not stop likin' a band just 'cause they've 'come popular.

Thou shalt not question Stephen Fry.

Thou shalt not judge a book by its cover.

Thou shalt not judge Lethal Weapon by Danny Glover.

Thou shalt not buy Coca-Cola products, thou shalt not buy Nestle products.

Thou shalt not go into the woods with your boyfriend's best friend, take drugs and cheat on him.

Thou shalt not fall in love so easily.

Thou shalt not use poetry, art or music to get into girls' pants - use it to get into their heads.

Thou shalt not watch Hollyoaks.

Thou shalt not attend an open mic and leave as soon as you done your shitty little poem or song, you self-righteous prick.

Thou shalt not return to the same club or bar week in, week out, just 'cause you once saw a girl there that you fancied but you're never gonna fucking talk to.


 

Thou shalt not put musicians and recording artists on ridiculous pedestals no matter how great they are or were.

The Beatles - Were just a band.

Led Zepplin - Just a band.

The Beach Boys - Just a band.

The Sex Pistols - Just a band.

The Clash - Just a band.

Crass - Just a band.

Minor Threat - Just a band.

The Cure - Were just a band.

The Smiths - Just a band.

Nirvana - Just a band.

The Pixies - Just a band.

Oasis - Just a band.

Radiohead - They're just a band.

Bloc Party - Just a band.

The Arctic Monkeys - Just a band.

The Next Big Thing - Just a band!


 

Thou shalt give equal worth to tragedies that occur in non-English speaking countries as to those that occur in English speaking countries.

Thou shalt remember that guns, bitches and bling were never part of the four elements and never will be.

Thou shalt not make repetitive generic music, thou shalt not make repetitive generic music, thou shalt not make repetitive generic music, thou shalt not make repetitive generic music.

Thou shalt not pimp my ride.

Thou shalt not scream if you wanna go faster.

Thou shalt not move to the sound of the wickedness.

Thou shalt not make some noise for Detroit.

When I say "Hey" thou shalt not say "Ho."

When I say "Hip" thou shalt not say "Hop."

When I say, he say, she say, we say, make some noise - kill me.


 

[Ah, forgot where I was, hang on]


 

Thou shalt not quote Me Happy.

Thou shalt not shake it like a Polaroid picture.

Thou shalt not wish your girlfriend was a freak like me.

Thou shalt spell the word "Phoenix" P-H-E-O-N-I-X, not P-H-O-E-N-I-X, regardless of what the Oxford English Dictionary tells you.

Thou shalt not express your shock at the fact that Sharon got off with Brad at club last night by saying "Is it."

Thou shalt think for yourselves.


 

And thou shalt always, thou shalt always... kill.

Dan Le Sac Vs Scroobius Pip


 

Hér er vissulega um popptexta að ræða, en engu að síður frábæran á allan hátt. Hlaðinn merkingu og ljóðrænu. Margradda fyrirbæri eins og best verður á kosið... svo ekki sé talað um pólitíkina. Maður minn! Fáum mannin á ljóðahátíð!

14. október 2007

Segðu mér nú eitt Mr. Destiny!!!


Hvað á það að þýða að láta Deerhoof og múm spila á sama tíma???


Þetta er ekki bara óskiljanlegt og óásættanlegt...


Þetta er beinlínis ósiðlegt!


Djöfull er ég pissed.


Þess utan hafði ég hugsað mér að blogga um meirihlutaskipti í ráðhúsinu, en ég nenni því varla. Þetta er svo einfalt og borðleggjandi auk þess að það væri að æra óstöðugan að þvæla meir en orðið er um þetta kjánalega mál. Ég vil bara segja eitt (og æra þar með óstöðugan). Það fer ekki fram hjá nokkrum hugsandi manni að trúnaðarbrestur átti sér stað innan meirihlutans ekki bara gagnvart Birni Inga, heldur líka innan sjálfstæðisflokksins. Af hverju er enginn búinn að spyrja Gísla Martein eða Hönnu Birnu út í fundinn með Geir Haarde? Hvað fór þeim á milli og hvað var svona mikilvægt að það þurfti að fá formlegan fund með formanninum? Er það ekki vantraust að geta ekki ráðið fram úr málinu í samskiptum við borgarstjóra? Um hvað fundaði borgarstjórnarflokkur sjálfstæðismenn án borgarstjóra? Af hverju mátti hann ekki vera með? Hvernig á Björn Ingi að vinna með svona hópi. Það gekk vissulega ýmislegt á hjá R-listanum, en ég man ekki eftir að borgarstjórnarflokkur þess lista hafi nokkurn tíma fundað án vitneskju borgarstjóra.

Allar tilraunir sjálfstæðismanna til að klína viðbjóði á Björn Inga munu falla um sig endilangar og slettast á þá sjálfa. Kjánalegt tal um valdarán og annað viðlíka eru örþrifabráðræði sem er ætlað að beina kastljósinu frá aulaskap þeirra sjálfra. Sjallarnir voru bara grútmáttlausir í þessu máli og sauðslegir með afbrigðum og það sem meira er: Öll gagnrýni þeirra á sundurlyndi R-lista sem í hávegum var höfð, og eymir enn af á stundum, er dauð og ómerk og ef klukkan væri ekki svona margt myndi ég mala um þetta leiðindamál fram eftir öllu, en ég nenni því ekki. Ekki núna. Ég veit alla vega að þeir sem eru inni í borgarkerfinu og hafa horft upp á uppbyggingu vandaðrar stjórnsýslu splundrað af gamla meirihlutanum (hér nægir að nefna uppsagnir á lykilfólki hjá sviðum borgarinnar, ekki síst konum) eru guðs lifandi fegnir að vera lausir við Villa.

