Halldór Ásgrímsson um flokkinn og flokksþingið framundan í viðtali við Morgunblaðið:

Við göngum til þessa flokksþings fullir bjartsýni. Við erum stoltir af okkar verkum og erum fullir tilhlökkunar að takast á við þau stóru verkefni sem framundan eru.

Gettu betur nörd in the making

Come along, follow me as I lead through the darkness
As I provide just enough spark that we need to proceed
Carry on, give me hope, give me strength
Come with me, and I wont steer you wrong

Lifi byltingin
Lifi Eminem

Ku Klux Coulter og hitt klanið...

Fæddur 4. júlí er í sjónvarpinu. Nú er hægt að horfa á allar þessar víetnam myndir í öðru ljósi. Ekki sem eitthvað sem var, heldur af því að það er núna! Því þarf maður að fá vestu mögulegu staðfestingu á því að mannkynið er samansafn af fíflum.

Eitt af þessum fíflum er Ann Coulter. Björn Bjarnason dómsmálaráðherra og fyrrverandi menntamálaráðherra tekur mark á Ann Coulter. Bjarnason líkir saman Michael Moore og Coulter og segir þau gegna svipuðu hlutverki fyrir sitt pólitíska bakland.

Þetta er skemmtilega afhjúpandi fyrir Björn þar sem Michael Moore berst fyrir því að menn séu ekki drepnir af tilefnislausu í tilgangslausu stríði. Ann Coulter berst hins vegar fyrir því að konur fái ekki að kjósa.

It would be a much better country if women did not vote. That is simply a fact. In fact, in every presidential election since 1950 - except Goldwater in '64 - the Republican would have won, if only the men had voted.

Þá vitum við það.

Nokkur orð um frekar ómerkilega akademíska angist

Raunveran hefnir sín á andskotum sínum á þversagnarkenndan hátt með því að staðfesta fullyrðingar þeirra. Það er sama hversu kaldhæðin og ósvífin tilgátan er; í hvert sinn sem hún reynist rétt slær miskunnarlaus raunveruleikinn öll vopn úr höndum manns með raunverulegri staðfestingu á þeim fullyrðingum sem maður hefur sett fram.

Baudrillard

Eftir að hafa alið á pirringi, fordómum og vel falinni aðdáun á heimspekinemum í Háskóla Íslands kom að því eftir margra ára bókmenntanám að ég settist á skólabekk í hinni fordæmdu skor. Um var að ræða heimspekisögu 19. og 20. aldar þar sem nemendur ólíkra skora sameinuðust í heimspekinni innan um rútíneraða málstofuúlfa sem gátu í kjölfar þrotlausra rökfræðiæfinga snúið upp á kjaftinn á hverjum sem var.

Örfáar viðkvæmar sálir úr skuggasundum bókmenntnámsins voru þarna og höfðu hægt um sig á meðan úlfarnir kjömsuðu á Hegel og Rorty og því sem hugurinn bauð.

Þegar leið á námskeiðið kom að því að ég skyldi halda framsögu um einhvert fyrirbæri í heimspekisögu 19. og 20. aldar. Það sem stóð mér nærri þá stundina voru hrokafullar og spennandi hugmyndir ólíkindatólsins Jean Baudrillard. Í krafti reynslunnar eyddi ég ekki miklum tíma í að velja mér viðfangsefni en hóf þegar í stað undirbúning verkefnisins. Valið hefði mátt vera betur ígrundað, því ekki vissi ég hvað beið mín.

Þegar lesturinn á efninu hafði staðið í nokkurn tíma kom ég að textabroti þar sem Baudrillard hafnar öllum kenningum sínum og gerir um leið stólpagrín að lesendum (B hafnar merkingarkefi tungumálsins og hlýtur að gera það við sinn eigin texta líka sem byggir á þessu sama merkingakerfi). Þar sem ég hafði nokkuð gaman af lestrinum en harðneitaði að ganga alla leið í trúnni á líkneskin, varð ég fyrir vægu áfalli. Kenningarnar sem ég átti að kynna fyrir samnemendum mínum, útskýra og þar með að fallast á að einhverju leyti höfðu framið snaggaralegt sjálfsmorð fyrir augunum á mér.

Hugarvíl mín jókst all mikið við þetta. Í stað þess að blása út lymskulegar samsæriskenningar um hina innantómu neysluveröld vesturlanda, stóð ég frammi fyrir því að skrifa afstöðulausa blaðagrein án allrar afhjúpunnar, uppgötvunar og aha-mómenta.

Þar sem ég var kominn út í miðja á, gat ég ekki svo glatt skipt um hest og lagðist því á verkefnið fullur efasemda um útkomuna, sjálfann mig og lífið almennt.

Eftir að hin akademíska angist hafði heltekið mig um sinn lauk ég verkefninu um Baudrillard og flutti fyrir bekkinn. Flutningurinn fór ekki betur en svo að ég hikstaði eins og lítil stelpa, mismælti mig hrapalega við mikinn fögnuð áheyrenda og flutti almennt tíðindalausann, þurrann og máttlítinn pistil.