11. október 2007

Lestu mig! Ég er með stór brjóst
e.Lars Skinnebach


þú ert auðveldur
minn kæri
vinur
ég get látið þig
drekka
þegar ég
pissa á þig
ef ég bara stilli
litlu
blautu
fallegu
tussunni
til sýnis
hugmynd þín
um tómlæti
konunnar
veitir mér
stöðugt
frelsi
til frumleika
þegar ég
pissa á þig
eru sjö lönd
undirlögð
reglugerðir
væntinga þinna
en ég brýt
allar reglur
með dropum
í einni(í
prinsip
pinu)
óendanlegri
skiptingu
góðæris
og loforða
velferðar
ég, óskráða
reiðkonan!
ég, félags
veran!
Þegar ég stilli
tussunni
til sýnis
muntu slefa
vanrækja starf þitt
auðmýkja sjálfan þig
betla
afsaka
þefa
af handakrikum mínum
og ýkja
tilfinningar þínar
(heldur þú
að það virki
hálfviti
heldur þú virkilega
að það virki?)
Kallar þú á mig?
ég vil vita það
áður en ég
stend á fætur
heldur þú
að ég nenni
að standa á fætur
fyrir aumingja
einsog þig?
þetta var reyndar
ekki nein
spurning
kallar þú á mig?
ef það er ekki
mjög mjög
mikilvægt
sprengríð ég þér
ég veit ekki hvort
mér finnst betra
þegar þú færð það
og verður
vandræðalegur
afsakandi
meðfærilegur
eða rétt á undan
þegar ég hef þig
í munninum
og get rifið þig
alveg
út úr sjálfum þér
hversvegna á ég
að hlusta
á karlsvín?
segðu mér
hversvegna á ég
að hlusta
á karlsvín?
vegna þess að ég nýt
fallega dýrsins
þegar ég geri mig
heimska
og dofna
samviska þeirra vex
meðan sæðið
volga
volga
lekur niður bak mitt
konurnar þrjár
sem þú bauðst
til veislu
um nóttina
voru konurnar þrjár
sem þú þráðir mest
af öllum
sú fyrsta var líf þitt
önnur ást þín
og ég var sú þriðja
sú sem þú þekktir
aldrei
ég er brjáluð út í þig
og bíð
í laufskálanum
við litlu tjörnina
tvö hvít folöld
dúa við brjóst mitt
eitt hangir svolítið
og er fullt af steinum
hitt gefur mjólk
eitraða af kókaíni
og áfengi
mig dreymir engi
og fjöll
og snöggan dauða
og börn sem líkjast
ósnertanlegum guðum
ef þú vilt þekkja mig
þarftu að senda mér
rifbein úr þinni
heittelskuðu
og tryggingu
fyrir löngun þinni
til að verða faðir
Um mig segja þeir
að ég komi
úr fjöllunum
að ég sé góð
í að sjúga typpi
og að ég hafi aldrei
lokið viðskiptum
með orðinu takk
En það er ekki satt
ég kem ekki úr
fjöllunum
og á flatlendinu
seldi ég úrið
sem var það eina
sem faðir minn
eftirlét mér
og ég sagði takk.
Gerðu svo vel
Ég kem aftur
með breytt hugarfar
eftir margra ára
menntun
og mann einsog þig


– Kristín Eiríksdóttir þýddi

HEI! LJÓÐABEIB! TÉKKITT!

FYRRVERANDI FRAMKVÆMDASTJÓRI NÝHILS KYNNIR, EKKERT BRJÁLÆÐISLEGA EN SAMT..., STOLTUR! HAHAHAHAHAAAARRRHAHARARARARRARRRRRrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr... eh



3JA ALÞJÓÐLEGA LJÓÐAHÁTÍÐ NÝHILS



LJÓÐAPARTÍ #1 - föstudaginn 12. október - Þjóðleikhúskjallaranum 20:30Kynnir: Ásmundur ÁsmundssonSkáld: Markku Paasonen Sean Bonney Lars Skinnebach KristínÓmarsdóttir Ingólfur Gíslason Leif Holmstrand Eiríkur ÖrnNorðdahl Hildur Lilliendahl Gísli Hvanndal Una BjörkSigurðardóttir Jón Örn LoðmfjörðMr. Silla leikur ljúfa tóna


UPPLESTUR - laugardaginn 13. október - Súfistanum, bókaverslun Málsog menningar 15:00Skáld: Eiríkur Örn Norðdahl Ingólfur Gíslason Gísli Hvanndal erlendir heiðursgestir


LJÓÐAPARTÍ #2 - laugardaginn 13. október - Þjóðleikhúskjallaranum 20:30Kynnir: Ingibjörg MagnadóttirSkáld: Angela Rawlings Linh Dinh Vilja-Tuulia Huotarinen Jóhamar Kristín Eiríksdóttir Örvar Smárason Ásmundur Ásmundsson Arngrímur Vídalín Kristín Svava Tómasdóttir Björk ÞorgrímsdóttirKira Kira og Ólöf Arnalds leika ljúfa tóna


MÁLÞING UM SAMTÍMALJÓÐLIST - sunnudaginn 14. október - Norræna húsinu13:00-14:40 „How unpoetic it was“ „En hvað það var óskáldlegt“Umræðum stýrir Birna BjarnadóttirSkáld: Markku Paasonen Vilja-Tuulia Huotarinen KristínEiríksdóttir Leif Holmstrand Arngrímur Vídalín15:00-16:40 „Taking Aim at the Heart of the Present” „Ör í hjartasamtímans“Umræðum stýrir Benedikt HjartarsonSkáld: Sean Bonney Angela Rawlings Ingólfur Gíslason LarsSkinnebach Linh Dinh Eiríkur Örn Norðdahl


Nánar: http://www.nyhil.org/ Framsendið -- en umfram allt: mætið!

30. ágúst 2007

Nei, hér er ekkert að gerast og alger óþarfi að vaða hingað inn í sífellu.


Steinar er farinn til Víetnam. Nepalferð í uppnámi? nei ég veit ekki en gaman væri nú að bregða sér út fyrir álfuna. Hefði svo sem ekkert á móti því að fara eitthvað annað. Indland? Pakistan? Nei, nei... Nepal er ok. Tíbet?


Orð dagsins: bankabygg, sólblómafræ, steinselja. Af hverju er steinselja ekki í hópi fallegustu orða tungumálsins?


Önnur orð dagsins (óstaðfest): hægðir, tunga, melting, ensím, glúkósi, insúlín.


Einhver sagði kór: kirkjukór... Bach, ekkert á móti því. Jesú bróðir besti, ekkert mál. Do re mí.... o.s.frv.


Þessi færsla ber þess augljós merki að vera skrifuð eftir pöntun. Enda er hún tilgerðarleg og leiðinleg.


Nú á ég að vera farinn að sofa fyrir löngu. Samt langar mig í Sígarettu. Og nú ætla ég að reykja þessa sígarettu.


Hver sagði dáleiðsla?


15. ágúst 2007

Steinar Bragi er farinn til Sjanghæ, fékk skeyti frá honum áðan:


Ni hao baby! Var ad koma i good ibud a 21 haed. Allt morandi i kinverjum herna. Fer ad borda svo sofa, flugvel brotlenti tvisvar godar kvedjur, sb


Af tilefni held ég ljósmyndasýningu:



6. ágúst 2007



ROKK GUÐ (með fyrirvara um fyrsta boðorðið)






Hér hef ég áður fjallað um hinn karlmannlega og ómótstæðilega Josh Homme. Tilefnið var útgáfa plötunnar Lullabiez to paralize, sem var frábær. Nú hefur hann ásamt dvergunum sínum í Queens of the stone age gefið út nýja plötu sem ég verzlaði mér umhugsunarlaust, sem ég hefði betur sleppt, hugsaði ég í fyrstu... hahaha. En það var nú bara misskilningur, auðvitað vissi ég að plöturnar hanns Josh Homme eru tormeltar og þurfa að síga í maga og heila þangað til sandaldan grípur mann með í dásamlegan storminn.





Platan heitir Era vulgariz. Hér er betri en Lullabiez. Stórkostleg á svo marga vegu. Margt kemur til. Það fyrsta sem mér dettur í hug er ómengað og ósvífið drynjandi rokkið, hér eru engar málamiðlanir. Ekkert píp, ekkert popp, ekkert hljóðgerfafitl, ekkert dubb, ekkert dútl. Bara holdgerfing þess krafts sem býr í möguleika rokksins.





Hommer er frábær lagasmiður, á því leikur enginn vafi. Melódíurnar eru frumlegar, frábærar og fallegar. En þær láta bíða eftir sér. Þær koma - ekki alveg strax - eftir smá bið, aðeins meira rokk - aðeins meiri frumkraftur og svo líður lagið inn í laglínu í gegnum ófyrirsjáanlegan hljómagang sem á auðvitað heima í samhenginu en án þess að manni hefði dottið það í hug. Auðvitað. Þannig færir Homme manni krásirnar löðrandi í meðlæti sem passa ó svo vel við.

En sum sé, best að þvæla ekki meira um þetta. Bara eitt. Guðinn á sér auðvitað eiginkonu, gyðju. Ef einhver hefur svipaða útgeislun má sú hin sama hafa samband, snarlega!


















Textarnir eru auðvitað annað mál. Lag og texti geta aldrei passað saman í eðli sínu. Hins vegar er ljóst að bæði lag og texti hlýtur alltaf merkingu af því sem það eða hann tekur með sér. Og hráslagalegt bylmingsrokkið býður svo sannarlega upp á kaldhæðnina og kuldan sem streymir úr barka guðsins. Röddin er auðvitað ákaflega karlamannlega og mikið rokk. En hann beitir samt sem áður falsettu og öllum kúnstum sem nútíminn hefur opnað fyrir.

5. ágúst 2007

Móðurlaust Stangarholt


30. júlí 2007

Sumarást



27. júlí 2007

Svo frítt eiginlega barnslegt mótar

það í huganum manngerðina. Sólarlagið

endurspeglar hjartahúmið. Uppi á

nöktum hæðunum hefur þú þig upp

yfir borgina.


Þú finnur ekki fyrir sorg vegna

einverunnar og ekki fyrir spennu

óvissunnar.


Núna er það bara nóttin elskan mín

og þegar þú grúfir þig inn í hárið og

brennur í augum og brennur í hálsi.

Nú skal það aldrei framar óþægt

vomandi myrkrið. Óblessuð hvíldin

og óblessað myrkrið.


Raðaðu koddunum í hálfhring við

rúmgaflinn, tvo undir bakið og aðra út

af þeim til hliðar. Einn við

rúmstokkinn fjær þér. Útbreitt

rúmið, allt plássið nýtist meðan þú

sefur. Þú skilur allt of vel að það

gefst nægur tími til að deyja þegar

þú hefur róið.


Róið skræfan.

Róið mannandskotinn.

Rykagnirnar eru löngu hættar að

sjást. Af gólfteppi, fötum, húsgögn

umnúast þær og sameinast í hornum og

bak við hurðir af súginum. Þú liggur

hreifingarlaus og fylgist með hvernig

loftið býr til litla sjávarstrauma í

óþrifnaðinum. Þú er löngu hættur að

heyra samfarastunurnar af hæðinni.

Á gólfinu finnurðu ekki fyrir kuldanum

og sárin lokast, eftir allar

skotgrafirnar, skurðina. Örin. Blikar

ekki í augað þitt, staran, aldrei

framar óhægt um andardrátt, bara

þetta og endalaus biðin eftir því að

geta skilið öngþveiti upp á nýtt og fólkið.
Og allt þetta tal. Endalausar

frásagnir. Fánýtur fróðleikur. Og

sjáðu hvað þú hefur gert við

skyrtuna þína greyið mitt. Eilíf

ansans ólukka, reyndu að taka þig

saman í litla rauðþrútna andlitinu.

Orðin þín svífa upp í loftið, inn í

gleymskuna. Guð, elskan mín, Guð

getur talað í gegnum þig. Og þungur

vaggnandi skilur ekkert eftir sig

nema gatslitin gólf. Og þunnu

botnplöturnar þínar. Hvert stökkið á

fætur öðru í huganum.


Þau eru aldrei falleg ósömdu ljóðin.


Tilfinningar eru óþandar, óáreittar af

umhverfinu. Rétt eins og sólin sestu

niður og hættir um stund að skima.


Stuttu síðar hverfur þú í bjarma

milljóna lítilla ljósa.

16. júlí 2007

Upp brattann

Fór í Miðdal í Hvalfirði með Palla frænda og rifjaði upp gömull kynni míns og bergsins. Ljómandi sunnudagsformiðdagur og veðrið eins og sést á myndinni. Við fórum tvær leiðir sem ég kláraði báðar. Það er einkennilegt með þetta sport að maður er ekkert æstur í að drífa sig upp en þegar maður er farinn af stað, verður maður að klára





11. júlí 2007

Þá er The Brooklyn Follies e. Auster að baki, ósköp tilþrifalítil bók, ljóðræna í lágmarki. En það má svo sem hafa gaman af þessum litlu sögum hans Austers þó ekki rísi þær hátt. Nokkurs konar kyrrlát stúdía, ekkert spes.


Annað gildir um ljóðabók Buðbrands Sigurlaugssonar kunningja míns, Tækifærisvísur. Hún er sannarlega frábær, auk þess að vera sérstaklega fagur gripur, snjáð og lúin á límingunum. Ég má til með að kæta lesendur með sýnishorni úr bókinni og vona að skáldið fyrirgefi mér fjölritunina.


hommage aux fillious


blábleikir holaðir bókstafir - hommage aux

rimbauds - ferðalagið hefst við þröskuldinn

sem falinn er undir teppinu ferðalaginu

lýkur undir teppinu rétt við þröskuldinn

sem er falinn ofan á teppinu teppinu lýkur

í ferðalaginu við þröskuldinn þröskuld-

inn þrýtur við leiðina til teppisins coca

cola og þróunarhjálpin í dag missti ég af

strætó í dag fann ég snjókorn á vinstri

öxlinni undarlegur þúngi á vinstri öxlinni

í fyrradag gekk strætó ekki vegna góðviðris


Þannig var nú það, Guðbrandur Sigurlaugsson, gott fólk, Tækfærisvísur, Akureyri 1979. Og ég mun örugglega ekki geta stillt mig um að birta þau fleiri

Þá er The Brooklyn Follies e. Auster að baki, ósköp tilþrifalítil bók, ljóðræna í lágmarki

27. júní 2007

Minningarkorn um móður mína


Eftirtfarandi orð voru flutt af Bergþóru Einarsdóttur móðursystur minni á minningarathöfn um móður mína, Hildigunni Einarsdóttur, sem lést 1987 og hefði orðið sextug 17. júní sl.

Þessi athöfn var dásamleg, ég finn það núna þegar frá líður hvað mér hlýnar við að lesa þennan texta og hugsa til þessarar minningardagskrár sem við systkynin stóðum fyrir.


Takk fyrir okkur allir sem lögðu hönd á plóg.


HILDIGUNNUR


Ég man lítið nýfætt barn í fangi ljósmóður uppi á lofti í Lækjargötu. Hildigunnur er fædd.