Þrátt fyrir það, og mér algerlega að óvörum, vakti lesturinn upp mikla reiði samnemenda minna. Viðbrögðin einkenndust af hneykslun og fordæmingu. Þrátt fyrir að ég hefði komið þessu svona afspyrnuilla til skila náði Baudrillard að andskotast í nefrigndum meginlandsheimspekingunum þannig að sjálfur kennarinn þurfti að skerast í leikinn og benda þeim á að fullkomlega leifilegt væri að ræða hugmyndir Baudrillards í aðalbyggingu Háskólans og meira að segja nota þær.

Út úr tímanum gekk beigður póstmódernisti og blótaði Baudrillard í sand og ösku.

Ég rakst á greinina mína á netinu núna rétt áðan. Hún er ekki góð, en sem betur fer, hátíð miðað við það sem hún var orðin að í rykugum minningum mínum. Þannig slær raunveran öll vopnin úr höndum mér í sjálfseyðingunni. Og enn neita ég að gefast upp í tilraunum mínum við að ná til botns í Baudrillard.

For years just wandering around

Mér er ekkert sérstaklega að skapi að setja popptexta á þessa síðu en ég get eiginlega ekki stillt mig í þessu tilfelli. Lagið heitir Roy Walker og er af Dear Catastrophe Waitress plötu Belle and Sebastian.



I wandered all night, I wondered all night about you
I´ve been here for years just wandering around the neighbourhood

Like a fresh manifestation of an old phenomenon
A breeze whips through the trees
The rustling leaves and branches bend together
They´re cued to sway
Forever by the forces of the Lord´s choreography

Just for a second the combination of sights, sounds around him
Sends him hurtling back to the mirror of all of his teenager
thoughts and fears
He passes big houses and family cars
They saddled the horses in cobblestone yards
He catches the moon looking down from the stars
Just like it´s done for years and years

Perpetual feeling in the grown up world that´s all
Around him
That there´s secrets that could be revealed with knowledge and
philosophy
And Oh to be dumb, Oh to be smart?
He might be nursing a broken heart
But feeling this way he´s just playing a part
That´s been around for centuries

I wandered all night, I wondered all night about you
I´ve been here for years just wandering around the neighbourhood

Húsráð eru skemmtileg, fróðleg og gagnleg. Eftir að hafa leitað að ákveðnu húsráði um stund á netinu rakst ég á þetta:

Gott ráð til þess að komast hjá því, að dögg setjist á gleraugu, ef komið er með þau inn í heitt herbergi, einkum að vetrinum, er að núa gleraugun við og við úr mjúkri sápu, glýseríni og meþýlvínanda og fægja þau á eftir með þvottaskinni.

Nú er spurning hvort að gleraugun hætta að döggvast eða springa í loft upp þegar gengið er inn í heitt herbergi...

Einu sinni setti ég saman eftirfarandi hugsun: "Orð eru dýr, og himnarnir hættulegir"

Að lifa er að hugsa. Og þar sem hugsunin er hvorki línuleg eða rísóm, hvorki regla né tilviljun, heldur vera/verund augnabliksins, þá lendir maður í sífelldum skilgreiningarvanda. Þessar pælingar spretta af vanhæfni minni til að tjá mig. Tjá hugsanir mínar og tilfinningar. Ekki bara gagnvart öðrum heldur fyrst og fremst sjálfum mér. Ég er algerlega hreinskilin þegar ég segi að ég hef ekki hugmynd hvort að ég sé svona vitlaus eða hvort að ég sé snjall að átta mig þó á þessu. Í því felst hinn eilífi sjálfskoðunarvandi. Ef maður vill hvorki vera sakaðu um hræsni eða heimsku, þá er eins gott að halda kjafti, líklega. En í því felst uppgjöf. Þögnin og andastæða hans; hláturinn eru bæði góðra gjalda verð og hvort á sínu sviði eina tækið til að tjá vissar tilfinningar sem báðar tengjast vanmættinum gagnvert verunni og dauðanum. Þessi tæki ber þó að varast ofnotkun á. Ef að andinn á að hefja sig upp yfir efnið og einstaklingur vill gera kröfu til þess að lifa eftir goðsögninni um mennskuna og möguleika hennar, verður hann að gefa frá sér hljóð sem endurspegla einhverja merkingarbæra hugsun. Annað en hlátrarstunur, fullnægingaróp, kvíðahrögl.

Hugsanirnar gætu hljómað einhvernvegin svona:

"Ég biðst fyrirgefningar"
"Mér þykir þetta leiðinlegt"

Þó fær ekkert mig ofan af því að orð eru dýr. En himnarnir eru ekki lengur hættulegur. Og þó það væri ekki nema bara út af því þá get ég haldið áfram.