Hildigunnur - sæt og budduleg – hún er hátt í eins árs. Ég sit á rugguhesti í eldhúsinu í barnaskólanum. Hún er sett fyrir framan mig á hestinn. Eitthvað fer knapinn óvarlega, rugguhesturinn skellur á veggnum. Hildigunnur fer að gráta og síðar kemur í ljós að hún er viðbeinsbrotin. Ég er fjögura ára og búin að beinbrjóta litlu systur mína. Hún erfir beinbrotið aldrei við mig. Hildigunnur var hvorki langrækin né hefnigjörn.


Hildigunnur fer að tala, skemmtilega smámælt. Meðan á máltíðum stendur er gaman að biðja hana að koma í leik. Svarið er alltaf það sama: "Fina é búvin báva" – Þegar ég er búin að borða. Hildigunnur hljóp ekki frá hálfkláruðu.


Hildigunnur á lóðinni við Barnaskólann. Við erum í rósóttum sumarkjólum, með slaufur í hári og í lakkskóm. Alltaf sumar og sól. Við erum í búðarleik. Ég er eldri, ég ræð. Ég er búðarkonan, hún viðskiptavinirnir. Allt í einu mótmælir kúnnahópurinn og vill fá að afgreiða, hótar að koma aldrei aftur í búðina. Allt stefnir í óefni. Hildigunnur fellir Salómonsdóm. Við erum báðar búðarkonur, viðskiptavinirnir eru í þykjustunni. Leikurinn verður miklu skemmtilegri.

Hildigunnur sagði sína skoðun og fann lausn á vandanum.


Hildigunnur á afmæli 17. júní. Afmælið hennar er allt öðru vísi en mitt. Hennar afmæli fellur yfirleitt í skuggann fyrir þjóðhátíðardegi og stúdentaútskrift. Engin afmælisveisla sem skólasystkinum og vinum er boðið til, heldur keyrir blómabíll um bæinn og það er dansað fram á rauða nótt á torginu. Kannske gleymist einhvern tíma að óska henni til hamingju með afmælið. Afmælisbarnið fjargviðrast ekki út af þessu.

Hildigunnur tók hlutunum með jafnaðargeði.


Hildigunnur unglingur. Kynslóðabilið er óendanlegt í augum stóru systur. Allar tilraunir til að hafa áhrif á yngri systur jafnast á við að skvetta vatni á gæs. Hildigunnur haggast ekki, henni er alveg sama um önuga eldri systur.

Hildigunnur var sjálfstæð og örugg. Með sterka sjálfsmynd - væri sagt í dag.


Hildigunnur slær í gegn í vélritun við gagnfræðapróf. Henni er boðið ritarastarf á sjúkrahúsinu, þar sem hún slær aftur í gegn – ekki bara fyrir færni og hraða í vélritun og íslensku- og stafsetningarkunnáttu, heldur einnig fyrir fágað fas og hæverska framkomu. Hún ávinnur sér traust og vináttu samstarfsmanna sinna. Hún er virt og mikils metin.Hildigunnur var snillingur í mannlegum samskiptum – löngu áður en það hugtak var fundið upp.


Hildigunnur fer á húsmæðraskóla á Ísafirði. Hún saumar skírnarkjól, sem ber af öllum öðrum slíkum. Enginn hefur séð svo fallegan skírnarkjól.

Hildigunnur var vandvirk, smekkvís og nákvæm.


Hildigunnur sækir um ritarastarf á sjúkrahúsi í Svíþjóð og er valin úr hópi næstum hundrað umsækjenda. Síðan verður hún ritari yfirlæknisins á Kleppi, sem fær næstum taugaáfall, þegar hún segir upp störfum.

Hildigunnur skaraði fram úr og var samviskusamur og eftirsóknarverður starfsmaður.


Hildigunnur festir ráð sitt og eignast börn og buru. Hún skapar fallegt heimili, þar sem ríkir gestrisni og gleði, öryggi og friður.

Hildigunnur sinnti sínu og sínum af alúð og kostgæfni.


Hildigunnur er gædd góðri tónlistargáfu og afbragðs tónheyrn, lærir á fiðlu og syngur millirödd við hvaða lag sem er. Hún hefur yndi af leikhúsi. Nokkrum dögum fyrir andlátið ákveður hún að sjá Kabarett í samkomuhúsinu. Að lokinni sýningu er keyrt í inn í Brynju til að kaupa ís.

Hildigunnur var listunnandi og fagurkeri fram í fingurgóma.


Hildigunnur berst í tæp sex ár við veikindi og dauða. Alltof snemma, alltof ung. Baráttan er háð af hugrekki og kjarki og lýsir hennar innri manni. Ósigrinum er tekið með æðruleysi.

Hildigunnur er öll.


Harmurinn er þungur, söknuðurinn djúpur. Eftir lifir björt og fögur minning um heilsteypta, gáfaða og mæta konu og innilegt þakklæti fyrir að hafa átt hana að og verið hluti af hennar lífi.

Uppfærsla

Mínímalismi síðunnar hefur vikið fyrir snert af skrautstefnu og hégóma. Nú er komin mynd af mér þarna til hægri. Ekki þrjár eins og hjá Guðmundi Steingríms. Bara ein.
Á svipuðum stað á síðunni er ég búinn að tengja yfir á vini, kunningja og fleiri. Þeir hafa verið þarna áður. Ekki Guðmundur Örn samt, hann rakst ég á áðan og upp úr því hófust allar þessar breytingar á síðunni (mætti sko viðbjóðslega snemma í vinnuni og gat því með góðri samvisku dundað í þessu í smá stund :)) Guðmundur er gamall og góður kunningi frá Akureyrarárunum, núna er hann prestur í Vestmannaeyjum. Hann er mikill fengur fyrir eyjamenn, einstaklega notarlegur og viðræðugóður.

Eftir að hafa hent öllum tenglum út af síðunni þráaðist ég lengi vel við að setja þá inn aftur. Það er vesen að standa í því að setja alla inn sem maður þekkir, sumir eru hreinlega ekkert spennandi og ég les þá aldrei, aðrir líða fyrir leti mína. Sumir taka þetta persónulega og það er leiðinlegt.
Núna er ég hins vegar svo laus við meðvirkni og aumingjagæsku að ég þarf ekki að láta slíkt aftra mér.

Þetta verk á líklega eftir að taka einhvern tíma, þannig að þið þurfið ekki að láta hugfallast þó að nafn ykkar birtist ekki undir eins.

Góðar stundir.

23. júní 2007

7. flokkur Þróttar á Skagamóti


Júlíus, Snorri og Ragnar Steinn sækja að víkingspilti. Leikurinn fór 5-4 fyrir Víking ;( þrátt fyrir einkar glæsilegt mark frumburðarins...



...sem er líklega í uppsiglingu hér..., Lárus, Birkir, Ragnar Steinn, Hákon Máni og Daníel í fjarska.


eða þá hér... Skemmtilegur leikur, skemmtilegt mót og allir fara heim sáttir þó að bikar sé ekki hampað. Annar hefur Ragnar Steinn skorað 5 mörk það sem af er mótinu og Þorsteinn Elvar 2. Liðin eiga eftir að spila einn leik á morgun. Við krossum fingur og gerum leikmönnunum lífið eins létt og möguleigt er til að þeir verði í súperformi, enda stolt feðranna að veði... eða þannig...;)


19. júní 2007

einhverra hluta vegna rambaði ég inn á bloggsíður, aldrei þessu vant og meira að segja otaði innslagi á síðu Eríks vinar míns og mundi þá allt í einu eftir ástkærum lesendum sem hingað hafa rekið inn nef sitt og augu og ákvað að gera þeim til geðs að skrifa hér fáeina punkta.


Til að byrja með mun ég afrita innslag mitt hjá Eiríki, ekki síst vegna þess að það inniheldur ákaflega mikilvægt manifestó eða stefnuyfirlýsingu sem veðrur að koma fyrir augu minna ástkæru. Það er svona (samhengið útskýrist af samskiptum mínum við Eirík á velmektarárum Nýhils, en skiptir að öðru leyti ekki máli):


Einu sinni var ég með sand í píkunni. Eftir á að hyggja fer mér að þykja vænt um það. Ekki gaman á meðan því stóð, en þegar frá líður minnist ég bara þess jákvæða.


Ég vil biðja menn um að taka ekki vestfirskt orðabrúk Eiríks alvarlega. Hann meinar ekkert illt. Honum þykir vænt um fólk sem hann sakar um að hafa píkusand.


En nú vil ég nota tækifærið og taka undir orð Eiríks um Lesbók Morgunblaðsins. Hún er ágæt, en ljóðin eru af vafasömum standard og greinarnar eftir ritstjórann eru leiðinlegar. Vangaveltur um að Ellí Ármanns sé aðal smásagnahöfundur íslands eru barnalegar. Þeir sem skynbragð bera á skáldskap og menningu og samfélag vita að internetið er ofmetið og bloggið líklegast ofmetnast af öllu sem þar er.


Blogg er í eðli sínu óvandað, óritstýrt, óyfirlesið, fljótvirknislegt og að sjálfsögðu óbundið. Hver man ekki eftir ölllum rafrænu bókunum sem áttu að taka við.


Texti er ekki bara texti, hann lýtur forsendum umgjarðar sinnar.


Höfundurinn er ekki dauður, það er bjánalegur misskilningur, sprottin úr bjánalegri umræðu sem tekur (hálf)bjánaleg fræði of alvarlega.


Orðaleikir og útúrsnúningur er ekki lengur í tísku! handavinna með tungumálið og merkingu er þreytt. Afbygging er asnaleg, brandarinn er bara fyndinn einu sinni (öllu gamni fylgir þó alvara o.s. frv.)


Og hér kemur mitt manifestó! Já í athugasemd á blogginu þínu Eríkur, af því að mér þykir vænt um þig og sakna þín, en líka af því að hingað koma allir sem vilja lesa eitthvað um ljóð (virðist vera... meira að segja téður Þröstur (já ég sé þig!)) og almennt argaþras á tímum geðdeyfandi lyfja og almennrar vönkunar:


Lifi hið fallega og vandaða.

Lifi nostrið og virðingin fyrir tungumálinu.

Lifi afstaðan og hið pólitíska ljóð.

Lifi ádeila og háð og spott.

Lifi innsæi, þekking og skilningur.

Lifi lífið og upphafning þess.

Lifi ljótleikinn og fjölbreytnin.

Lifi tilraunin.

Lifi möguleikinn.

Lifi veruleikinn!


Þór Steinarsson(Höfundur er bókmenntafræðingur og hefur fengist við ristörf í felum og útgáfu á opinberum vettvangi)


Svona var nú það. Við þetta hefði mátt bæta: Lifi tungumálið, en það skiptir svo sem ekki máli úr þessu.



En að allt öðru - mér.


Ég hef það einstaklega gott og lifi (eða reyni að lifa) í sátt við Guð og menn. Ég horfi ekkert á sjónvarp, en les þeim mun meira. Það sem er á náttborðinu er eftirfarandi:


Og trén brunnu, þýskar ljóðaþýðingar

Bréf til Maríu e. Einar Má Jónsson

tækifærisvísur e. Guðbrand Sigurlaugsson

Almenningsálitið er ekki til e. Pierre Bourdieu

Thorsarar, auður, völd, örlög e. Guðmund Magnússon

AA bókin

Steinn Steinarr, ljóðasafn

Gymnaslærer Petersens beretning om den store politiske vekkelsen som har hjemsokt vart land e. Dag Solstad

Fall Konungs e. Johannes V. Jensen

Leikföng leiðans e. Guðberg Bergsson

Steinn Steinarr, kvæðasafn og greinar

Kóralína e. Neil Gaiman

Tuttugu og fjögurra stunda bókin

Bell Jar e. Sylviu Plath

Héðinn, Bríet, Valdimar og Laufey e. Matthías Viðar Sæmundsson

Glæpur og refsing e. Fjodor Dostojevskí

og

Fram í sviðsljósið e. Jerzy Kosinski


Jamm.


Flestar er ég að lesa, sumar hef ég haft vit á að bíða með að bæta í torfið. Lengst hefur verið Glæpur og refsing. Þó er hún stókostleg lesning.


Ég átta mig ekki alveg hvaða eirðarleysi getur af sér þetta flóð, en kannski finnst mér skemmtilegra að byrja á bókum en klára þær. Það þarf ekki að vera slæmt. Eða hvað?


Ég fæst við ofurlitla jurtarækt. Þónokkur blóm eru hér í vösum og þrjú (Friðarliljur) í potti. Það gengur ágætlega að halda lífi í vasablómunum en pottarnir eru annað mál. Ég gleymdi að láta sinna þeim þegar ég skrapp til Noregs í nokkra daga og þau stiknuðu greyin í júnísólinni í glugganum. Eftir nokkrar lífgunartilraunir virðast þau ætla að öðlast líf, en ástandið er tvísýnt.


Auk þessa hef ég sáð kryddjurtafræum og þau ætla bara ekkert að gera, annað en að liggja í makindum í blessaðri moldinni. Mætti ég auðmjúklega biðja um góð ráð. Nú eru að minnsta kosti liðnar tvær vikur og ekkert gerist.


Hvað fleira?


Drengirnir mínir eru nú orðnir nokkuð efnilegir knattspyrnumenn og hef ég hina mestu ánægju af því að fygjast með þeim á æfingum. Ég tek strax fram að ég er vitaskuld hinn prúðasti pabbi og hvet allt liðið til sigurs og geri ekki upp á milli leikmanna. Þó læt ég undan mér að njóta unaðshrollsins sem fer um mig þegar strákunum tekst vel upp og ég tala nú ekki um þegar þeir skipa sama lið og þeysast saman upp völlinn og skila af sér marki. Þvílík tilfinning! Nevillebræður framtíðarinnar! (Í fótboltapólitíkinni er þetta ekki endilega frábær samanburður en ég læt hann flakka engu að síður. Ekki margir fótboltabræður sem ég man eftir (en samt ))

Um næstu helgi höldum við svo upp á Skaga og tökum þátt í stómóti 7. flokks þar sem lið okkar - Þróttur - ætlar sér stóra hluti. Það verður mikil sæla og að sjálfsögðu hef ég tekið að mér að vera farastjóri eins og nokkrum liðum í félagi við annann fótboltapabba. Mikið hlakka ég til.

21. maí 2007

Golf á Urriðavelli


3. maí 2007

Ég heiti Sveinn Hjörtur. Mig langar til að spyrja Steingrím J. Nú sagði Ögmundur Jónasson
að, hann hafði, gaf það í skyn að Guð ætti að forða bönkunum frá því að þið[VG]
komist til valda. Hvað felst í þessum orðum og hvað ætlið þið að gera gagnvart
bönkunum?”

Steingrímur svarar; “Viltu endurtaka það sem spurt er?

Ég svara Steingrími; “Viltu að ég spyrji þig aftur? Ögmundur Jónasson hann sagði að Guð ætti að forða þjóðinni og bönkunum frá því að þið komist til valda.Hvað ætlið þið að gera gagnvart bönkunum, skattamálum og annað. Hvaða orð eru að baki þessarar hótunar?

Steingrímur svarar; Já,jumm...ég sé að þú ert merktur Framsóknarflokknum það kemur mér ekki á óvart. En, Ögmundur Jónasson hefur að sjálfsögðu aldrei sagt þetta. Það var fjallað um það á hans heimasíðu að bankarnir yrðu að kunna sér hóf og mættu ekki ögra samfélaginu....[ svo segir hann meira, en ég fer ekki með það hér].

Tekið af annars hreint stórkostlegri heimasíðu Sveins Hjartar...


Þetta frábæra atriði skattaþáttar Kastljóssins vakti mikla ánægju á mínu heimili og er í annars frekar leiðinlegri kosningabaráttu, lítill ljósgeisli. Auðvitað fjarlægði hinn vesældarlegi framsóknarmaður það skemmtilegasta úr frásögninni en það kemur svo sem ekki að sök og vel skiljanleg að hann vilji ekki halda á lofti því sem verður örugglega minnst sem alls annars en hápunkts á stjórnmálaferli hans.

En að öllu gamni slepptu var þessi spurning ákaflega barnaleg og bjánaleg og ég skil þetta einhvern vegin þannig að það fari fyrir brjóstið á fólki (lesist spunakerlingum og viðhlægendum þeirra) að Steingrímur hafi farið óvarlega að honum eins og að óvita eða litlu barni. En svo er ekki. Maðurinn er fullorðinn og greinilega sæmilega sjálfbjarga þannig að hann hlýtur að taka afleiðingum gjörða sinna sem voru þær að SJS vottaði honum samúð sína og sendi honum auðvitað tóninn fyrir sauðaskapinn og rangfærslurnar, fyrr má nú vera... En viðbrögðin "Steingrímur var vondur við mig" gefa svo sem ekki í skyn að þar sé á ferð ýkja þroskaður maður.

En þetta er ljómandi skemmtilegt allt saman og ekki síður gaman að sjá "The usual suspects" blása þetta annars ljómandi atriði upp í eitthvað stórmerkilegt samhengi. Þegar fátt er um aðföng eru afgangarnir notaðar. Það á víst (og ekki síst) við um Framsókn eins og aðra.

1. maí 2007

Opið bréf til Guðmundar Magnússonar, Björns Inga Hrafnssonar og allra þeirra sem málið varðar!

Kæri viðtakandi
Þolinmæði mín er mikil, en hefur sín takmörk eins og eðlilegt er. Mér finnst málið sem hér er til umræðu ekkert flókið. Þetta á að steinliggja fyrir hverjum sem vill gefa skynseminni gaum. En nú skal ég ítreka hið auglósa...Hver er munurinn á netlögreglu og umferðarlögreglu? Jú umferðarlögreglan fæst við þau lögbrot sem eina sér stað í umferðinni og netlögregla fæst við þau lögbrot sem eiga sér stað á netinu. Nú þegar rannsakar lögreglan glæpi sem framdir eru á netinu, hins vegar eru það aðilar innan margra deilda. Hugmyndir um að stofna þessa deild er hagsýn og stjórnunarlega hárrétt, það efast enginn um sem hefur lágmarksþekkingu á löggæslu og/eða stjórnunarfræðum. Ég minni á að lögreglustjóri höfuðborgarsvæðisins hefur lýst yfir ánægju sinni með tillögu Steingríms.
Nú ætla ég hvorki að væna þá sem hafa haldið uppi áróðrinum um fáfræði eða skort á fagmennsku, en maður spyr sig: Hvað gengur mönnum til með að gera eins lítið úr skynsemi sinni, faglegum vinnubrögðum og almennri þekkingu eins og raun ber vitni. Má allt víkja til þess eins að koma ímynduðu höggi og viðhalda ranghugmyndum?

[dæsa og blása eins og hvalur og draga úr von og trúnni á mannskepnuna...]

Handsprengja í morgunsárið

Þetta á eftir að hljóma eins og klisjukenndur auglýsingatexti, en þetta er skemmtilegasta og vandaðasta ljóðabók sem ég hef lesið í langan tíma.

Ég fann bara eitt atriði sem ég hefði gert athugasemd við, hún er þessi:

Ljóðið "Þjónn það er hakakross á nasistafánanum mínum" e. Jón Magnússon, hæstaréttarlögmann og frambjóðanda ætti að sjálfsögðu að heita: "Þjónn það er hakakross á fánanum mínum".

Laga þetta næst Jón. :)


Til hamingju aðstandendur, ykkur er sannur sómu af verkinu.

30. apríl 2007

Enn eitt gullkorn Mogga...



27. mars 2007

Tölur og töflur

Björn Ingi Hrafnsson birtir áhugaverðar töflu á bloggsíðu sinni. Tafla þessi sýnir fylgi flokkanna í skoðanakönnun síðustu tvo mánuði fyrir síðustu alþingiskosningar. Nú veit ég ekki hvort að hver einasta könnun sé þarna inni, en það hlýtur að vera bæði markmið og tilgangur, þannig að ég gef mér það. Svona lítur hún út:

Nú hef ég gert mér að leik að finna út nokkurskonar heildarmarktækni allra þessara kannana með því að reikna meðaltal þeirra allra og bera saman við úrslit kosninganna. Þá kemur í ljós að fylgni milli meðaltalsins og úrslitana er nokkuð mikil, í öllum tilvikum nema einu. Framsóknarflokksins.

Ábending Björns Inga og væntanlega tilgangur greinarinnar er að sannfæra kjósendur um að þeir eigi ekki að láta hugfallast þó að Framsókn mælist með lítið fylgi. Einhverjir bæta alltaf við sig og aðrir tapa.

Það getur vel verið og er svo sem ágætt að benda á, enda á fólk ekki að láta stjórnast af könnunum og kjósa taktískt, heldur eftir sannfæringu sinni og taka málefnalega afstöðu til þess hverjum kjósandinn treystir til að fara með stjórn landsins.

Lítum nú aðeins á mismunatölur milli kannana og kosninga:

Frjálslyndir fá 1,04% minna í kosningu en könnunum.
Vinstri græn fá 0,28% minna.
Samfylkingin fær 0,89% minna.
Sjálfstæðisflokkur fær 2,66% minna.
Framsóknarflokkur fær 4,89% meira.

Hér eru allir á svipuðu róli. Reyndar er Sjálfstæðisflokkurinn aðeins úr takt, en að því gefnu að hann er langsamlega stærsti flokkurinn þá er eðlilegt að hann glati meira af sínum atkvæðum en aðrir flokkar.

Framsóknarflokkurinn sker sig út úr heildinni svo vægt sé til orða tekið. Á könnun og kosningum munar rétt tæplega fimm prósentum og það sem meira er, Framsókn er eini flokkurinn sem bætir við sig í kosningunni, og það engum smá atkvæðafjölda!

Nú væri áhugavert að heyra skoðanir stjórnmálafræðinga og spegúlanta, því að mér dettur ekkert í hug sem gæti verið nógu borðleggjandi skýring á þessu. Nú er vitað að Framsókn auglýsir heiftarlega fyrir kosningar, hefur það svona mikið að segja?

Það er í öllu falli ljóst að Framsókn getur verið drúg með sig ef að hún getur gengið að slíku aukafylgi vísu.

Menn eiga stundum góða spretti á moggablogginu...

22. mars 2007

And death shall have no dominion

And death shall have no dominion.
Dead men naked they shall be one
With the man in the wind and the west moon;
When their bones are picked clean and the clean bones gone,
They shall have stars at elbow and foot;
Though they go mad they shall be sane,
Though they sink through the sea they shall rise again;
Though lovers be lost love shall not;
And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.
Under the windings of the sea
They lying long shall not die windily;
Twisting on racks when sinews give way,
Strapped to a wheel, yet they shall not break;
Faith in their hands shall snap in two,
And the unicorn evils run them through;
Split all ends up they shan't crack;
And death shall have no dominion.

And death shall have no dominion.
No more may gulls cry at their ears
Or waves break loud on the seashores;
Where blew a flower may a flower no more
Lift its head to the blows of the rain;
Though they be mad and dead as nails,
Heads of the characters hammer through daisies;
Break in the sun till the sun breaks down,
And death shall have no dominion.

D. Thomas

20. mars 2007

Einungis af gamalli skyldurækni

set ég færslu inn á þessa blessuðu síðu. Það er að sjálfsögðu allt að gerast, en það (sem skiptir máli) er bara trúnaðarmál þannig að hér fáið þið ekki merkilega fréttir af mér. Þó get ég sagt að þegar ég held að lífið geti ekki orðið betra, þá ullar það framan í mig og júvístar eins og stríðinn krakki.

Hefði reyndar þurft að setja hér inn fréttir af menningarneyslu en hef ekki tíma til þess nema að hlaupa hratt yfir.

Sum sé:

300. Hallærisleg stríðsupphafning. Atburðirnir við Laugaskörð eiga ekki svona fíflagang skilið. Frank Miller er fasisti.

Notes on a Scandal. Frábær mynd, sú besta í langan tíma. Minnir mann á hvers formið er megnugt.

Völundarhús Pans. Ágæt, en stórlega ofmetin af annars fínum blaðamanni Bergsteini Sigurðssyni. Hér er ekkert meistaraverk á ferð.

Little miss Sunshine. Últrafílgúdd mynd. Gamangaman.

Lisa Ekdahl. Krúttleg fram úr hófi og dægileg, en hefði viljað meiri djass og minna popp.

Killer Joe. Stórgott fyrir hlé. Vandræðagangur eftir hlé.

The Ant Bully. Teiknimynd fyrir börnin. Skelfileg stríðsupphafning og innprentun á gildum hetjuskapar og fórnarlundar (á vígvellinum). Örugglega frá sömu aðilum og gerðu 300 (Pentagon).

Ykkar friðelskandi

Þór

13. mars 2007

Ég hef núna í tvígang minnst einstaklinga sem fallið hafa frá allt of snemma. Þessir menn eru Einar Kristján Einarsson, elskulegur móðurbróðir minn, og Matthías Viðar Sæmundsson sem kenndi mér um skeið við Háskólann. Ég hugsa reglulega til þeirra beggja. Þeir voru hvor á sinn hátt yfirburðamenn og komnir á stað í lífinu sem flest fólk dreymir um hvað varðar andlegan þroska og atgervi. Ég var feiminn við að minnast þeirra hér fyrst en finnst núna að þetta sé góður vettvangur. Þetta er minn vettvangur.

Um daginn var enn einn yfirburðamaður tekinn frá okkur. Hlynur Konráðsson félagi minn frá Akureyri féll frá með sviplegum hætti. Ég er svo marg búinn að þenja tilfinningarnar til hins ítrasta og reyna að skilja og sætta mig við, en það er bara ekki hægt. Hann er sannarlega búinn að vera mér ofarlega í huga undanfarið.

Hlynur var trúlega einhver heilsteyptasti maður sem ég hef kynnst, allt átti sér orsakir og afleiðingar sem Hlynur var ævinlega meðvitaður um. Hann var einlægur, opinskár og góður vinur, þekkti sín takmörk og var óhræddur að takast á við óvænt og ögrandi verkefni.

Við vorum góðir félagar og þó að fundum okkar bæri ekki oft saman, þá var alltaf jafn auðvelt og að sækja í félagsskap hans og eiga með honum góðar stundir. Ég fór alltaf glaðari af hans fundi.
Aldrei nokkurn tíman bar skugga á okkar samvistir og mér er til efs að hann hafi nokkurn tíman átt eitthvað sökótt við nokkurn mann.

Minningin sem þessi drengur skilur eftir sig er sú fallegasta sem nokkur getur óskað sér. Hann lifði sínu stutta og ánægjulega lífi til fulls. Við erum fátækari að hafa misst þig og ríkari að hafa kynnst þér.

Í lífsbarningnum er erfitt að missa trausta og gefandi menn eins og Hlyn Konráðsson. Hann var stoð og stytta þeirra sem á hann treystu. Guð blessi öll þau sem misst hafa þennan mæta mann. Hugur minn er hjá ykkur öllum.

15. febrúar 2007

Púff

Hvað er að gerast hérna?

Á fjórðu hæð bókhlöðunnar vinnur rosalega sæt stelpa. Ef ég væri heill geðheilsu myndi ég ganga upp að henni og spyrja hvað hún héti eða hvort að hún væri til í að fá sér kaffi eða eitthvað. Fletta upp einhverri útspekúleraðri línu upp úr einhverju megahollywoodrómanshitti.

En það er náttúrulega bara rugl. Ég hef ekkert að gera með að kássa mér og mínum geðrænu vandræðamálum upp á einhverja saklausa kjólklædda bókasafnsfæðimenntaða stelpukonu sem drekkur jurtate í ullarsokkunum þegar hún kemur heim eftir langan (kl. 22.00 takk fyrir) vinnudag og les Silvíu Plath. Það væri beinlínis óábyrgt.

Nýjasta boðorðið er að vera ábyrgur. Ábyrgur virðingarverður borgari.

"Góða kvöldið fröken, ég vil ekki gerast framhleypinn eða dónalegur en ég komst ekki hjá því að taka eftir því að geislandi fegurð yðar beinlínis yfirgnæfir gervallt umhverfið hér á fjórðu hæðinni og ég hreinlega komst ekki hjá því að falla í stafi og athuga hvort ekki væri reynandi að bjóða yður kaffibolla hérna niðri á kaffistofunni... mötuneytinu eða þú veist...spjalla...uh..."

Einhvernvegin svona yrði það. Yfirhafið og vandræðalegt.

Svo verður stórkostlegt slys eftir að ég hef gengið hnarrreystur fram hjá afgreiðslunni og reynt að líta út fyrir að vera að því kominn að leysa gátuna um af hverju skipting valdsins sé veikari hér á landi en í flestum öðrum lýðræðisríkjum akkúrat á því augnabliki, eða starað þenkjandi inn í námsbókasafnið íhugull og alvarlegur.

Nú veit ég ekki hvort hún velti því fyrir sér hver þessi hugsandi ungi myndarlegi maður sé eða hvaða gátur hann sé um það bil að leysa, en rétt í þessu gekk hún fram hjá borðinu mínu og er í öllu falli nokkuð vel upplýst um að ég sit hér klukkan rétt að verða 21.00 og skrifa blogg.

Dísess maður!

Gleymum þessu, þetta myndi hvort sem er bara snúast upp í þráhyggju og barnalegan fíflagang. Líklegra er betra að horfa út um gluggan og heillast af ósömdu ljóði um það sem aldrei varð.

8. febrúar 2007

Beri, beri, vatnsberi

Hálfnað verk þá hafið er. Ef þú bara ræðst á fyrstu verkefnin í nýju áætluninni þinni, þá ertu sigurvegari. Komdu á kynnum við einhvern sem þú hefur dáðst af í fjarlægð.

Það er sem sagt staðfest sem á áður vissi, að ég er sigurvegari, enda hef ég ráðist í verkefnin sem eru efst á nýju áætluninni (af hverju er spáin mín alltaf svona spot on?), ég hef hins vegar misst áhugan á að koma á kynnum við þann sem ég dáist af úr fjarlægð, ég hef gert tilraunir til þess en nenni ekki að standa í því lengur, það eru takmörk fyrir því hvað maður unir fólki að stökkva sjálfviljugt í hundskjaft...

7. febrúar 2007

Einu sinni var ég lítill strákur og þú lítil stelpa

Heitt:

-Air-Pocket symphony
-Stjórnsýslufræði
-Nefndarálit
-Dagurinn í dag

Kalt:

-Vörubílar svína á hringtorgum
-Vanmáttur og stjórnleysi
-Þjóðleikhúslög
-Ráðherravald
-Framtíðarlandið

Í gær hélt ég því blákalt fram að sá væri besti dagur sem ég hefði upplifað, og það sem betra væri: morgundagurinn yrði það líka. Hingað til hefur það allt staðist. Þetta má skoðast sem ákaflega vel heppnuð útfærsla á eilífri endurtekningu hins sama Kierkegaards. Þetta má líka skoðast sem eitthvað edrúbliss. En það er þeirra mál.

Í morgun fékk ég á tilfinninguna að ég þekkti mesta nöldrarabloggara sem ég hef lesið sem felur sig þar að auki á bak við nafnleysi. Mikið er það leiðinlegt ef satt er. Heimurinn er fullur af gremju og vanmætti. Svoleiðis fólki líður illa. Og svoleiðis fólk mun tapa í lífinu... eða fara í meðferð.

Látið mig þekkja það.

Stundum slysast ég til að lesa gamlar bloggfærslur mínar, það er gaman. Ég hef lengi haft mig grunaðan um að vanmeta mig stórlega.

Núna er ég byrjaður að skrifa lokaritgerð í stjórnsýslufræði (Opinberri stjórnsýslu). Það er gaman. Ég mun ekki bara ráðast fram á ritvöllinn, heldur mun ég ráðast á meinsemdir stjórnsýslunnar og hafa sigur.

Það dugar ekkert minna.

Ef ekki, þá er það í lagi líka.

Einu sinni ætlaði ég að skrifa leikrit. Það átti að hefjast svona:

Gamall maður [gengur inn á sviðið og steytir hnefann upp í loftið]: Heimska tungl! Þarna blasir þú við í sífellu en ert samt alltaf utan seilingar!

Ég hef tekið ákvörun um að klára þetta leikrit. Það verður sett upp stuttu eftir að ég tek við Þjóðleikhússtjórastöðunni um miðjan næsta áratug.

17. janúar 2007

ChooChooChooChooBeepBeep

Fyrir þá sem sjá sig knúna til að gefa mér afmælisgjöf, sem ég skil svo sem ekki af því að ég hef aldrei tuðrast til að muna eftir slíku sjálfur af því að ég hef verið svo langt leiddur af ómeðhöndluðum alkóhólisma, beindi ég á alla diska hljómsveitarinnar


af því að hún er best í heimi. Nú ef einhver vill vera grand á því þá langar mig í úr, en það má helst ekki kosta minna en 15 þús. Og svo fann ég fáránlega flott jakkaföt í ónefndri tískuvöruverslun sem kosta 25 þú með vesti. Þau eru vangefin og rosalega mikið ég.

En af því að ég á svo elskulega og fallega og skemmtilega vini og á engan vegin skilið að fá neina afmælisgjöf (nema frá pabba af því að hann verður bara að gera svo vel) þá bið ég ekki um neitt sérstakt nema bara fallegt lítið bros og faðm og mérþykirsvovæntum þig af því að mér þykir svo vænt um ykkur!

p.s. Fyrir þá sem eru að spá í úrið eða jakkafötin þá fást þau í firðinum og úrið í NonnaGull.

En mín gjöf til ykkar er



12. janúar 2007

Himininn yfir Reykjavík sýndi blóðrauðar skýjamyndir þegar ég kom út af myndinni Mannanna börn.


Myndin var ágæt, en ég er ekki frá því að af öllum þeim ágætis myndum sem ég hef séð undanfarið þá hafi Litla ungfrú sólskin verið þeirra best.
Annars er allt gott að frétta, kisi litli er hress og svona.
Jájá.

10. janúar 2007



Sr. Muggur gengur stundum undir nafninu Músi Sætikisi

8. janúar 2007


Sr. Muggur Þ. Maístjarna